မႏၱေလးရဲ႕ တန္ခူးကဆုန္

သႀကၤန္ကေတာ့ ၿပီးသာၿပီးသြားတယ္ .. ေနာက္ဆက္တြဲျဖစ္တဲ့ ျပႆနာေတြကို ဂ်ာနယ္ေတြမွာဖတ္ရေတာ့ စိတ္မခ်မ္းသာဘူးဗ် .. လူသတ္မႈေတြ .. လူေသမႈေတြ .. ႐ုိက္မႈေတြ စံုလို႕ပါပဲ ... အလကားေနရင္း ... အျပစ္မရွိဘဲ အသတ္ခံရသူေတြရွိသလို သႀကၤန္မွာ ရန္ၿငိဳးေတြရွင္းတဲ့သူေတြ ရွိတာေၾကာင့္ လည္ရမွာကို တကယ္ပဲ ေၾကာက္မိပါတယ္ ...။ ကၽြန္ေတာ္ထင္တာ .. တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ပိုဆိုးလာသလိုပဲ ...။ မူးၾကရမ္းၾက ... ေမွာက္ၾကနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ စိတ္ပ်က္ဖို႕ ေကာင္းတယ္ ...။ ျမန္မာဆန္ဆန္ သႀကၤန္အကကို ကေနတဲ့ မ႑ပ္ေရွ႕မွာဆို ၾကည့္မယ့္သူက မရွိသေလာက္ပါပဲ ...။ က်ံဳးပတ္လည္မွာ မ႑ပ္ေတြ ေဆာက္တာ မညီမွ်ေတာ့ ကားေတြၾကပ္၊ လမ္းေတြပိတ္ၿပီး လည္တဲ့သူေတြလည္း သႀကၤန္ရက္မွာ အဓိပါယ္မဲ့ႀကီး ကားေပၚမွာ အခ်ိန္ကုန္သြားၾကတယ္ ...။

ခုရက္ပိုင္း မႏၱေလးမွာ ရာသီဥတုက တအားကို ပူတယ္ ... ေန႕လည္ဆိုလည္း အျပင္ကို မထြက္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ပါပဲ ...။ ဒါေပမယ့္လည္း အလုပ္က မသြားလို႕မွ မျဖစ္ဘဲ .. အပူခံၿပီးသြားရတာေပါ့ .. ညဆိုရင္လည္း ယပ္ေတာင္တစ္ကိုင္ကိုင္နဲ႕ အိပ္ရတယ္ ....။ ေႏြဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ကုန္မလဲလို႕ ဆႏၵေစာေနမိတယ္ ...။ ဒီလိုရာသီေရာက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ မိုးကုတ္ကို ျပန္ေျပးခ်င္စိတ္ေတာင္ ေပါက္မိပါရဲ႕ ... ေျပာသာေျပာပါတယ္ ... ေဆာင္းတြင္းေရာက္ျပန္ေတာ့လည္း ေႏြကို ေရာက္ခ်င္ျပန္ေရာ .. :P

ဒီကေန႕ ကဆုန္လျပည့္ေန႕ေလ ... တစ္ၿမိဳ႕လံုးဆိုင္ေတြ ေတာ္ေတာ္ ပိတ္ၾကတယ္ .. လမ္းေတြလည္း ရွင္းလို႕ပဲ ... ဒါေပမယ့္ လည္တဲ့သူေတြေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ .. ထံုးစံအတိုင္းေပါ့ ... ၇၃လမ္းေပၚမွေတာ့ ေဖ်ာ္ရည္ေတြ စတုဒိသာ တိုက္ေနတာ ေတြ႕တယ္ ... အစကေတာ့ ေညာင္ေရသြန္းပြဲလုပ္တာကို ဓါတ္ပံု႐ုိက္မယ္ စိတ္ကူးထားေပမယ့္ အလုပ္မအားနဲ႕ မ႐ုိက္ျဖစ္လိုက္ပါဘူးဗ်ာ ... ေရႊၾကက္ယက္မွာ ေတာ္ေတာ္စည္တယ္လို႕ေျပာတယ္ ... ေနာက္ႏွစ္မွ သြားႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားဦးမယ္ ...

10 Weird things about zawmoeaung

ဖိုးခ်မ္းနဲ႕ မ်ဳိးေက်ာ္ထြန္းက Tag လုပ္ထားတယ္ဆိုလို႕ ဘာမ်ားပါလိမ့္လို႕ ၀င္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ေရးရမွာကိုး .... ေရးဖို႕စဥ္းစားလိုက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္စဥ္းစားရခက္တယ္ဗ် ... ဖိုးခ်မ္းေျပာသလို စာေမးပြဲစစ္ေနရသလိုပါပဲ ... ႀကိဳးစားပမ္းစားေရးၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့

၁။ ငယ္တုန္းက စကၠဴနဲ့အ႐ုပ္ေတြလုပ္ရတာကို တအား၀ါသနာပါတယ္ ...။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ဆိုရင္ စကၠဴေတြ ကတ္ေၾကးနဲ႕ကိုက္၊ ေကာ္ေတြကပ္၊ အ႐ုပ္ေတြလုပ္ ... တစ္အိမ္လံုး ပြစာက်ဲေနလို႕ အ႐ုိက္ခံရတာလည္း ခဏခဏပဲ ......

၂။ ကိုယ္မေက်နပ္လို႕ မတည့္ေတာ့တဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ဘယ္အေျခအေနပဲေရာက္ေရာက္ မဆက္ဆံခ်င္ေတာ့ဘူး၊ အေခၚအေျပာလည္းမလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး .... ဘယ္လိုမွကို သူမ်ားက ညွိႏႈိင္းေပးလို႕ မရေတာ့ဘူး၊ အဲဒီလို ကေလးဆန္ဆန္ အက်င့္ဆိုးကလည္း ရွိေသးတယ္ ...။

၃။ အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္ ေယာင္တတ္တယ္ ...။ အိပ္မက္မမက္တဲ့ည မရွိသေလာက္ပဲ ...။ မနက္က်လို႕ အိပ္မက္ကို ေဖေဖ့ကို ေျပာျပတိုင္း မင္းအိပ္မက္က အခန္းဆက္နဲ႕ မက္တာလားတဲ့ ...။ အိပ္ရင္းနဲ႕ ပါးစပ္က ေယာင္ရင္ေတာ့ အဂၤလိပ္လိုေတြ ေျပာတယ္တဲ့ ...။ (သိဘူးေလ ... ကိုယ္ေယာင္တာ ကိုယ္မွ မၾကားရဘဲေနာ)

၄။ ေဖေဖက ဓႏု၊ ေမေမက ျမန္မာလူမ်ဳိးပါပဲ ...။ ကၽြန္ေတာ္ပံုက မ်က္ရစ္မပါေတာ့ မသိတဲ့သူက တ႐ုတ္လားလို႕ ေမးၾကတယ္ ...။ (ဒီေလာက္ အသားမည္းတာကို ...)

၅။ အလုပ္တစ္ခု လုပ္ရင္ ျမန္ျမန္ၿပီးခ်င္တယ္ ...။ ေအးေအးေဆးေဆး စဥ္းစားၿပီး မလုပ္တတ္ဘူး ...။ ဒါကို မနာလိုမရွဳစိမ့္သူေတြက စပ္စလူးခါလြန္းတယ္လို႕ ေျပာၾကတယ္ .. :P

၆။ ကေလးဘ၀တုန္းက ေတာင္ေပၚေဒသ အေအးပိုင္းမွာ ေနလာခဲ့ေပမယ့္ မႏၱေလးေရာက္မွ ေႏြေရာက္လို့ပူေနရင္ ေအးတဲ့ ေဆာင္းကို ေရာက္ခ်င္ၿပီး၊ မတရားေအးလြန္းတဲ့ ေဆာင္းတြင္းကို ေရာက္ျပန္ရင္ ခပ္ေႏြးေႏြးေႏြရာသီကို ေရာက္ခ်င္တဲ့ အူတိအူေၾကာင္ အေတြးေတြလည္း ရွိတယ္ ...။

၇။ အစားတစ္ခုခု စားေတာ့မယ္ဆိုရင္ အရင္စားထားတဲ့ အစားနဲ႕ မတည့္ပဲ ပြဳိင္စင္ ျဖစ္မွာကို အၿမဲတမ္း သံသယ၀င္တတ္တယ္ ...။ ေသသြားရင္ေတာင္ အစားတစ္လုပ္ေၾကာင့္ ေသသြားရွာတယ္လို႕ အေျပာခံရမွာ ေၾကာက္တယ္ ....။

၈။ အခါအခြင့္သင့္လို႕ Stage ေပၚတက္ သီခ်င္းဆိုရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေနရာမေရြး၊ အခ်ိန္မေရြး အရွက္မရွိ အသံၿဗဲနဲ႕ တတ္ဆိုတတ္တယ္ ...။ ၀ါသနာႀကီးတာကိုး ..

၉။ ရွဴးရွဴးေပါက္ရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အီးအီးပါရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အိမ္သာအေပါက္ထဲကေန လက္မည္းမည္းႀကီး ထြက္လာမွာကို ေတြးၿပီး ၾကက္သီးေတြ ျဖန္းကနဲ ထတတ္တယ္ .... အဲဒါ ငယ္တုန္းက မေလးရွားစုန္းက ၾကည့္ၿပီးကတည္းကရင္းေပါ့ ....

၁၀။ ကြမ္းယာေတြ ပလဗ်စ္စားၿပီး ပါးစပ္ကမည္းမည္း၊ သြားကက်ဲက်ဲနဲ့ ကြမ္းတံေတြးေတြ ထြက္က်ကုန္မွာစိုးလို႕ ေအာက္ႏူတ္ခမ္းႀကီး အျပင္ကို ထုတ္ၿပီး စကားေတြကို ဗလံုးဗေထြးေျပာတတ္သူေတြကို ေသေအာင္ ေသာက္ျမင္ကပ္တယ္ ....။

ကဲ ... ဒီတစ္ခါကိုယ့္အလွည့္ေပါ့ ... ဒုကၡေပးလိုက္ အဲ ... Tag လိုက္ဦးမယ္ .... မေရးတဲ့သူေတြ အသားမည္းမည္း၊ သြားေခါေခါ၊ ခ်က္စူ ဗုိက္ပူမနဲ့ ညားပါေစသား .... :P

၁။ ကိုသခင္ႀကီး
၂။ ကိုေမာင္လွ
၃။ ကိုေနႀကီး
၄။ ေ၀ျမင့္ေမာ္
၅။ ကိုေအာင္ခ်မ္းလင္း
၆။ S-Potato

Church

ရာသီဥတု မိႈင္းညိဳ႕ေနတဲ့ တစ္ေန႕မွာေပါ့ ...။

အခၽြန္အတက္ေတြ မိုးထိေအာင္ထိုးတက္ေနတယ္လို့ ထင္ရတဲ့ ခရိယာန္ဘုရားေက်ာင္းႀကီးတစ္ခုထဲကို ေရာက္သြားတယ္...။ ဘုရားေက်ာင္းက ေရွးေဟာင္းလက္ရာတစ္ခုျဖစ္ၿပီး နံရံေတြမွာ အ႐ုပ္ေတြကို ေဖာင္းၾကြျဖစ္ေအာင္ လက္ရာေျမာက္စြာ ဖန္တီးထားတယ္...။ ႀကီးမားက်ယ္ျပန့္တဲ့ တံခါးရြက္ႀကီး ႏွစ္ခ်ပ္ကို တြန္းဖြင့္ၿပီး အထဲကို လွမ္း၀င္လိုက္တယ္ ...။ အ၀င္လမ္းရဲ႕့ တစ္ဖက္စီမွာ ပြဲၾကည့္စင္လို လုပ္ထားတဲ့ ထုိင္ခံုတန္းေတြမွာ လူေတြ အမ်ားႀကီး တန္းစီၿပီး ထိုင္ေနၾကတယ္...။ သူတို့ရဲ့ မ်က္ႏွာေတြဟာ ခံစားခ်က္ကင္းမဲ့ေနတဲ့ မ်က္ႏွာကိုယ္စီနဲ့ေပါ့ ...။ ဘုရားေက်ာင္းႀကီးရဲ႕ မ်က္ႏွာက်က္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အေပၚကေနေအာက္ကို တြဲေလာင္းခ်ဆြဲထားတဲ့ ႀကီးမားလွတဲ့ မီးပန္းဆြဲေတြဟာ မီးေတြ ထိန္ထိန္ညီးေနတယ္...။ ရွိသမွ်လူေတြအားလံုးဟာ စာအုပ္ခပ္ေသးေသးေလးေတြ ကိုယ္စီကိုင္ၿပီး ဓမၼေတးကို ၿပိဳင္တူသီဆိုေနၾကတယ္...။ သီဆိုေနၾကတဲ့ ေတးသံေတြဟာ မိုးထိေအာင္ ပ်ံ႕လြင္ေနတယ္ ....။ သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ေတးသံေတြၾကားမွာ ေမ်ာလြင့္သြားတယ္...။ စိတ္က ဘုရားေက်ာင္းထဲမွာ မရွိေတာ့ ....။ ေတးသံေတြဟာ မၾကားတစ္ခ်က္ ၾကားတစ္ခ်က္ .... တိုးသြားလိုက္ .. က်ယ္လာလိုက္ .. ။

(ဟိတ္ .. ဟိတ္ .. ) ေနာက္ကေန ပုခံုးကို လက္တို့ေတာ့ ေတးသံေတြ မၾကားရေတာ့ .. အားလံုးေဖ်ာက္ခနဲ ေပ်ာက္သြားတယ္....

******
ထေတာ့ ထေတာ့ .. ရွစ္နာရီထိုးၿပီးေနၿပီ ....

ေဖေဖ့ရဲ ့ အသံ .......

Thingyan in Mandalay

Alpine Thingyan 2007 in Mandalay
သႀကၤန္မတိုင္ခင္ကလည္း အလုပ္ေတြရွဳပ္၊ သႀကၤန္ၿပီးျပန္ေတာ့လည္း အင္တာနက္သံုးရတာ အဆင္မေျပတာနဲ့ ပိုစ့္အသစ္ေတြ မတင္ျဖစ္တာပါ ...။ အရင့္အရင္ႏွစ္ေတြက သႀကၤန္ဆိုရင္ ေတာင္ႀကီး၊ အင္းေလး၊ ပင္းတယကို သြားတာ ႏွစ္ႏွစ္ရွိၿပီေလ ...။ ဒီႏွစ္ေတာ့ မသြားခ်င္ေတာ့တာနဲ့ (ပိုက္ဆံမရွိတာလည္းပါတာေပါ့) မႏၱေလးမွာပဲ ေနျဖစ္တယ္ ...။ ဒီႏွစ္မႏၱေလးသႀကၤန္က မ႑ပ္နည္းတယ္ ...။ ဘာမွသိပ္မရွိဘူး၊ က်ံဳးေတာင္ဘက္နဲ့ အေရွ႕ဘက္တစ္ျခမ္းေလာက္နဲ့ အေနာက္ဘက္တစ္ျခမ္းေလာက္မွာပဲ မ႑ပ္ရွိတယ္ ...။ မ႑ပ္နည္းသည္ျဖစ္ေစ .. မ်ားသည္ျဖစ္ေစ .. လည္တဲ့သူေတြကေတာ့ ပုရြက္ဆိပ္ေတြက်ေနတာပဲ .. အံုလို့ခဲလို့ပါပဲ ...။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ Alpine မ႑ပ္မွာပဲ ၄ရက္လံုး အခ်ိန္ကုန္သြားေလရဲ႕ ...။ နည္းနည္းေတာ့ ပ်င္းဖို့ေကာင္းတယ္ ...။ ေန႕လည္ မ႑ပ္မွာ ေရကစားၿပီး ညေနနဲ့ညပိုင္းက်ေတာ့ မ႑ပ္ေပၚမွာ ငုတ္တုပ္ပဲေလ ...။ ေယာက်ၤားေလးအဆုိေတာ္ေတြအေနနဲ့ မာရဇၨ၊ ထူးအယ္လင္း၊ ၿဖိဳးႀကီး၊ ရဲေအာင္၊ လြင္မိုး၊ ငွက္ေပ်ာေက်ာ္၊ အ႐ိုင္း၊ ညီနႏၵ၊ The Ants အဖြဲ႕ ၊ အမ်ဳိးသမီးအဆိုေတာ္ေတြက ထြန္းအိျႏၵာဗိုလ္၊ မီးမီးခဲ၊ ယုဇန၊ စိုးျမတ္သဇင္၊ လုလု၊ ခိုင္သင္းၾကည္၊ စိုးျမတ္နႏၵာ၊ အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္၊ ေမသန္းႏု၊ ဇူးဇူးေမာင္၊ ခိုင္ပြင့္ … ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သီဆိုၾကပါတယ္ …။ (ေမ့တာေတြပါဦးမယ္ထင္တယ္) ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ မ႑ပ္ေပၚမွာ ဖိနပ္ေတြ ေတာင္းတစ္ေတာင္းအျပည့္ရတယ္ေလ ….။ သီခ်င္းဆုိေနၾကတုန္း ေရသန့္ဗူးမိုး ခဏခဏ ရြာတယ္…။ :P ေနာက္ဆံုးအတက္ေန႕ကေတာ့ မနက္ ၁း၀၀ နာရီမွာပဲ အိမ္ျပန္ရေတာ့တယ္ ....။ အၾကတ္ေန့ေလာက္ကလည္း ဆိုင္ကယ္နဲ့ အျပင္ကို ခဏသြားေတာ့ ရန္ျဖစ္ေနၾကတဲ့ လူအုပ္စုနဲ့ တိုးခဲ့ရေသးတယ္ ....။ ရန္ျဖစ္လို ့ ထိုးေနၾကတဲ့ လူႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ကို အျခားတစ္ေယာက္က သံတုတ္ႀကီးနဲ့ ႐ုိက္လိုက္တာ ... အ႐ုိက္ခံရသူခမ်ာ အ႐ုပ္ႀကိဳးျပတ္ ပံုခနဲ ေခြက်သြားေတာ့တယ္ ...။ ပုလင္းနဲ့႐ုိက္လိုက္တာ ကြဲၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ကို လာစင္လို့ မနည္း ေရွာင္လိုက္ရေသးတယ္ ...။ အဲဒါေတြၾကည့္ၿပီး သႀကၤန္လည္ရမွာကို ပိုၿပီး ေၾကာက္မိတယ္ ...။ ၄ရက္လံုး Alpine မွာပဲ အခ်ိန္ကုန္သြားတာေၾကာင့္ တျခားဘယ္မ႑ပ္ေတြ ဘယ္လိုရွိတယ္ဆုိတာ လံုး၀ကို မသိလိုက္ရဘူး ...။ Alpine မွာ ႐ုိက္ခဲ့တဲ့ပံုေတြ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ ....။