ငါးေမြးျခင္းႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္

ကၽြန္ေတာ္ငါးေမြးတာကို ၀ါသနာပါတယ္။ တကယ္တမ္း ေျပာရရင္ ငါးမွမဟုတ္ဘူး...။ ဘာအေကာင္ပေလာင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ သတၱ၀ါေတြကို ေမြးရတာ ၀ါသနာပါတယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ မိုးကုတ္မွာေနတုန္းက ေရႊငါးလွလွေလးေတြ ေမြးခ်င္တာ ထြန္႕ထြန္႕ကိုလူးေနတာပဲ ... ။ အဲဒီတုန္းက မိုးကုတ္မွာ ေရႊငါးက ရွားတယ္ဗ်။ ရာသီဥတုကေအးေတာ့ ေရႊငါးေတြက အေအးဒဏ္မခံႏိုင္ပဲ ေသကုန္ၾကလို႕ ေမြးတဲ့သူ၊ ေရာင္းတဲ့သူ မရွိသေလာက္ပါပဲ ...။ ငါးကန္ကလည္း မရွိ၊ ငါးကလည္းမရွိေတာ့ ေရွးေရွးတုန္းက ေဟာလစ္ ပုလင္းႀကီးထဲကို ေရထည့္၊ သဲေတြေက်ာက္ လွလွေလးေတြထည့္ၿပီး ေျမာင္းထဲက ငါးဖားေလာင္းေတြထည့္ၿပီး တယုတယ ေမြးခဲ့ဖူးေသးတယ္ေလ ....။

မႏၱေလးကိုေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ကူးေတြ အေကာင္အထည္ ေဖာ္လို႕ရၿပီေပါ့ ...။ ငါးကန္တစ္ကန္၀ယ္ ေရႊငါး၊ ေဒါင္းငါး၊ ပလက္တီ၊ ေမာ္လီ၊ ဇီးဘရား၊ တိုင္းဂါး၊ အိမ္ဂ်ယ္ ရွိသမွ် ျမင္သမွ်ငါးေတြကို မုန္႕ဖိုးေတြ ျပဳတ္ျပဳတ္ျပဳန္းေအာင္ ၀ယ္ထည့္ၿပီး ေမြးခဲ့တယ္ေလ ...။ အေမြးမတတ္ေတာ့ေသကုန္ၾကျပန္ေရာ။ အဲဒါနဲ႕ ေမြးတဲ့သူေတြကို ေမးျမန္း၊ စာအုပ္ေလးဘာေလးဖတ္ေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ စနစ္က်လာေတာ့တာေပါ့။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ႏွစ္ကစၿပီး ေရႊငါးေတြ မေမြးေတာ့ဘဲ ဖလား၀ါးဟြန္းေသးေသးေလး စေမြးလိုက္တာ တျဖည္းျဖည္း ႀကီးလာတဲ့အခ်ိန္ ... အဲဒီငါးက ကန္ထဲက ခုန္အထြက္၊ ေႏြးေႏြးဆိုတဲ့ ေၾကာင္မႀကီးက ဂၽြတ္ဂၽြတ္ျမည္ေအာင္ ၀ါးအစား၊ ကြက္တိပဲ ...။

အဲဒီတုန္းက ေႏြးေႏြးကို ေတြ႕သမွ်နဲ႕ ေကာက္ေပါက္ၿပီး လိုက္႐ုိက္ေတာ့ ေၾကာင္မႀကီးက ေတာ္ေတာ္နဲ႕ အိမ္ျပန္မလာေတာ့ဘူး ...။ ေနာက္တစ္ေကာင္ ၀ယ္ၿပီး ထပ္ေမြးလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္ႀကီးေနမွ ဟို အရင္တစ္လက ေသသြားရွာတယ္ေလ ...။ စိတ္ကုန္ၿပီး မေမြးေတာ့ဘူးကြာဆိုၿပီး ငါးကန္ေတြ သိမ္းပစ္လိုက္တယ္။ ေက်ာက္ခဲေတြ၊ ေရေမွာ္ပင္ အတုေတြကို အကုန္လံုး အိတ္ထဲထည့္ထားလိုက္တယ္။ (အေပၚပံုက ငါးက ေႏြးေႏြး ၀ါးစားလိုက္တဲ့ ငါးႀကီးေပါ့)

ဒီေန႕ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း MgWunna ကို အလွေမြးငါးဆိုင္ေတြ လိုက္ပို႕ရင္းနဲ႕ ေရာဂါက ျပန္၀င္လာတယ္ေလ ...။ Wunna က ဖလား၀ါးဟြန္း ငါးပိစိေကြးေလး ႏွစ္ေကာင္ လက္ေဆာင္၀ယ္ေပးျပန္ေတာ့ ပိုဆိုးေတာ့တာေပါ့။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ငါးကန္ကို ျပန္ထုတ္၊ ေရေတြျပန္ထည့္၊ ေက်ာက္ခဲေတြသဲေတြအပင္ေတြျပန္ထည့္ၿပီး ေမြးထားလိုက္ေတာ့တယ္။ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ ဒီႏွစ္ေကာင္ကို ေသခ်ာေမြးမယ္၊ အႀကီးစားႀကီး ျဖစ္တဲ့အထိေပါ့။ ေကၽြးဖို႕ေဆးေတြလည္း ၀ယ္ခဲ့ၿပီေလ ...။ ခုေတာ့ ငါးကန္ေလးက လွေနၿပီေပါ့...။

ကၽြန္ေတာ့္အဖို႕ေတာ့ ငါးေမြးရတာ ေပ်ာ္တယ္ဗ်ာ။ စိတ္ညစ္တဲ့အခါ ကန္ထဲက ငါးေလးေတြက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အေဖာ္ပါပဲ။ ၾကည္လင္ရွင္းသန္႕ၿပီး ေအးျမတဲ့ေရထဲမွာ ကူးခတ္ေနတဲ့ငါးေလးေတြက စိတ္ကို တကယ္ပဲ ၾကည္လင္ေစပါတယ္။

ေနာက္ရက္က်ေတာ့မွ ငါးကန္ပံုေတြ တင္ေတာ့မယ္။ ခုေတာ့ ႐ုိက္ရေသးဘူးေလ။

၅၂၈ နဲ႕ ၁၅၀၀

အခ်စ္ေမတၱာနဲ႕ ပါတ္သတ္ၿပီး ၅၂၈ နဲ႕ ၁၅၀၀ ဆိုၿပီး ကြဲျပားတယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္သိထားေတာ့ ၾကာၿပီေပါ့ေလ ...။ ေမာင္ႏွမခ်စ္၊ သူငယ္ခ်င္းခ်စ္၊ မိဘနဲ႕သားသမီးခ်စ္ ... အဲဒီအခ်စ္ေတြကို ၅၂၈ ျဖဴစင္ရွင္းသန္႕တဲ့အခ်စ္ လို႕သိခဲ့ရၿပီး ရည္းစားခ်စ္၊ လင္မယားခ်စ္ ေတြကေတာ့ တဏွာရာဂပါတဲ့ ၁၅၀၀ အခ်စ္ လို႕သိခဲ့တယ္ေလ ...။ အခု အဲဒီ ၅၂၈ နဲ႕ ၁၅၀၀ ဆိုတာက အခ်က္အလက္ ၅၂၈ခု၊ ၁၅၀၀ကလည္း အခ်က္ ၁၅၀၀ အခုရွိလိမ့္မယ္လို႕ ထင္မိေတာ့ အဲဒါေတြကို အေသးစိတ္ သိခ်င္လာမိတယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ သိခ်င္တာပဲ ရွိေသးတာေပါ့ ...။ ဘယ္သူ႕ကိုေမးရမွန္းလည္း မသိေတာ့ ဘေလာ့ေပၚ ေရာက္ေတာ့တာေပါ့ ...။ သိတဲ့သူမ်ားရွိရင္ နည္းနည္းေလာက္ သင္ျပေပးၾကပါဦးဗ်ာ ...။

ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့အေရာင္

ကိုယ္ဘာအေရာင္ႀကိဳက္တယ္ဆိုတာ ဆန္းစစ္ၾကည့္လို႕ရတဲ့ Quiz တစ္ခုကို ေမာင္ဥပကၡာမွတ္တမ္း ဆိုတဲ့ ဘေလာ့မွာေတြ႕လို႕ ဆန္းစစ္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာ ...

BLUE

You give your love and friendship unconditionally. You enjoy long, thoughtful conversations rich in philosophy and spirituality. You are very loyal and intuitive.

Find out your color at QuizMeme.com!

ကၽြန္ေတာ္ဟာ အျပာေရာင္ႀကိဳက္ပါတယ္တဲ့။

ဟုတ္ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ အျပာေရာင္ကို ႀကိဳက္ပါတယ္၊ ငယ္ကတည္းက ေမေမက အက်ၤီ၀ယ္ေပးဖို႕ ဆိုင္ကို ေခၚသြားတဲ့အခါတိုင္း အျပာေရာင္ကိုပဲ လက္ညိဳးထိုးမိခဲ့ပါတယ္။ ႀကီးျပင္းခဲ့တဲ့ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာလည္း ၀ယ္မိတဲ့ ပစၥည္း၊ ေရြးမိတဲ့ အရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာလည္း အျပာေရာင္နဲ႕ ဆက္စပ္ေနတတ္ပါတယ္။ စိတ္၀င္စားရင္ ေျဖၾကည့္လိုက္ပါဦး ....။

အတိတ္ကို အေရာင္ခ်ယ္ျခင္း

လြန္ေလၿပီးေသာ အတိတ္ကာလက မႈိတက္ေနတဲ့ ေရွးေဟာင္းပံုႀကီး တစ္ပံုကို ကာလာထည့္ေပးဖို႕ လာအပ္တာနဲ႕ Photoshop ထဲမွာ ႀကိဳးစားၿပီး အေရာင္ခ်ယ္လိုက္တာ ဒီလိုပံုႀကီး ထြက္လာတယ္ ... ။ ပန္းခ်ီဆြဲထားသလိုႀကီး ျဖစ္ေနတယ္ေနာ္ ...။ ျပင္လြန္းဖင္ခၽြန္းသြားတာလားေတာ့ မသိဘူး။ အေနာက္က ပံုက ဗားကရာေက်ာင္းတိုက္ကို ေရာက္တုန္းက ႐ုိက္ထားတဲ့ပံုကို ေနာက္ခံထားလိုက္ၿပီး အဲဒီေက်ာင္းတိုက္က တိုင္လံုးေတြနဲ႕ ပန္းကႏုတ္ေတြကို ယူသံုးထားတယ္ေလ ...။

အမွန္အတိုင္း ေျပာရရင္ ဒီပံုႀကီး လုပ္ရတာ ၃လေလာက္ၾကတယ္။ ခက္ခဲလြန္းလို႕မဟုတ္ဘူး၊ လုပ္ရမွာပ်င္းလို႕ ။ မအားတာလည္း ပါတာေပါ့။ ခုဆို ဒီလို ေရွးေဟာင္းပံုကို ကာလာထည့္ၿပီး ျပန္ထုတ္တာ ဒုတိယအႀကိမ္ေပါ့ .. ဓါတ္ပံုထဲက အမ်ဳိးသမီးႀကီး တမလြန္ကေန ဒီပိုစ့္က ပံုကို ေတြ႕ရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ၀မ္းသာရွာေလမလဲေနာ္ ...။

၀မ္းနည္းရပါသည္။

သူငယ္ခ်င္း ဖိုးခ်မ္းရဲ႕ ခ်စ္ေမေမ (၁၁.၉.၂၀၀၇)ေန႕၊ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ႏြန္ဂရက္ေဆး႐ုံမွာ ကြယ္လြန္အနိစၥ ေရာက္သြားေၾကာင္း သိရလို႕ ဖိုးခ်မ္းမိသားစုနဲ႕ ထပ္တူထပ္မွ် ၀မ္းနည္းမိပါတယ္။ ဒီလိုအျဖစ္မ်ဳိးကို မႀကံဳခ်င္ေပမယ့္ မၾကာေသးခင္က ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ကၽြန္ေတာ္၊ ဖိုးခ်မ္းရဲ႕ ခံစားမႈေတြကို ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္။ လူတိုင္း လူတိုင္း ေသျခင္းတရားဟာ အေႏွးနဲ႕ အျမန္ ဆိုသလို မျဖစ္မေန ႀကံဳေတြ႕ၾကရဦးမွာပါ။ က်န္ရစ္သူအဖို႕ကေတာ့ မိခင္ရဲ႕ ေက်းဇူးတရားကို ျပန္လည္ ေအာက္ေမ့ၿပီး သြားေလသူအတြက္ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ျပဳလုပ္ အမွ်ေ၀ျခင္းသာ အေကာင္းဆံုး ေက်းဇူးဆပ္နည္းျဖစ္မယ္လို႕ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဖိုးခ်မ္းရဲ႕ ခ်စ္ေမေမ အန္တီေအး ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစလို႕ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။

Miss MD Contest 2007, မံုရြာ၊လား႐ွဳိး

ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေရာက္ပါၿပီ ...။ ၃ရက္ေန႕က စထြက္ၿပီး ပထမ မံုရြာကိုသြားပါတယ္။ Miss စကာတင္ ၅ဦး ေရြးခ်ယ္တဲ့ပြဲကို တည္းခိုတဲ့ Win Unity Hotel မွာပဲ က်င္းပပါတယ္။ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကတဲ့ မံုရြာသူေတြ ၄၀ေလာက္ထဲက စကာတင္ ၂၀ကို ေရြးထုတ္ၿပီး၊ အဲဒီ ၂၀ထဲကမွ မံုရြာ Selection ၅ေယာက္ကို ေရြးခ်ယ္ပါတယ္။ မံုရြာမွာေတာ့ ရက္က နည္းနည္းပဲရတာေၾကာင့္ ဘယ္ကိုမွ မေရာက္ခဲ့ရဘူးေလ ...။ ရာသီဥတု ပူေပမယ့္ေလေအးေအးေတြ တိုက္တာေၾကာင့္ အပူဒဏ္ သိပ္မခံရပါဘူး ...။ တည္းတဲ့ Win Unity Hotel က ေတာ္ေတာ္ေလး အဆင့္မီပါတယ္ .. ၿခံ၀င္းက်ယ္ႀကီးထဲမွာ ဘန္ဂလိုေလးေတြ ေဆာက္ၿပီးေတာ့ ခမ္းခမ္းနားနား ေဆာက္လုပ္ထားပါတယ္ ...။ ဒါေပမယ့္ Customer service အပိုင္းက ေတာ္ေတာ္ လိုေနပါေသးတယ္ ...။

မံုရြာကေန ထြက္လာၿပီးေတာ့ လားရွဳိးကို တိုက္႐ုိက္ တက္ပါတယ္ ... လမ္းမွာ ေမၿမိဳ႕မွာ နားလိုက္၊ ေက်ာက္မဲမွာ နားလိုက္နဲ႕ ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္ ...။ လမ္းတေလွ်ာက္လံုးမွာလဲ ေတြ႕သမွ် ရွဳခင္းေတြကို ကင္မရာႀကီး တကားကားနဲ႕ ဓါတ္ပံုလိုက္႐ုိက္ရေသးတယ္ .. ဂုတ္ထိပ္ တံတားကို တစ္ခါမွ အျပင္မွာ မျမင္ဖူးလို႕ ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္း ဓါတ္ပံုေတြ႐ုိက္ရတာလည္း အေမာပါပဲ ....။ လားရွဳိးေရာက္ေတာ့ လားရွဳိးမိုတယ္မွာတည္းၿပီး Interview ေရာ ... ၿပိဳင္ပြဲပါ .. အဲဒီမွာပဲတစ္ခါတည္း က်င္းပပါတယ္။ လားရွဳိးမွာလည္း မံုရြာလိုပဲ Selection ၅ေယာက္ကို ေရြးခ်ယ္ပါတယ္ ...။ လားရွဳိးသူေတြက ခင္ဖို႕ေကာင္းတယ္ .. ေဖာ္ေရြပြင့္လင္းၾကတယ္ေလ ...။ ပြဲလည္းၿပီးေရာ .. Miss အေယာက္ ၂၀ နဲ႕ ဓါတ္ပံုေတြ႐ုိက္၊ လိပ္စာေတြေရးေပးၾက နဲ႕ ဆူညံေနေတာ့တာပါပဲ ....။ လားရွဳိးမွာေတာ့ အခ်ိန္ ပိုရတာေၾကာင့္ တ႐ုတ္ဘံုေက်ာင္း၊ နဂါး႐ုံဘုရား၊ ေရကန္ေတြနဲ႕ လားရွဳိးေစ်းကို လည္းေရာက္ခဲ့ၾကေသးတယ္...။

ခရီးအစကေန အဆံုးအထိ မမိုး(မတင္မိုးလြင္) အပါအ၀င္ T&M က ၁၀ေယာက္၊ ေတာ္၀င္သဇင္ Co.,Ltd. နဲ႕ MD Co., Ltd. က အမေတြ၊ မိတ္ကပ္ခင္စန္း၀င္းအဖြဲ႕က မိတ္ကပ္ပညာရွင္၊ ဒီဇိုင္နာ ျပည္စုိးေအာင္ အဖြဲ႕က ၀တ္စံုဒီဇိုင္းပညာရွင္ေတြ၊ စုစုေပါင္း ၂၅ေယာက္ေလာက္ ပါတယ္ ... အဲဒီ ပြဲ၂ပြဲ ၿပီးေတာ့ ၁၀ရက္ေန႕ မႏၱေလးကို ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ အဆင္ေျပေျပ ျပန္ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္....။ ဓါတ္ပံုေတြ ေနာက္ရက္က် တင္ပါဦးမယ္ ....

ေက်းဇူးျပဳ၍ နားဆင္ပါရွင္

လူႀကီးမင္း ၀င္ေရာက္ၾကည့္ရွဳေသာ ဘေလာ့၏ ဖန္တီးသူ ဘေလာ့ဂါသည္ မံုရြာႏွင့္ လားရွဳိးသို႕ ေခတၱ ခရီးထြက္သြားပါသျဖင့္ ပိုစ့္အသစ္မတင္ႏိုင္ေသးပါရွင္ ... မွာစရာရွိပါက Cbox တြင္ မွာခဲ့ႏိုင္ပါတယ္။

ပံု/
လႊဲအပ္ညြန္ၾကားခ်က္အရ
မဘရဏီထြဋ္ေခါင္
အတြင္းေရးမွဴး
www.zawmoeaung.blogspot.com

မေန႕ကက်င္းပတဲ့ Blog for All Seminar

31.8.2007 ေန႕မွာက်ေရာက္တဲ့ World's Blog Day မွာ Blog for All ေခါင္းစဥ္နဲ႕ Seminar ေလးတစ္ခု မႏၱေလး YCC Conference Hall မွာ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ ဒီအခမ္းအနားေလး ျဖစ္ေျမာက္ဖို႕အတြက္ Blogger မ်ားအားလံုး စုစုစည္းစည္းနဲ႕ စီစဥ္ခဲ့ၾကသလို ကူညီပံ႕ပိုးတဲ့ Company မ်ားေၾကာင့္လည္း ထင္ထားတာထက္ပိုၿပီး ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီအခမ္းအနားမွာ တက္ေရာက္လာတဲ့ Blogger ၅၀ ကို မဲႏိူက္ၿပီး ၁၀ေယာက္ေလာက္ကို ကၽြန္ေတာ္က Interview လုပ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ေမးလိုက္၊ blogger က ေျဖလိုက္နဲ႕ တကယ္ပဲ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။ ကူညီပံ့ပိုးတဲ့ Company မ်ား၊ ၀ိုင္း၀န္းစီစဥ္ၾကတဲ့ Blogger မ်ား၊ တက္ေရာက္အားေပးၾကတဲ့ စာနယ္ဇင္းဆိုင္ရာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားနဲ႕ ေလ့လာသူမ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္။ ေနာင္ႏွစ္ World's Blog Day မွာ ဒီထက္ Blogger ေတြ တိုးလာလိမ့္မယ္လို႕ ယံုၾကည္ပါတယ္။

ဒီထက္ပိုၿပီး ဓါတ္ပံုေတြၾကည့္ခ်င္ရင္ေတာ့ Mdyblogshow မွာ ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။