အလုပ္ေတြမ်ားေနတယ္။ ကိုယ့္အလုပ္ေတြလည္း ကိုယ္မ်ားေနတယ္။ သူမ်ားအလုပ္ေတြလည္း ဒိုင္ခံမ်ားေပးေနတယ္။ ဒီရက္ပိုင္း ဘေလာ့ခ္ေပၚ တင္ဖို႕ အခ်ိန္လုေနရတယ္။ အိမ္မွာလည္း ခုဆို တစ္ေယာက္တည္းပဲ...။ ဘယ္တုန္းကမွ တစ္ေယာက္တည္း မေနဖူးေတာ့ တစ္ခါတစ္ခါ အားငယ္သလို ခံစားရတယ္။ တစ္ေန႕က ေမေမနဲ႕ ထိုင္ေနက် လက္ဖက္ရည္ဆိုင္က စားပြဲေလးမွာ ထိုင္ရင္း ေမေမ့ကို သတိရၿပီး မ်က္ရည္ေတြ က်မိတယ္ ... ။ တစ္ေယာက္တည္း ေနရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေမေမ့ကို အခ်ိန္တိုင္းလိုလို သတိရေနမိတယ္။ အၿမဲတမ္းအားေပးစကားေျပာတတ္တဲ့ ေဖေဖ့ကိုေတာ့ ေမေမ့ဆႏၵအရေရာ၊ ကၽြန္ေတာ့္ ဆႏၵအရပါ ရိပ္သာ၀င္ၿပီး တရားအားထုတ္ဖို႕ တိုက္တြန္းလို႕ ရိပ္သာမွာ စခန္း၀င္ေနေလရဲ႕။ တစ္သက္လံုး ကိ္ုယ့္အတြက္ကိုယ္ ဘာမွမလုပ္ႏိုင္ဘဲ မိသားစု၊ သားသမီးေတြ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးရတာ ေဖေဖ ေမာလွပါၿပီ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ကိုယ္ အခ်ိန္ေလးေတာ့ နည္းနည္းေပးလိုက္ပါ ေဖေဖရယ္ ဆိုလို႕ စိတ္လိုလက္ရ ရိပ္သာကို သြားခဲ့တာပါ။ အင္း .......။ ခု တစ္ေယာက္တည္း ေနရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေတြးမိတာက ေနာက္ေနာင္မွာ ေဖေဖဟာလည္း ကၽြန္ေတာ္နဲ႕တူတူ ေနႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာပါပဲ ...။ ေဖေဖလည္း သံသရာ ခရီးႀကီးကို ဆက္ေလွ်ာက္ရဦးမယ္...။ အဲဒီအခါက်ရင္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ခုလိုပဲ တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ရင္း ေလာကႀကီးကို ျဖတ္သန္းရမွာပါလားလို႕ အားငယ္စြာနဲ႕ ေတြးမိတယ္။ ငယ္တုန္းကေတာ့ ဒါေတြကို မေတြးမိခဲ့ပါဘူး...။ ခုေတာ့ ေလာကဓံရဲ႕ အ႐ုိက္အပုတ္ အထုအေထာင္းၾကားမွာ ေမာပန္းလွေပမယ့္ ေရွ႕ဆက္ေတြ႕ရဦးမယ့္ ဘ၀အေမာေတြနဲ႕ စာရင္ နည္းပါးလွပါေသးတယ္။ စိတ္ႏုတယ္ပဲေျပာေျပာ၊ ေပ်ာ့ညံ႕တယ္ပဲေျပာေျပာ .. တျခားသားအမိႏွစ္ေယာက္ အတူတူသြား၊ အတူတူစားၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတာကို ျမင္ရင္ ခံစားရတယ္။ ေမေမနဲ႕ အတူ သြားခဲ့လာခဲ့စားခဲ့ေသာက္ခဲ့တဲ့ ေနရာေလးေတြကိုေရာက္ရင္ အတိတ္က သားအမိႏွစ္ေယာက္ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ၾကတာေတြ၊ ေျပာခဲ့တဲ့စကားေတြကို ျပန္ေတြးမိၿပီး ရင္ထဲက နင့္တယ္။ ဒါေပမယ့္ မငိုပါဘူး... ...။ မ်က္ရည္ေတြကေတာ့ ေပါက္ခနဲ ေပါက္ခနဲ သူ႕အလိုလို က်လာတယ္။ တစ္ျဖည္းျဖည္းေတာ့ ခံႏိုင္သြားမယ္ ထင္ပါတယ္။ ရင့္က်က္သြားတယ္ဆိုတာ အဲဒီလိုမ်ဳိးမ်ားလား လို႕ေတြးမိရင္း ......။
6 comments:
အစ္ကိုနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အေမမရွိတာနဲ႕ အေဖမရွိတာပဲ ကြာပါတယ္။ ဒီပို႕စ္ကိုေတြ႕ေတာ့ ခြဲခြာသြားတဲ့ အေဖ့ကို သတိရတယ္ဗ်ာ။
တစ္ခါတေလက်ေတာ့လည္း ဘ၀ဆုိတာ တစ္ေယာက္ထဲေနမွ ပိုၿပီးသိလာလုိပဲ။ ေရွ႔ဆက္ဖို႔ကေတာ့ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနၾကရတာပါပဲဗ်ာ
ႀကိဳးစားေပါ့။ ႀကိဳးစားရင္ ဘာမဆိုရပါတယ္။ ဒီစကားက ႀကီးက်ယ္တယ္ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးဆိုေတာင္ ႀကိဳးစားရင္ အတိုင္းအတာ တစ္ခုထိျဖစ္လာမွာပါ။
ကိုတိုး
က်ေနာ္ကေတာ့ အေဖနဲ႕ ညီမေလးနဲ႕ အတူေနတယ္။ မိသားစုကနည္းေတာ့ သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ တစ္ခါတစ္ေလက်ရင္ေတာ့ အားငယ္တယ္ဗ်ာ...။ က်ေနာ္လည္း college တက္ရင္ သူတို႕နဲ႕ ခြဲသြားရအံုးမွာ။ ေတြးရင္း အားေတာ့ငယ္...။ ဒီလိုပဲ ၿဖစ္လာမွာေပါ့ဗ်ာ။
Fri
We are in the same boat.
I had more miserable conditions as my father passed away only when I was 7 years old. That is my lifelong requirement the I can never fill up.Any way show others that we can create our life in good qualities although we have lifelong blank in family life.
Fri
We are in the same boat.
I had more miserable conditions as my father passed away only when I was 7 years old. That is my lifelong requirement the I can never fill up.Any way show others that we can create our life in good qualities although we have lifelong blank in family life.
Post a Comment