အႀကိဳက္ဆံုး Post ၅ခု

Potato က Tag ထားတယ္ဆိုလို႕ ဘာမ်ားလဲလို႕ သြားၾကည့္လိုက္ေတာ့ နည္းနည္းေတာင္ ေျမွာက္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ႀကီးကို လွလွပပ ဘေလာ့ႀကီးလို႕ တင္စားထားတာ ဖတ္ၿပီးေတာ့ေပါ့ ....။ ေက်းဇူးပါ Potato ေရ ...။ ဒီကေန႕က်ေရာက္တဲ့ World's Blog Day မွာ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့ ပိုစ့္ေတြအမ်ားႀကီးထဲက ၅ခုကို ေဖာ္ျပရတဲ့အတြက္ ၀မ္းေျမာက္မိပါတယ္။

၁။ ထူးဆန္းပါေပ့
နတ္ကိုးကြယ္မႈ တစ္ဖက္စြန္းေရာက္ၿပီး ကိုႀကီးေက်ာ္ နဲ႕ လက္ထပ္ထိမ္းျမားတဲ့ မတင္ရီ တို႕ရဲ႕ စံခမ္း၀င္မဂၤလာဖိတ္ၾကားလႊာ ဆိုတဲ့ ဖိတ္စာကို မျမင္ဖူးသူေတြ ျမင္ရေအာင္လို႕ ေ၀မွ်တဲ့ Post ျဖစ္ပါတယ္။

၂။ မိုးႀကိဳးသြား သို႕မဟုတ္ ...
ကၽြန္ေတာ့္မွာ ရွိတဲ့ ဘုိုးဘြားဘီဘင္ အဆက္ဆက္က ထိန္းသိမ္းလာတဲ့ ဘာမွန္းမသိတဲ့ ပစၥည္းတစ္ခု (သို႕) အမ်ားက မိုးႀကိဳးသြားလို႕ ေခၚတဲ့ ေၾကးေခတ္က ေၾကးလက္နက္တစ္မ်ဳိးအေၾကာင္း ျဖစ္ပါတယ္။

၃။ မႏၱေလး - မိုးကုတ္္
မိုးကုတ္ကေန မႏၱေလးကို အလာ ကားေပၚမွာ အဘြားအိုႀကီးတစ္ေယာက္နဲ႕အတူ ကားေရွ႕ခန္းမွာ ၾကပ္သိပ္ၿပီး စီးခဲ့ရတဲ့ ဒုကၡကို ဖြဲ႕ႏြဲ႕ၿပီး ေရးၾကည့္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

၄။ ေ၀းလြင့္အိပ္မက္
သူငယ္ခ်င္းေတြ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ကို မိသားစုစုံစံုညီညီ တက္ၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ ေမေမမရွိေတာ့တဲ့အတြက္ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ကို မတက္ေတာ့ဘူးလို႕ ဆံုးျဖတ္ၿပီး ခံစားရတဲ့ ခံစားခ်က္ကို ေရးဖြဲ႕ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ Teen မဂၢဇင္းမွာ ျပန္လည္ေဖာ္ျပခံရတဲ့ Post ျဖစ္ပါတယ္။

၅။ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၈၃
ကၽြန္ေတာ့္ကို လူေလာကထဲ စၿပီးေရာက္လာတဲ့ေန႕၊ မိုးေတြထစ္ခ်ဳန္းရြာတဲ့ေန႕၊ အဲဒီအခ်ိန္က မိဘႏွစ္ပါးရဲ႕ ေပ်ာ္္ရႊင္မႈ၊ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈ၊ အားၿပိဳင္မႈ၊ စိန္ေခၚမႈ စတာေတြကို ေဖာ္ၾကဴးေရးသားထားၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ၂၃ႏွစ္ျပည့္ၿပီ ... ဒီေန႕ဟာ ေမြးေန႕ျဖစ္ပါတယ္လို႕ ေရးမယ့္အစား blog ေပၚမွာ မိဘေက်းဇူးကို ျပန္လည္ ေအာက္ေမ့ထားတဲ့ Post ျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ေရးတာ ေနာက္က်ေနလို႕ ဘယ္သူ႕ကို TAG မလုပ္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ :)
အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ...။

အိုးပုတ္ပြဲ

ႏွစ္စဥ္ ၀ါေခါင္လဆန္း (၈)ရက္ေရာက္တိုင္း၊ တစ္ရက္တည္းသာ က်င္းပတဲ့ အိုးပုတ္ပြဲ(ခ) အိုးပုတ္ခိုးပြဲပါ ...။ ၾကားသာၾကားဖူးၿပီး တစ္ခါမွ မေရာက္ဖူးလို႕ ဘေလာ့အတြက္ သတင္းယူရင္း ေရာက္ေအာင္သြားခဲ့ပါတယ္ ...။ ေျမာက္ျပင္ ၇၆လမ္း၊ စည္သာလမ္းတည့္တည့္ ေျမာက္ဘက္တန္းတန္းကို သြားလိုက္ရင္ အိုးပုတ္ပြဲက်င္းပရာေနရာကိုေရာက္ပါတယ္။ အိုးေတြ အႀကီးႀကီးကေန ကေလးကစားတဲ့ အိုးပုတ္ ေသးေသးေလးအထိ ခ်ေရာင္းတဲ့ ေစ်းသည္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို တတန္းႀကီး ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္ ...။



အိုးေတြ၊ ပန္းအိုးေတြ၊ စဥ့္အိုးေတြ၊ အလွထိုးေျမပန္းအိုးေတြကို ေစ်းသည္ေတြကလည္း အာေပါင္အာရင္းသန္သန္နဲ႕ေအာ္ဟစ္လို႕ေရာင္း ..... ၀ယ္သူေတြကလည္း ကေလးေတြ တစ္သီႀကီးနဲ႕ အိုးေတြ ၀ယ္ၾကနဲ႕ ... အိုးပုတ္ပြဲဟာ စည္ကားလို႕ေနပါတယ္ ...။



“တကယ္ေတာ့ ဒီပြဲက ဘုရားပြဲမဟုတ္၊ နတ္ပြဲမဟုတ္တဲ့ ပြဲေပါ့ ... အရင္တုန္းက ဒီကေန ေတာင္ျပဳန္းပြဲကို သြားၾက၊ ျပန္ၾကတဲ့ေနရာဆိုေတာ့ အိုးသည္ေတြ အေျခခ် ေရာင္းၾကတဲ့ေနရာေပါ့ ... ခုေတာ့ဒီေနရာ ေရလမ္းကေန မသြားၾကေတာ့ေပမယ့္ အိုးပုတ္ပြဲကေတာ့ အစဥ္အလာႀကီး တစ္ခုလို ျဖစ္သြားတာ” လို႕ အိုးေရာင္းတဲ့ အမႀကီးက ေျပာျပပါတယ္။



အိုးပုတ္ခိုးပြဲလို႕ ေခၚၾကတာနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး ေမးၾကည့္ေတာ့ “ဟို ေရွးတုန္းကေတာ့ အိုးပုတ္ေလး တစ္ခုစ၊ ႏွစ္ခုစ ကို အေပ်ာ္သေဘာနဲ႕ စၾကေနာက္ၾကတဲ့ သေဘာပါ ... ခုေတာ့ ေစ်းေရာင္းရတာက တစ္ဖက္ ... အခိုးခံရမွာ ၾကည့္ရတာ တစ္ဖက္နဲ႕ ....” လို႕ သူမက ဆက္ေျပာပါတယ္ ....။ ေျပာရင္းဆိုရင္း လူတစ္ေယာက္က ပန္းအိုးတစ္လံုးကို ခပ္တည္တည္နဲ႕ ေကာက္မသြားတာေတြ႕ေတာ့ ေစာေစာက အမ်ဳိးသမီးႀကီး က အိုးေပၚ ထိုင္ေနရာကေန ေစြ႕ကနဲ ခုန္ဆင္းၿပီး ပန္းအိုး မ သြားတဲ့ လူေနာက္ကို လိုက္ပါေတာ့တယ္ ...။ ၄င္းေနာက္ မေက်မခ်မ္းေျပာဆိုေနသံကိုလည္း ၾကားရပါေသးတယ္ ...။



အိုးပုတ္ပြဲကို အမွီျပဳလို႕ ခ်ားရဟတ္ေတြ၊ မုန္႕ဆိုင္ေတြနဲ႕ အ႐ုပ္ဆိုင္ေတြနဲ႕ စည္ကားလို႕ေနပါတယ္ ...။ ပြဲရက္က တစ္ရက္တည္းေပမယ့္ ေနာက္ရက္ေတြမွာလည္း အိုးေတြကို ဆက္ၿပီး ေရာင္းခ်ၾကပါေသးတယ္ ...။ အိုးေရာင္းသူေတြ အၿပိဳင္အဆိုင္ ေရာင္းခ်ၾကတာမို႕ ေစ်းခ်ဳိခ်ဳိနဲ႕ပဲ ေရာင္းခ်ၾကပါတယ္ ...။ ဒီပြဲကို လာသူေတြက အေပ်ာ္သေဘာနဲ႕ ေလွငါးၿပီး စီးၾကပါေသးတယ္ ... ဧရာ၀တီျမစ္ေဘးမဟုတ္ေပမယ့္ ျမစ္ေရေတြ၀င္ေနတဲ့ေနရာေတြမွာ ေတာင္တန္းေတြ၊ ေစတီေတြ၊ ထန္းပင္ေတြကို ေနာက္ခံထားၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေလွစီးေနၾကပံုက ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္နဲ႕ တူေနပါေတာ့တယ္ ...။

႐ုိက္လာခဲ့တဲ့ ဓါတ္ပံုေတြကို အမွတ္တရ တင္လိုက္ပါတယ္ ...။

အေၾကြမရွိလို႕

ညေနခင္း ေစ်းသိမ္းခ်ိန္၊ ေစ်းအေရွ႕ဘက္ လမ္းၾကားတစ္ေနရာ ...၊

`ေလထိုးႏိုင္သည္၊ ကပ္ခြာျဖင့္ ဘီးေပါက္ဖာသည္။ ´ အဲဒီစာသားကို သံုးထပ္သားအေဟာင္းတစ္ခ်ပ္ေပၚမွာ ေျမျဖဴနဲ႕ေရးၿပီး သစ္ပင္မွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ စက္ဘီးျပင္ဆိုင္ တစ္ဆိုင္မွာေပါ့ ...။ ဆိုင္ပိုင္ရွင္လို႕ ထင္ရတဲ့ ထင္ရတဲ့ ညင္းသိုးသိုး လူႀကီးတစ္ေယာက္ အိပ္ေမာက်ေနတယ္ ...။

စက္ဘီးေလမရွိလို႕ တြန္းလာတဲ့ အမ်ဳိးသားတစ္ေယာက္ ... ။ အဲဒီဆိုင္ေရွ႕အေရာက္မွာ ကြမ္းကို ဗလံုးဗေထြးစားရင္း ေလထိုးတံကိုယူၿပီး သူ႕စက္ဘီးကို ေလထိုးတယ္ ...။ အိပ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးက မ်က္လံုးကို ေမးစင္းၿပီးၾကည့္ေနတယ္ ...။ ေလထိုးလို႕အၿပီးမွာေတာ့

`ဘယ္ေလာက္လဲ ... ´

`ငါးဆယ္ ... ´

`အႏူတ္မရွိလို႕ ေနာက္တစ္ေခါက္မွ ေပါင္းယူလိုက္ေတာ့ဗ်ာ ... ေနာ္ ... ´

`မရဘူးေဟ့ ... ဒါမ်ဳိးေတြ႐ုိးေနၿပီ ... ငါ@#$´

`ဒါဆိုလည္း ေရာ့ဗ်ာ .. တစ္ေထာင္တန္ ... ပိုတာ ျပန္အမ္း ...´

`ရတယ္ ... ေရာ့ ကိုးရာ ... ´

`ဟာ ... ခင္ဗ်ား ... ေလထိုးတာ ငါးဆယ္ က်တာကို ကိုးရာ့ငါးဆယ္ အမ္းရမွာေပါ့ .. ခင္ဗ်ား ... လူပါးမ၀နဲ႕ေနာ္ @$%^´

`ေဟ့ ..ဒီမွာ ... ငါးဆယ္ အႏူတ္ေပးရင္ေပး ... တစ္ေထာင္တန္ေပးရင္ အမ္းဖို႕အႏူတ္ကခက္လို႕ .. ေလထိုးခ တစ္ရာက်တယ္ ...´

`ဘာဆိုင္လဲဗ် ... ငါးဆယ္ဟာ ငါးဆယ္ပဲေပါ့ ... ခင္ဗ်ာႀကီး လူလည္မက်နဲ႕ေနာ္ ... က်ဳပ္ကို ဘာမွတ္ေနလဲ ...´

`ေဟ့ေကာင္ ... ဒီေလာက္ အႏူတ္ရွားတာ .. မအမ္းႏိုင္ဘူးကြာ ... အႏူတ္မပါရင္ အစကတည္းက ေလမထိုးနဲ႕ေပါ့ကြ ... ေမ@ေလး´

`ခင္ဗ်ား ... မဆဲနဲ႕ေနာ္ .. သတၱိရွိရင္ တစ္ေယာက္ခ်င္းခ်မယ္ ... ထြက္ခဲ့ ...´

`ေအာင္မာ .. မင္းက ဘာေကာင္လဲ လာေလ ... !@#@#$%´

ခြပ္ .... ဘုန္း ... အား .... ဒုတ္ .... အြတ္ .... အိုး .....

% $ @ # # $ % ^ & & % % $ # # @ # % ^ ^ & & * *

အစားအတြက္ အမွားမဖက္ရန္

ဒီရက္ပိုင္း ဘာေတြရွဳပ္လို႕ ရွဳပ္ေနမွန္းကို မသိပါဘူး၊ ဟိုေျပးလိုက္၊ ဒီေျပးလိုက္နဲ႕ ေပၚလာသမွ်ကိစၥကလည္း တစ္ခုမွ အလြတ္မေပးခ်င္ေတာ့ ကိုယ္ပဲ ေမာရေတာ့တာေပါ့ ...။ ဘေလာ့ကလည္း မတင္တာၾကာေနေတာ့ ေနလို႕ထိုင္လို႕ကမေကာင္း၊ ဆီေစ်းေတြက မေျပာမဆိုႀကီး ခုန္တက္သြားေတာ့ ဘာလုပ္လို႕ဘာကိုင္ရမွန္း မသိေတာ့ဘူးေပါ့ ...။ ဒုကၡ ဒုကၡ .... ။

ဒီေန႕ Copy Mandalar Vinyl Printing ကို သြားရင္းနဲ႕ သူတို႕ထုတ္ထားတဲ့ ပံုက အေၾကာင္းအရာေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကို ဂေယာက္ဂယက္ ျဖစ္ေစျပန္တယ္ေလ ...။ အဲဒါက ဘာလဲဆိုေတာ့ အစာအဆိပ္သင့္မွာ ေၾကာက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ေရာဂါေၾကာင့္ေပါ့ ... အသြားမေတာ္ တစ္လွမ္း၊ အစားမေတာ္တစ္လုပ္၊ အစားအတြက္ အမွားမဖက္ရန္ဆိုၿပီး တြဲဖက္မစားသင့္တဲ့ အစာေတြအေၾကာင္းးကို ပံုေတြနဲ႕တကြ ထုတ္ထားတာ ၾကည့္ရင္း အရင္ကထက္ေတာင္ ပိုၿပီး လန္႕လာမိတယ္ေလ ...။ ဟုတ္လားမဟုတ္လားေတာ့ မသိဘူး၊ တခါတစ္ေလေတာ့ တြဲၿပီး စားခဲ့မိဘူးသလိုလုိပဲ ....။ ခုထိ ဘေလာ့ေရးႏိုင္ေနေသးေတာ့ မေသေသးလို႕ေပါ့ေနာ ....။ မတည့္တဲ့အစားအစာေတြကို ကူးၿပီး ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္...။ ပံုေတြကေတာ့ ေလးမွာစိုးလို႕ တင္ေတာ့ဘူး ...။

အစားအတြက္ အမွားမဖက္ရန္

တမာရြက္ - ၾကက္ဥ (အေၾကာတက္)
မွ်စ္ခ်ဥ္ - ပီေလာပီနံဥ (ေသ)
ဖ႐ုံသီး - ခိုသား (ေသ)
လက္ဂဏန္း - မႈိ (ေသ)
၀က္သား - ၾကာစြယ္ (ေသ)
ခိုသား - ခ်င္း(ဂ်င္း) (ေသ)
အာလူး - ၾကက္ဟင္းခါးသီး (ေအာ့အန္/ေသ)
သခြားသီး - ေရခဲေခ်ာင္း (ရင္က်ပ္)
ၾကက္သား - ၾကက္ဟင္းခါးသီး (ေအာာ့အန္)
ရွိန္းခို - ဒူးရင္းသီး (ေသ)
သေျပသီး - ထန္းလ်က္ (ေသ)
ၾကက္သား - ေၾကာင္လွ်ာသီး (ေသ)
ေခ်ာကလက္ - ပဲျမစ္ (ေသ)
ေစာင္းလ်ားသီး - ေခ်ာကလက္ (ေသ)
ကၽြဲေကာသီး - သံပရာသီး (ေသ)
ဖားသား - မႈိ (ေသ)
ကၽြဲေခါင္းသီး - လက္ဖက္ (ေသ)
မင္းဂြတ္သီး - သၾကား (ေသ)
ငါးေသတၱာ - ေၾကာင္လွ်ာသီး (ေသ)
အုန္းသီး - ပ်ားရည္ (ေသ)
ဘူးသီး - ေက်းသား (ေသ)
ေဂြးသီး - ေရခဲေခ်ာင္း (ေသ)
ငွက္ေပ်ာသီး - ထန္းသီး (ေသ)
ေရခဲမုန္႕ - ခ်င္းသုတ္ (ေသ)
ေရွာက္သီး - ႏြားႏို႕ (ေသ)
ခ႐ု - အမဲသား (ေသ)
ေဂြးသီး - အာဒါလြတ္ (ေသ)
ပ်ားရည္ - ၾသဇာသီး (ေသ)
၀က္သား - ထန္းရည္ (ေသ)
စိမ္းစားဥ - ေရခဲေခ်ာင္း (ရင္က်ပ္)
ဇီးသီး - စားေတာ္ပဲ (၀မ္းေလ်ာ)
ဒူးရင္းသီး - ဒညင္းသီး (ေအာ့အန္/ေသ)
ဖရဲသီး - ဘဲဥ (ေသ)
၀က္သား - ႏြားႏို႕ (ေသ)
ကင္းပံုရြက္သီး - ႏွမ္း (ေသ)
ပဲျမစ္ - မိုင္လို (ေသ)

ရက္ပိုင္းအတြင္း ေဆးဖ်န္းထားေသာ အသီး၊ အရြက္၊အဖူးမ်ားႏွင့္ ငါးေသတၱာမ်ားကို စားမိပါက အဆိပ္ျဖစ္ၿပီး လူကို ေသေစႏိုင္သည္။ ယင္နားစာ မစားပါႏွင့္၊ ေရကို ႀကိဳခ်က္ေသာက္ပါ၊ အမွည့္လြန္ေသာ အသီးမ်ားကို မစားပါႏွင့္၊ ပတ္၀န္းက်င္ကို ဂ႐ုစိုက္ပါ၊ ကရင္နီကိုက္လွ်င္ ပ႐ုပ္ဆီ မလိမ္းပါႏွင့္၊ ခါခ်ဥ္ကိုက္လွ်င္ ေတေဇာဘမ္း မလိမ္းပါႏွင့္၊ လူေသတတ္သည္။

မိတၳီလာကုန္စည္ျပပြဲႏွင့္ေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္

ပိုင္ေအာင္ Trading Co., Ltd. က ႀကီးမွဴးက်င္းပတဲ့ ကုန္စည္ျပပြဲနဲ႕ ေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္ကို မိတၳီလာၿမိဳ႕မွာ ၅ရက္ေန႕ကေန ၉ရက္ေန႕အထိ က်င္းပေနပါတယ္ ...။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၅ရက္ကေန ၇ရက္ေန႕အထိ Talents & Models နဲ႕အတူ Model show, Dancing မ်ားနဲ႕ မိတၳီလာ ပရိတ္သတ္ႀကီးကို ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ၾကပါတယ္။ နယ္မွာလုပ္တဲ့ပြဲကို ပထမဦးဆံုးႀကံဳဖူးတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ပြဲစစခ်င္းရက္ေတြမွာ ပရိတ္သတ္ႀကီးကို ေၾကာက္ေနခဲ့တာပါ ...။ နယ္ပရိတ္သတ္ရဲ႕ အားေပးမႈကေတာ့ ေၾကာက္ခမန္းလိလိပါပဲ ... ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္...။ မိတၳီလာၿမိဳ႕ရဲ႕ ကန္ေတာ္မဂၤလာခန္းမမွာ တစ္ရက္ကို ၃ပြဲ ေဖ်ာ္ေျဖၿပီး ပန္ကာမရွိ၊ အဲယားကြန္းမရွိတဲ့အတြက္ ေခၽြးေတြရႊဲၿပီး ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းခဲ့ပါတယ္ ...။ မႏၱေလးမွာ ကိစၥေတြရွိေသးလို႕ ပြဲမၿပီးခင္ ျပန္ခဲ့ၾကတယ္...။ ၉ရက္ေန႕ထိေတာ့ ေဖ်ာ္ေျဖေရးက ရွိဦးမွာပါ ...။

ဒါနဲ႕စကားမစပ္ ... ေၾကာ္ျငာ၀င္လိုက္ဦးမယ္ :P ... ကၽြန္ေတာ္တို႕တည္းတဲ့ ေရႊလမင္းမိုတယ္ နဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာ ရွိတဲ့ ထမင္းဆိုင္ေလးက အရမ္းစားလို႕ေကာင္းတယ္ဗ်ာ ... ခုေတာင္ လြမ္းေနေသးတယ္...။ ၀ယ္စားတဲ့ ထမင္းဟင္းအျပင္ ေစတနာ ေမတၱာ ဗလပြနဲ႕ ခ်ေကၽြးတဲ့ ဟင္းေတြ၊ အသီးအႏွံေတြကလည္း အလွ်ံအပယ္ပါပဲ ... ၿပီးေတာ့ ေရာင္းတဲ့ အစ္မေလးက ေတာ္ေတာ္ေခ်ာတယ္ဗ် ... ။ မိတၳီလာကို ေရာက္လို႕ ႀကံဳရင္ အဲဒီဆိုင္မွာ စားၾကည့္လိုက္ၾကဗ်ာ ..

စိတ္ကူးယဥ္ေလတိုင္း ...

၂၀၀၅ေလာက္တုန္းကရင္း Photoshop နဲ႕ ေလွ်ာက္လုပ္ရင္းျဖစ္သြားတဲ့ပံုေလးေပါ့ဗ်ာ ...။ တစ္ႏိုင္ငံနဲ႕တစ္ႏိုင္ငံ၊ တစ္ၿမိဳ႕နဲ႕တစ္ၿမိဳ႕ကို အဲဒီလို တံခါးဖြင့္ၿပီး ၀င္သြားလိုက္႐ုံနဲ႕ ေရာက္ႏိုင္ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႕ ကေလးဆန္ဆန္ စိတ္ကူးၿပီး ဖန္တီးထားတာေပါ့ဗ်ာ ...။ ေဖေဖက ေျပာတယ္..။ မင္းအေတြးအေခၚေတြက တစ္ခါတေလက်ေတာ့ သိပ္ကေလးဆန္တာပဲတဲ့ ...။ သိဘူးဗ်ာ ...။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စိတ္ကူးခ်င္တိုင္း စိတ္ကူးပစ္တာပဲ ... ပိုက္ဆံေပးရတာမွတ္လို႕ .....

စကားမစပ္ .... ၅ရက္ေန႕မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ပြဲတစ္ခုရွိလို႕ မိတၱီလာကို သြားစရာ ရွိတယ္ဗ် ... တံခါးေလးဖြင့္ၿပီး သြားမွာေတာ့ဟုတ္ဘူး၊ ကားနဲ႕ပဲ သြားရမွာေပါ့ဗ်ာ။ ျပန္လာမွပဲ ပိုစ့္အသစ္ေတြ တင္ေတာ့မယ္။ ၈ရက္ေန႕ျပန္ေရာက္မွာပါ။

တာ့တာ

မိန္းကေလးမ်ားသတိထားစရာ

ဒီဂ်စ္တယ္ကင္မရာေတြ၊ အမ္ပီဖိုးေတြ ေပါမ်ားလာၿပီး လူတိုင္းနီးပါးသံုးစြဲလာႏိုင္တာနဲ႕အမွ် ညစ္ညမ္းဗီဒီယိုကားေတြလည္း ၄င္းတို႕နဲ႕အတူ ေပါမ်ားလာပါတယ္။ နာမည္ႀကီး မိန္းကေလး သ႐ုပ္ေဆာင္ေတြရဲ႕ ဟိုကား၊ ဒီကားဆိုၿပီး ခိုးကူးစီဒီေတြေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ေတြမွာ ေပၚတင္ေရာင္းခ်ေနတာကိုလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။ ကိုယ့္ခ်စ္သူကို ယံုလို႕ပံုအပ္ၿပီး ဟိုတယ္၊ တည္းခိုခန္းကို လိုက္တဲ့ မိန္းကေလးမ်ား သတိထားစရာပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို လံုၿခံဳလွၿပီလို႕ ထင္ေပမယ့္ အစြမ္းထက္လွတဲ့ ကင္မရာေတြ၊ ဟမ္းဖုန္းေတြေၾကာင့္ အရွက္တကြဲ အက်ဳိးနည္းျဖစ္ရေတာ့တာပါပဲ ..။

ဒီလိုဇါတ္လမ္းေတြက ခဏခဏ ၾကားဖူးေနၾကတာေၾကာင့္ မိန္းကေလးမ်ား အေနအထိုင္ ဆင္ျခင္သင့္လွပါတယ္။ တစ္ဆိတ္ကို တစ္အိတ္လုပ္ခ်င္တဲ့ လူေတြရဲ႕ သဘာ၀ေၾကာင့္ ျပသနာက ပိုၿပီး ႀကီးက်ယ္သြားတတ္ပါတယ္။ ေမာ္ဒယ္ရွဳိးပြဲေတြနဲ႕ စင္ျမင့္ေဖ်ာ္ေျဖပြဲေတြမွာလည္း စကပ္၀တ္ထားတဲ့ မိန္းကေလးမ်ားရဲ႕ ေအာက္ကေန ကင္မရာနဲ႕ ပင့္ၿပီး ႐ုိက္တာေတြလည္း ျမင္ေနရပါတယ္။ ဘယ္သူမွလည္း အေရးယူျခင္း မရွိပါဘူး။ ဒီလိုကိစၥေတြကို သည္းႀကီးမည္းႀကီးလိုက္ၿပီး သတင္းျဖန္႕တတ္တဲ့ မုဆိုးေတြဟာ ေနရာတကာမွာ ရွိေနႏိုင္တာေၾကာင့္ မိန္းကေလးမ်ား အစစအရာရာမွာ သတိထားပါမွ ေတာ္ရာက်မွာျဖစ္ပါတယ္။ လက္သည္းခြံေလာက္ရွိတဲ့ ကင္မရာကို အိမ္သာထဲမွာတပ္ထားတာတို႕၊ ဟိုတယ္အခန္းေတြမွာ လ်ဳိ႕၀ွက္ကင္မရာပါၿပီး တစ္ေနရာရာကေန ေစာင့္ၾကည့္ေနတာတို႕ဟာ ခဏခဏၾကားရ ျမင္ရပါတယ္။

စက္ပစၥည္းေတြ ေခတ္မွီတိုးတက္လာၿပီး တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ အခ်ိန္မေရြး အင္တာနက္က ဆက္သြယ္ေနႏိုင္တာဟာလည္း ပ်က္စီးေသာ မိန္းကေလးတို႕အတြက္ အသံုးခ်စရာတစ္ခုျဖစ္ေနပါၿပီ။ မိန္းကေလးတို႕အိေျႏၵ၊ ေရႊေပးလို႕မရ၊ ေျခတစ္လွမ္းကုေဋတစ္သန္း စတဲ့ စကားမ်ားဟာ ျမန္မာမိန္းကေလးတိုမိမိတို႕ရဲ႕ အိေျႏၵနဲ႕ သိကၡာကို တန္ဖိုးထားေၾကာင္းျပဆိုေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တန္ဖိုးထားတဲ့ ျမန္မာမိန္းကေလးမ်ား အစစအရာရာမွာ ေတြးဆဆင္ျခင္ၿပီး အႏၲရယ္ကို ေရွာင္ကြင္းႏိုင္ၾကဖို႕ အေရးႀကီးပါတယ္။