၀တၱဳတိုေတြႀကိဳက္တတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္၊ အကိုတစ္ေယာက္ဆီက ၾကည္ေအး(ေဒၚ) ရဲ႕ အိပ္မက္ႏွင္းျမဴဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို ဖတ္ဖတ္ျခင္း ပထမတစ္ပုဒ္မွာတင္ အႀကိဳက္ေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၄၇ခုႏွစ္မွာ ဆရာမရဲ႕ ပထမဦးဆံုး ပံုႏွိပ္ေဖၚျပတဲ့ “ထိုည” ၀တၱဳတိုေလးကို အေရးအသားေရာ အဖြဲ႕အႏြဲ႕ပါ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္လြန္းတာေၾကာင့္ အႀကိမ္ႀကိမ္ျပန္ဖတ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အပ်ံသင္စ အရာရာကို စိတ္ကူးယဥ္တတ္တဲ့ အပ်ဳိမကေလးရဲ႕ စိတ္လႈပ္ရွားဟန္ ေလးကို ပီပီျပင္ျပင္ ဖြဲ႕ႏြဲ႕ထားတာကို မဖတ္ဖူးတဲ့သူေတြ ဖတ္ရေအာင္လို႕ ဘေလာ့ေပၚ တင္ျဖစ္ခဲ့ျပန္ပါၿပီ ။
ထိုည
အပ်ဳိမကေလးသည္ ေမာ့၍ ၾကည့္လိုက္၏။ လသည္ အင္မတန္ပင္ျမင့္၍ေနေလၿပီ။ လသည္ ျပာေသာ ေကာင္းကင္၀ယ္ ေရႊေရာင္လိုလို ေငြေရာင္လိုလို ၀င္းမွည့္ေနသျဖင့္ ဖဲျပာေပၚတြင္ ဟိုလိမ့္သည္လိမ့္ လိမ့္ကာ ဟန္ယူေနေသာ အရည္ရင့္ရင့္ ပုလဲလံုးႏွင့္ ပမာတူ၏။ ေဆာင္ေတာ္ကူးခိုင္ပမာ အိ၍ေနေသာ တိမ္ေတာင္တို႕သည္ လေရာင္တစ္၀က္၊ အရိပ္တစ္၀က္ျဖင့္ ၿပိဳေတာ့မည့္ပမာ ေလးပင္စြာ တြဲက်ေနေပ၏။ စိန္ၾကယ္ပြင့္တို႕သည္လည္း တဖ်တ္ဖ်တ္ေတာက္ကာ မ်က္ေတာင္တခတ္ခတ္ႏွင့္ လက္ေနၾကေလသည္။
အျပည့္အစံုသို႕
ထိုည
အပ်ဳိမကေလးသည္ ေမာ့၍ ၾကည့္လိုက္၏။ လသည္ အင္မတန္ပင္ျမင့္၍ေနေလၿပီ။ လသည္ ျပာေသာ ေကာင္းကင္၀ယ္ ေရႊေရာင္လိုလို ေငြေရာင္လိုလို ၀င္းမွည့္ေနသျဖင့္ ဖဲျပာေပၚတြင္ ဟိုလိမ့္သည္လိမ့္ လိမ့္ကာ ဟန္ယူေနေသာ အရည္ရင့္ရင့္ ပုလဲလံုးႏွင့္ ပမာတူ၏။ ေဆာင္ေတာ္ကူးခိုင္ပမာ အိ၍ေနေသာ တိမ္ေတာင္တို႕သည္ လေရာင္တစ္၀က္၊ အရိပ္တစ္၀က္ျဖင့္ ၿပိဳေတာ့မည့္ပမာ ေလးပင္စြာ တြဲက်ေနေပ၏။ စိန္ၾကယ္ပြင့္တို႕သည္လည္း တဖ်တ္ဖ်တ္ေတာက္ကာ မ်က္ေတာင္တခတ္ခတ္ႏွင့္ လက္ေနၾကေလသည္။
အျပည့္အစံုသို႕
No comments:
Post a Comment