သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႕

ငယ္ငယ္တုန္းက ဒီလိုေန႕မ်ဳိးညေတြမွာ ေရာင္စံုမီပံုးေတြ ထြန္းၾကတယ္။ အ၀တ္အစားအသစ္ေတြ ၀တ္စားၿပီး ႏွစ္ဖက္ အဖိုးအဖြားေတြ၊ ဆရာဆရာမေတြကို လိုက္ကန္႕ေတာ့ၾကတယ္။ မုန္႕ဖိုးေတြရၾကတယ္။ ရတဲ့မုန္႕ဖိုးေတြနဲ႕ မီးရွဳးပန္းေတြ၊ ေျဗာက္ေတြ၀ယ္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အတူတူ ကစားၾကတယ္။ အိမ္ေတြအိမ္ေတြမွာ ထြန္းညွိထားၾကတဲ့ ေရာင္စံုမီးပံုး မ်ဳိးစံုေၾကာင့္ တစ္ၿမိဳ႕လံုးဟာ လွပလို႕ေနပါတယ္။

ခ်မ္းေအးတဲ့ရာသီမွာ တစ္ၿမိဳ႕လံုးပတ္ၿပီး လိုက္ၾကည့္ခဲ့ၾကတယ္။ ေတာင္ထိပ္ေပၚမွာတည္ရွိတဲ့ ခ်မ္းသာႀကီးဘုရား၊ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားနဲ႕ ေလးမ်က္ႏွာဘုရားတို႕မွာ ၿပိဳးၿပိဳးျပက္ျပက္ မီးေရာင္စံုအလွေတြ ထြန္းညွိပူေဇာ္ထားၾကတယ္။ ေကာင္းကင္ႀကီးဟာ ၀င္းပေနတဲ့လအေရာင္ေၾကာင့္ ထိန္လင္းေနၿပီး တိမ္မ်ားလည္း ကင္းစင္ေနၾကတယ္။ လႊတ္တင္ထားၾကတဲ့ မီးပံုးပ်ံမ်ားဟာလည္း ေကာင္းကင္ကို တန္ဆာဆင္လ်က္ရွိပါတယ္။

အဲဒါက ကြၽန္ေတာ္ငယ္ငယ္က ႀကံုခဲ့ရတဲ့ သီတင္းကြၽတ္ပါ ...။ ခုေတာ့ လူေတြက ဖေယာင္းတိုင္နဲ႕ မီးပုံးထြန္းတာ နည္းသြားခဲ့ပါၿပီ ...။ မီးေဘးစိုးရိမ္ရတာကိုး ...။ တရုတ္ကလာတဲ့ လ်ပ္စစ္မီးေရာင္စံုေတြက ေနရာတိုင္းကို ေနရာယူသြားခဲ့ပါၿပီ။

သီတင္းကြၽတ္ေရာက္တိုင္း ငယ္ငယ္တုန္းကလို မီးေတြထြန္းမယ္လို႕ စိတ္ကူးေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ယဥ္ခဲ့ေပမယ့္ တကယ္တမ္း သီတင္းကြၽတ္ေရာက္တဲ့အခါတိုင္း အျခားတစ္ေနရာရာကို ခရီးလြန္ေနတာမ်ားပါတယ္ ..။ ဘယ္လိုအေၾကာင္းပဲရွိရွိ သီတင္းကြၽတ္ေရာက္ရင္ ခရီးသြားစရာတစ္ခုခု ေပၚလာၿပီး တျခားၿမိဳ႕မွာပဲ သီတင္းကြၽတ္လိုက္ရေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ ...။

ငယ္ငယ္တုန္းက ေရာင္စံုသီတင္းကြၽတ္ညေတြကို လြမ္းမိတယ္ ....။