အႀကိဳက္ဆံုး Post ၅ခု

Potato က Tag ထားတယ္ဆိုလို႕ ဘာမ်ားလဲလို႕ သြားၾကည့္လိုက္ေတာ့ နည္းနည္းေတာင္ ေျမွာက္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ႀကီးကို လွလွပပ ဘေလာ့ႀကီးလို႕ တင္စားထားတာ ဖတ္ၿပီးေတာ့ေပါ့ ....။ ေက်းဇူးပါ Potato ေရ ...။ ဒီကေန႕က်ေရာက္တဲ့ World's Blog Day မွာ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့ ပိုစ့္ေတြအမ်ားႀကီးထဲက ၅ခုကို ေဖာ္ျပရတဲ့အတြက္ ၀မ္းေျမာက္မိပါတယ္။

၁။ ထူးဆန္းပါေပ့
နတ္ကိုးကြယ္မႈ တစ္ဖက္စြန္းေရာက္ၿပီး ကိုႀကီးေက်ာ္ နဲ႕ လက္ထပ္ထိမ္းျမားတဲ့ မတင္ရီ တို႕ရဲ႕ စံခမ္း၀င္မဂၤလာဖိတ္ၾကားလႊာ ဆိုတဲ့ ဖိတ္စာကို မျမင္ဖူးသူေတြ ျမင္ရေအာင္လို႕ ေ၀မွ်တဲ့ Post ျဖစ္ပါတယ္။

၂။ မိုးႀကိဳးသြား သို႕မဟုတ္ ...
ကၽြန္ေတာ့္မွာ ရွိတဲ့ ဘုိုးဘြားဘီဘင္ အဆက္ဆက္က ထိန္းသိမ္းလာတဲ့ ဘာမွန္းမသိတဲ့ ပစၥည္းတစ္ခု (သို႕) အမ်ားက မိုးႀကိဳးသြားလို႕ ေခၚတဲ့ ေၾကးေခတ္က ေၾကးလက္နက္တစ္မ်ဳိးအေၾကာင္း ျဖစ္ပါတယ္။

၃။ မႏၱေလး - မိုးကုတ္္
မိုးကုတ္ကေန မႏၱေလးကို အလာ ကားေပၚမွာ အဘြားအိုႀကီးတစ္ေယာက္နဲ႕အတူ ကားေရွ႕ခန္းမွာ ၾကပ္သိပ္ၿပီး စီးခဲ့ရတဲ့ ဒုကၡကို ဖြဲ႕ႏြဲ႕ၿပီး ေရးၾကည့္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

၄။ ေ၀းလြင့္အိပ္မက္
သူငယ္ခ်င္းေတြ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ကို မိသားစုစုံစံုညီညီ တက္ၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ ေမေမမရွိေတာ့တဲ့အတြက္ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ကို မတက္ေတာ့ဘူးလို႕ ဆံုးျဖတ္ၿပီး ခံစားရတဲ့ ခံစားခ်က္ကို ေရးဖြဲ႕ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ Teen မဂၢဇင္းမွာ ျပန္လည္ေဖာ္ျပခံရတဲ့ Post ျဖစ္ပါတယ္။

၅။ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၈၃
ကၽြန္ေတာ့္ကို လူေလာကထဲ စၿပီးေရာက္လာတဲ့ေန႕၊ မိုးေတြထစ္ခ်ဳန္းရြာတဲ့ေန႕၊ အဲဒီအခ်ိန္က မိဘႏွစ္ပါးရဲ႕ ေပ်ာ္္ရႊင္မႈ၊ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈ၊ အားၿပိဳင္မႈ၊ စိန္ေခၚမႈ စတာေတြကို ေဖာ္ၾကဴးေရးသားထားၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ၂၃ႏွစ္ျပည့္ၿပီ ... ဒီေန႕ဟာ ေမြးေန႕ျဖစ္ပါတယ္လို႕ ေရးမယ့္အစား blog ေပၚမွာ မိဘေက်းဇူးကို ျပန္လည္ ေအာက္ေမ့ထားတဲ့ Post ျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ေရးတာ ေနာက္က်ေနလို႕ ဘယ္သူ႕ကို TAG မလုပ္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ :)
အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ...။

အိုးပုတ္ပြဲ

ႏွစ္စဥ္ ၀ါေခါင္လဆန္း (၈)ရက္ေရာက္တိုင္း၊ တစ္ရက္တည္းသာ က်င္းပတဲ့ အိုးပုတ္ပြဲ(ခ) အိုးပုတ္ခိုးပြဲပါ ...။ ၾကားသာၾကားဖူးၿပီး တစ္ခါမွ မေရာက္ဖူးလို႕ ဘေလာ့အတြက္ သတင္းယူရင္း ေရာက္ေအာင္သြားခဲ့ပါတယ္ ...။ ေျမာက္ျပင္ ၇၆လမ္း၊ စည္သာလမ္းတည့္တည့္ ေျမာက္ဘက္တန္းတန္းကို သြားလိုက္ရင္ အိုးပုတ္ပြဲက်င္းပရာေနရာကိုေရာက္ပါတယ္။ အိုးေတြ အႀကီးႀကီးကေန ကေလးကစားတဲ့ အိုးပုတ္ ေသးေသးေလးအထိ ခ်ေရာင္းတဲ့ ေစ်းသည္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို တတန္းႀကီး ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္ ...။



အိုးေတြ၊ ပန္းအိုးေတြ၊ စဥ့္အိုးေတြ၊ အလွထိုးေျမပန္းအိုးေတြကို ေစ်းသည္ေတြကလည္း အာေပါင္အာရင္းသန္သန္နဲ႕ေအာ္ဟစ္လို႕ေရာင္း ..... ၀ယ္သူေတြကလည္း ကေလးေတြ တစ္သီႀကီးနဲ႕ အိုးေတြ ၀ယ္ၾကနဲ႕ ... အိုးပုတ္ပြဲဟာ စည္ကားလို႕ေနပါတယ္ ...။



“တကယ္ေတာ့ ဒီပြဲက ဘုရားပြဲမဟုတ္၊ နတ္ပြဲမဟုတ္တဲ့ ပြဲေပါ့ ... အရင္တုန္းက ဒီကေန ေတာင္ျပဳန္းပြဲကို သြားၾက၊ ျပန္ၾကတဲ့ေနရာဆိုေတာ့ အိုးသည္ေတြ အေျခခ် ေရာင္းၾကတဲ့ေနရာေပါ့ ... ခုေတာ့ဒီေနရာ ေရလမ္းကေန မသြားၾကေတာ့ေပမယ့္ အိုးပုတ္ပြဲကေတာ့ အစဥ္အလာႀကီး တစ္ခုလို ျဖစ္သြားတာ” လို႕ အိုးေရာင္းတဲ့ အမႀကီးက ေျပာျပပါတယ္။



အိုးပုတ္ခိုးပြဲလို႕ ေခၚၾကတာနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး ေမးၾကည့္ေတာ့ “ဟို ေရွးတုန္းကေတာ့ အိုးပုတ္ေလး တစ္ခုစ၊ ႏွစ္ခုစ ကို အေပ်ာ္သေဘာနဲ႕ စၾကေနာက္ၾကတဲ့ သေဘာပါ ... ခုေတာ့ ေစ်းေရာင္းရတာက တစ္ဖက္ ... အခိုးခံရမွာ ၾကည့္ရတာ တစ္ဖက္နဲ႕ ....” လို႕ သူမက ဆက္ေျပာပါတယ္ ....။ ေျပာရင္းဆိုရင္း လူတစ္ေယာက္က ပန္းအိုးတစ္လံုးကို ခပ္တည္တည္နဲ႕ ေကာက္မသြားတာေတြ႕ေတာ့ ေစာေစာက အမ်ဳိးသမီးႀကီး က အိုးေပၚ ထိုင္ေနရာကေန ေစြ႕ကနဲ ခုန္ဆင္းၿပီး ပန္းအိုး မ သြားတဲ့ လူေနာက္ကို လိုက္ပါေတာ့တယ္ ...။ ၄င္းေနာက္ မေက်မခ်မ္းေျပာဆိုေနသံကိုလည္း ၾကားရပါေသးတယ္ ...။



အိုးပုတ္ပြဲကို အမွီျပဳလို႕ ခ်ားရဟတ္ေတြ၊ မုန္႕ဆိုင္ေတြနဲ႕ အ႐ုပ္ဆိုင္ေတြနဲ႕ စည္ကားလို႕ေနပါတယ္ ...။ ပြဲရက္က တစ္ရက္တည္းေပမယ့္ ေနာက္ရက္ေတြမွာလည္း အိုးေတြကို ဆက္ၿပီး ေရာင္းခ်ၾကပါေသးတယ္ ...။ အိုးေရာင္းသူေတြ အၿပိဳင္အဆိုင္ ေရာင္းခ်ၾကတာမို႕ ေစ်းခ်ဳိခ်ဳိနဲ႕ပဲ ေရာင္းခ်ၾကပါတယ္ ...။ ဒီပြဲကို လာသူေတြက အေပ်ာ္သေဘာနဲ႕ ေလွငါးၿပီး စီးၾကပါေသးတယ္ ... ဧရာ၀တီျမစ္ေဘးမဟုတ္ေပမယ့္ ျမစ္ေရေတြ၀င္ေနတဲ့ေနရာေတြမွာ ေတာင္တန္းေတြ၊ ေစတီေတြ၊ ထန္းပင္ေတြကို ေနာက္ခံထားၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေလွစီးေနၾကပံုက ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္နဲ႕ တူေနပါေတာ့တယ္ ...။

႐ုိက္လာခဲ့တဲ့ ဓါတ္ပံုေတြကို အမွတ္တရ တင္လိုက္ပါတယ္ ...။

အေၾကြမရွိလို႕

ညေနခင္း ေစ်းသိမ္းခ်ိန္၊ ေစ်းအေရွ႕ဘက္ လမ္းၾကားတစ္ေနရာ ...၊

`ေလထိုးႏိုင္သည္၊ ကပ္ခြာျဖင့္ ဘီးေပါက္ဖာသည္။ ´ အဲဒီစာသားကို သံုးထပ္သားအေဟာင္းတစ္ခ်ပ္ေပၚမွာ ေျမျဖဴနဲ႕ေရးၿပီး သစ္ပင္မွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ စက္ဘီးျပင္ဆိုင္ တစ္ဆိုင္မွာေပါ့ ...။ ဆိုင္ပိုင္ရွင္လို႕ ထင္ရတဲ့ ထင္ရတဲ့ ညင္းသိုးသိုး လူႀကီးတစ္ေယာက္ အိပ္ေမာက်ေနတယ္ ...။

စက္ဘီးေလမရွိလို႕ တြန္းလာတဲ့ အမ်ဳိးသားတစ္ေယာက္ ... ။ အဲဒီဆိုင္ေရွ႕အေရာက္မွာ ကြမ္းကို ဗလံုးဗေထြးစားရင္း ေလထိုးတံကိုယူၿပီး သူ႕စက္ဘီးကို ေလထိုးတယ္ ...။ အိပ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးက မ်က္လံုးကို ေမးစင္းၿပီးၾကည့္ေနတယ္ ...။ ေလထိုးလို႕အၿပီးမွာေတာ့

`ဘယ္ေလာက္လဲ ... ´

`ငါးဆယ္ ... ´

`အႏူတ္မရွိလို႕ ေနာက္တစ္ေခါက္မွ ေပါင္းယူလိုက္ေတာ့ဗ်ာ ... ေနာ္ ... ´

`မရဘူးေဟ့ ... ဒါမ်ဳိးေတြ႐ုိးေနၿပီ ... ငါ@#$´

`ဒါဆိုလည္း ေရာ့ဗ်ာ .. တစ္ေထာင္တန္ ... ပိုတာ ျပန္အမ္း ...´

`ရတယ္ ... ေရာ့ ကိုးရာ ... ´

`ဟာ ... ခင္ဗ်ား ... ေလထိုးတာ ငါးဆယ္ က်တာကို ကိုးရာ့ငါးဆယ္ အမ္းရမွာေပါ့ .. ခင္ဗ်ား ... လူပါးမ၀နဲ႕ေနာ္ @$%^´

`ေဟ့ ..ဒီမွာ ... ငါးဆယ္ အႏူတ္ေပးရင္ေပး ... တစ္ေထာင္တန္ေပးရင္ အမ္းဖို႕အႏူတ္ကခက္လို႕ .. ေလထိုးခ တစ္ရာက်တယ္ ...´

`ဘာဆိုင္လဲဗ် ... ငါးဆယ္ဟာ ငါးဆယ္ပဲေပါ့ ... ခင္ဗ်ာႀကီး လူလည္မက်နဲ႕ေနာ္ ... က်ဳပ္ကို ဘာမွတ္ေနလဲ ...´

`ေဟ့ေကာင္ ... ဒီေလာက္ အႏူတ္ရွားတာ .. မအမ္းႏိုင္ဘူးကြာ ... အႏူတ္မပါရင္ အစကတည္းက ေလမထိုးနဲ႕ေပါ့ကြ ... ေမ@ေလး´

`ခင္ဗ်ား ... မဆဲနဲ႕ေနာ္ .. သတၱိရွိရင္ တစ္ေယာက္ခ်င္းခ်မယ္ ... ထြက္ခဲ့ ...´

`ေအာင္မာ .. မင္းက ဘာေကာင္လဲ လာေလ ... !@#@#$%´

ခြပ္ .... ဘုန္း ... အား .... ဒုတ္ .... အြတ္ .... အိုး .....

% $ @ # # $ % ^ & & % % $ # # @ # % ^ ^ & & * *

အစားအတြက္ အမွားမဖက္ရန္

ဒီရက္ပိုင္း ဘာေတြရွဳပ္လို႕ ရွဳပ္ေနမွန္းကို မသိပါဘူး၊ ဟိုေျပးလိုက္၊ ဒီေျပးလိုက္နဲ႕ ေပၚလာသမွ်ကိစၥကလည္း တစ္ခုမွ အလြတ္မေပးခ်င္ေတာ့ ကိုယ္ပဲ ေမာရေတာ့တာေပါ့ ...။ ဘေလာ့ကလည္း မတင္တာၾကာေနေတာ့ ေနလို႕ထိုင္လို႕ကမေကာင္း၊ ဆီေစ်းေတြက မေျပာမဆိုႀကီး ခုန္တက္သြားေတာ့ ဘာလုပ္လို႕ဘာကိုင္ရမွန္း မသိေတာ့ဘူးေပါ့ ...။ ဒုကၡ ဒုကၡ .... ။

ဒီေန႕ Copy Mandalar Vinyl Printing ကို သြားရင္းနဲ႕ သူတို႕ထုတ္ထားတဲ့ ပံုက အေၾကာင္းအရာေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကို ဂေယာက္ဂယက္ ျဖစ္ေစျပန္တယ္ေလ ...။ အဲဒါက ဘာလဲဆိုေတာ့ အစာအဆိပ္သင့္မွာ ေၾကာက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ေရာဂါေၾကာင့္ေပါ့ ... အသြားမေတာ္ တစ္လွမ္း၊ အစားမေတာ္တစ္လုပ္၊ အစားအတြက္ အမွားမဖက္ရန္ဆိုၿပီး တြဲဖက္မစားသင့္တဲ့ အစာေတြအေၾကာင္းးကို ပံုေတြနဲ႕တကြ ထုတ္ထားတာ ၾကည့္ရင္း အရင္ကထက္ေတာင္ ပိုၿပီး လန္႕လာမိတယ္ေလ ...။ ဟုတ္လားမဟုတ္လားေတာ့ မသိဘူး၊ တခါတစ္ေလေတာ့ တြဲၿပီး စားခဲ့မိဘူးသလိုလုိပဲ ....။ ခုထိ ဘေလာ့ေရးႏိုင္ေနေသးေတာ့ မေသေသးလို႕ေပါ့ေနာ ....။ မတည့္တဲ့အစားအစာေတြကို ကူးၿပီး ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္...။ ပံုေတြကေတာ့ ေလးမွာစိုးလို႕ တင္ေတာ့ဘူး ...။

အစားအတြက္ အမွားမဖက္ရန္

တမာရြက္ - ၾကက္ဥ (အေၾကာတက္)
မွ်စ္ခ်ဥ္ - ပီေလာပီနံဥ (ေသ)
ဖ႐ုံသီး - ခိုသား (ေသ)
လက္ဂဏန္း - မႈိ (ေသ)
၀က္သား - ၾကာစြယ္ (ေသ)
ခိုသား - ခ်င္း(ဂ်င္း) (ေသ)
အာလူး - ၾကက္ဟင္းခါးသီး (ေအာ့အန္/ေသ)
သခြားသီး - ေရခဲေခ်ာင္း (ရင္က်ပ္)
ၾကက္သား - ၾကက္ဟင္းခါးသီး (ေအာာ့အန္)
ရွိန္းခို - ဒူးရင္းသီး (ေသ)
သေျပသီး - ထန္းလ်က္ (ေသ)
ၾကက္သား - ေၾကာင္လွ်ာသီး (ေသ)
ေခ်ာကလက္ - ပဲျမစ္ (ေသ)
ေစာင္းလ်ားသီး - ေခ်ာကလက္ (ေသ)
ကၽြဲေကာသီး - သံပရာသီး (ေသ)
ဖားသား - မႈိ (ေသ)
ကၽြဲေခါင္းသီး - လက္ဖက္ (ေသ)
မင္းဂြတ္သီး - သၾကား (ေသ)
ငါးေသတၱာ - ေၾကာင္လွ်ာသီး (ေသ)
အုန္းသီး - ပ်ားရည္ (ေသ)
ဘူးသီး - ေက်းသား (ေသ)
ေဂြးသီး - ေရခဲေခ်ာင္း (ေသ)
ငွက္ေပ်ာသီး - ထန္းသီး (ေသ)
ေရခဲမုန္႕ - ခ်င္းသုတ္ (ေသ)
ေရွာက္သီး - ႏြားႏို႕ (ေသ)
ခ႐ု - အမဲသား (ေသ)
ေဂြးသီး - အာဒါလြတ္ (ေသ)
ပ်ားရည္ - ၾသဇာသီး (ေသ)
၀က္သား - ထန္းရည္ (ေသ)
စိမ္းစားဥ - ေရခဲေခ်ာင္း (ရင္က်ပ္)
ဇီးသီး - စားေတာ္ပဲ (၀မ္းေလ်ာ)
ဒူးရင္းသီး - ဒညင္းသီး (ေအာ့အန္/ေသ)
ဖရဲသီး - ဘဲဥ (ေသ)
၀က္သား - ႏြားႏို႕ (ေသ)
ကင္းပံုရြက္သီး - ႏွမ္း (ေသ)
ပဲျမစ္ - မိုင္လို (ေသ)

ရက္ပိုင္းအတြင္း ေဆးဖ်န္းထားေသာ အသီး၊ အရြက္၊အဖူးမ်ားႏွင့္ ငါးေသတၱာမ်ားကို စားမိပါက အဆိပ္ျဖစ္ၿပီး လူကို ေသေစႏိုင္သည္။ ယင္နားစာ မစားပါႏွင့္၊ ေရကို ႀကိဳခ်က္ေသာက္ပါ၊ အမွည့္လြန္ေသာ အသီးမ်ားကို မစားပါႏွင့္၊ ပတ္၀န္းက်င္ကို ဂ႐ုစိုက္ပါ၊ ကရင္နီကိုက္လွ်င္ ပ႐ုပ္ဆီ မလိမ္းပါႏွင့္၊ ခါခ်ဥ္ကိုက္လွ်င္ ေတေဇာဘမ္း မလိမ္းပါႏွင့္၊ လူေသတတ္သည္။

မိတၳီလာကုန္စည္ျပပြဲႏွင့္ေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္

ပိုင္ေအာင္ Trading Co., Ltd. က ႀကီးမွဴးက်င္းပတဲ့ ကုန္စည္ျပပြဲနဲ႕ ေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္ကို မိတၳီလာၿမိဳ႕မွာ ၅ရက္ေန႕ကေန ၉ရက္ေန႕အထိ က်င္းပေနပါတယ္ ...။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၅ရက္ကေန ၇ရက္ေန႕အထိ Talents & Models နဲ႕အတူ Model show, Dancing မ်ားနဲ႕ မိတၳီလာ ပရိတ္သတ္ႀကီးကို ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ၾကပါတယ္။ နယ္မွာလုပ္တဲ့ပြဲကို ပထမဦးဆံုးႀကံဳဖူးတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ပြဲစစခ်င္းရက္ေတြမွာ ပရိတ္သတ္ႀကီးကို ေၾကာက္ေနခဲ့တာပါ ...။ နယ္ပရိတ္သတ္ရဲ႕ အားေပးမႈကေတာ့ ေၾကာက္ခမန္းလိလိပါပဲ ... ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္...။ မိတၳီလာၿမိဳ႕ရဲ႕ ကန္ေတာ္မဂၤလာခန္းမမွာ တစ္ရက္ကို ၃ပြဲ ေဖ်ာ္ေျဖၿပီး ပန္ကာမရွိ၊ အဲယားကြန္းမရွိတဲ့အတြက္ ေခၽြးေတြရႊဲၿပီး ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းခဲ့ပါတယ္ ...။ မႏၱေလးမွာ ကိစၥေတြရွိေသးလို႕ ပြဲမၿပီးခင္ ျပန္ခဲ့ၾကတယ္...။ ၉ရက္ေန႕ထိေတာ့ ေဖ်ာ္ေျဖေရးက ရွိဦးမွာပါ ...။

ဒါနဲ႕စကားမစပ္ ... ေၾကာ္ျငာ၀င္လိုက္ဦးမယ္ :P ... ကၽြန္ေတာ္တို႕တည္းတဲ့ ေရႊလမင္းမိုတယ္ နဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာ ရွိတဲ့ ထမင္းဆိုင္ေလးက အရမ္းစားလို႕ေကာင္းတယ္ဗ်ာ ... ခုေတာင္ လြမ္းေနေသးတယ္...။ ၀ယ္စားတဲ့ ထမင္းဟင္းအျပင္ ေစတနာ ေမတၱာ ဗလပြနဲ႕ ခ်ေကၽြးတဲ့ ဟင္းေတြ၊ အသီးအႏွံေတြကလည္း အလွ်ံအပယ္ပါပဲ ... ၿပီးေတာ့ ေရာင္းတဲ့ အစ္မေလးက ေတာ္ေတာ္ေခ်ာတယ္ဗ် ... ။ မိတၳီလာကို ေရာက္လို႕ ႀကံဳရင္ အဲဒီဆိုင္မွာ စားၾကည့္လိုက္ၾကဗ်ာ ..

စိတ္ကူးယဥ္ေလတိုင္း ...

၂၀၀၅ေလာက္တုန္းကရင္း Photoshop နဲ႕ ေလွ်ာက္လုပ္ရင္းျဖစ္သြားတဲ့ပံုေလးေပါ့ဗ်ာ ...။ တစ္ႏိုင္ငံနဲ႕တစ္ႏိုင္ငံ၊ တစ္ၿမိဳ႕နဲ႕တစ္ၿမိဳ႕ကို အဲဒီလို တံခါးဖြင့္ၿပီး ၀င္သြားလိုက္႐ုံနဲ႕ ေရာက္ႏိုင္ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႕ ကေလးဆန္ဆန္ စိတ္ကူးၿပီး ဖန္တီးထားတာေပါ့ဗ်ာ ...။ ေဖေဖက ေျပာတယ္..။ မင္းအေတြးအေခၚေတြက တစ္ခါတေလက်ေတာ့ သိပ္ကေလးဆန္တာပဲတဲ့ ...။ သိဘူးဗ်ာ ...။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စိတ္ကူးခ်င္တိုင္း စိတ္ကူးပစ္တာပဲ ... ပိုက္ဆံေပးရတာမွတ္လို႕ .....

စကားမစပ္ .... ၅ရက္ေန႕မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ပြဲတစ္ခုရွိလို႕ မိတၱီလာကို သြားစရာ ရွိတယ္ဗ် ... တံခါးေလးဖြင့္ၿပီး သြားမွာေတာ့ဟုတ္ဘူး၊ ကားနဲ႕ပဲ သြားရမွာေပါ့ဗ်ာ။ ျပန္လာမွပဲ ပိုစ့္အသစ္ေတြ တင္ေတာ့မယ္။ ၈ရက္ေန႕ျပန္ေရာက္မွာပါ။

တာ့တာ

မိန္းကေလးမ်ားသတိထားစရာ

ဒီဂ်စ္တယ္ကင္မရာေတြ၊ အမ္ပီဖိုးေတြ ေပါမ်ားလာၿပီး လူတိုင္းနီးပါးသံုးစြဲလာႏိုင္တာနဲ႕အမွ် ညစ္ညမ္းဗီဒီယိုကားေတြလည္း ၄င္းတို႕နဲ႕အတူ ေပါမ်ားလာပါတယ္။ နာမည္ႀကီး မိန္းကေလး သ႐ုပ္ေဆာင္ေတြရဲ႕ ဟိုကား၊ ဒီကားဆိုၿပီး ခိုးကူးစီဒီေတြေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ေတြမွာ ေပၚတင္ေရာင္းခ်ေနတာကိုလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။ ကိုယ့္ခ်စ္သူကို ယံုလို႕ပံုအပ္ၿပီး ဟိုတယ္၊ တည္းခိုခန္းကို လိုက္တဲ့ မိန္းကေလးမ်ား သတိထားစရာပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို လံုၿခံဳလွၿပီလို႕ ထင္ေပမယ့္ အစြမ္းထက္လွတဲ့ ကင္မရာေတြ၊ ဟမ္းဖုန္းေတြေၾကာင့္ အရွက္တကြဲ အက်ဳိးနည္းျဖစ္ရေတာ့တာပါပဲ ..။

ဒီလိုဇါတ္လမ္းေတြက ခဏခဏ ၾကားဖူးေနၾကတာေၾကာင့္ မိန္းကေလးမ်ား အေနအထိုင္ ဆင္ျခင္သင့္လွပါတယ္။ တစ္ဆိတ္ကို တစ္အိတ္လုပ္ခ်င္တဲ့ လူေတြရဲ႕ သဘာ၀ေၾကာင့္ ျပသနာက ပိုၿပီး ႀကီးက်ယ္သြားတတ္ပါတယ္။ ေမာ္ဒယ္ရွဳိးပြဲေတြနဲ႕ စင္ျမင့္ေဖ်ာ္ေျဖပြဲေတြမွာလည္း စကပ္၀တ္ထားတဲ့ မိန္းကေလးမ်ားရဲ႕ ေအာက္ကေန ကင္မရာနဲ႕ ပင့္ၿပီး ႐ုိက္တာေတြလည္း ျမင္ေနရပါတယ္။ ဘယ္သူမွလည္း အေရးယူျခင္း မရွိပါဘူး။ ဒီလိုကိစၥေတြကို သည္းႀကီးမည္းႀကီးလိုက္ၿပီး သတင္းျဖန္႕တတ္တဲ့ မုဆိုးေတြဟာ ေနရာတကာမွာ ရွိေနႏိုင္တာေၾကာင့္ မိန္းကေလးမ်ား အစစအရာရာမွာ သတိထားပါမွ ေတာ္ရာက်မွာျဖစ္ပါတယ္။ လက္သည္းခြံေလာက္ရွိတဲ့ ကင္မရာကို အိမ္သာထဲမွာတပ္ထားတာတို႕၊ ဟိုတယ္အခန္းေတြမွာ လ်ဳိ႕၀ွက္ကင္မရာပါၿပီး တစ္ေနရာရာကေန ေစာင့္ၾကည့္ေနတာတို႕ဟာ ခဏခဏၾကားရ ျမင္ရပါတယ္။

စက္ပစၥည္းေတြ ေခတ္မွီတိုးတက္လာၿပီး တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ အခ်ိန္မေရြး အင္တာနက္က ဆက္သြယ္ေနႏိုင္တာဟာလည္း ပ်က္စီးေသာ မိန္းကေလးတို႕အတြက္ အသံုးခ်စရာတစ္ခုျဖစ္ေနပါၿပီ။ မိန္းကေလးတို႕အိေျႏၵ၊ ေရႊေပးလို႕မရ၊ ေျခတစ္လွမ္းကုေဋတစ္သန္း စတဲ့ စကားမ်ားဟာ ျမန္မာမိန္းကေလးတိုမိမိတို႕ရဲ႕ အိေျႏၵနဲ႕ သိကၡာကို တန္ဖိုးထားေၾကာင္းျပဆိုေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တန္ဖိုးထားတဲ့ ျမန္မာမိန္းကေလးမ်ား အစစအရာရာမွာ ေတြးဆဆင္ျခင္ၿပီး အႏၲရယ္ကို ေရွာင္ကြင္းႏိုင္ၾကဖို႕ အေရးႀကီးပါတယ္။

ဇူလိုင္၂၂ရက္ေန႕

22nd July

ၿပီးခဲ့တဲ့ ဇူလိုင္၂၂ရက္ေန႕က MCPA မွာလုပ္တဲ့ ေဟာေျပာပြဲကို ကိုယ္တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကူညီရတဲ့အတြက္ ၀မ္းသာမိပါတယ္။ ဘေလာ့ဂါေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ေတြ႕ျဖစ္ၾကတဲ့အတြက္ အားလံုးေပ်ာ္ၾကတဲ့ပြဲေလးပဲေပါ့။

တိုက္တုိက္ဆိုင္ဆိုင္ အဲဒီေန႕ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ (၂)ႏွစ္ျပည့္တဲ့ ေန႕ေလးပဲေလ၊ လြန္ခဲ့တဲ့ (၂)ႏွစ္က ကိုအာလူး ဘေလာ့ကို စေတြ႕ရာက အစျပဳလုိက္တဲ့ ေဟာဒီပိုစ့္ ေလးကေန ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဟာ ဒီကေန႕အထိ ရွင္သန္ဆဲပါပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္ကစလို႕ မသိတာေတြ ေမးရင္း၊ စံုစမ္းရင္း၊ လုပ္ၾကည့္ရင္းနဲ႕ ဘေလာ့ဂါႀကီးေတြ႕ရဲ႕ အိုင္ဒီယာေတြ၊ အကူအညီေတြကိုလည္း ယူခဲ့ရတာေပါ့၊ တစ္ခါတေလ Connection မေကာင္းရင္ျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ့္အလုပ္ေတြ သိပ္ရွဳပ္ေနရင္ ျဖစ္ျဖစ္ ပိုစ့္အသစ္ေတြ မတင္ႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ စိတ္ကေတာ့ အၿမဲတမ္း ဘေလာ့ေပၚေရာက္ေနခဲ့တာေလ။ ပိုစ့္အသစ္တင္ဖို႕ စာအုပ္ေတြဖတ္ျဖစ္တယ္၊ ေရာက္ေလရာရာမွာ ကိုယ့္ဘေလာ့ေပၚကို ထူးထူးဆန္းဆန္း ဘာမ်ားတင္ေပးႏိုင္ပါလိမ့္မလဲ ဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္က အၿမဲရွိတာေၾကာင့္ မ်က္စိကိုဖြင့္ နားကိုစြင့္ထားမိတယ္ ... အရင္က Chatting လုပ္တယ္. Forum ေတြမွာ ေဆြးေႏြး ျငင္းခုန္ ရန္ျဖစ္ၾကတယ္ ..။ အဲဒါက သိပ္မၾကာလိုက္ဘူး၊ ၾကာလာေတာ့ ပ်င္းၿပီး႐ုိးအီလာတဲ့အခ်ိန္ ဘေလာ့ကို စေတြ႕ေတာ့တာပါပဲ ...။ စလုပ္ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး တတ္ႏိုင္သေလာက္ ပိုစ့္ေတြ တင္လာခဲ့ပါတယ္ ။ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္၊ ကိုယ့္ဖန္တီးထားတဲ့ စာတိုေပစ၊ ပန္းခ်ီ၊ ဓါတ္ပံု၊ ခံစားခ်က္ စသျဖင့္ေပါ့ .... ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕လဲလို႕ ေမးတဲ့အခါမွာေတာ့ ဘာေျပာရမွန္းမသိဘူး ... ။ လုပ္ရင္းနဲ႕ ျဖစ္သြားတာကိုး ... အဲဒီေတာ့ အမတစ္ေယာက္ေျပာတဲ့ ၁၂မ်ဳိးဟင္းခ်ဳိ ျဖစ္ေနေတာ့တာပါပဲ ....

ဇူလိုင္ ၂၂ရက္က ကၽြန္ေတာ့္တူကေလး ထက္ျမက္ေအာင္ရဲ႕ ၁ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႕ေပါ့ဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့က သူ႕ထက္ အသက္ တစ္ႏွစ္တိတိႀကီးတာေပါ့ ...

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဇူလိုင္ ၂၂ရက္ေန႕က တင္မယ္လို႕ ရည္ရြယ္ထားတဲ့ပိုစ့္က မအားတာနဲ႕ ဒီကေန႕မွပဲ တင္ျဖစ္ပါေတာ့တယ္ဗ်ာ၊

ကၽြႏု္ပ္၏တူႏွစ္ေယာက္

ကိုယ့္ကိုကုိယ္ ငယ္ေသးတယ္လို႕ ခံယူထားေပမယ့္ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဦးေလးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီေလ။ အေၾကာင္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အမႏွစ္ေယာက္က ေယာကၤ်ားေလးတစ္ေယာက္စီကို ေမြးထားတာကိုး။ သူတို႕ေတြ တစ္ရက္တစ္ျခား ႀကီးျပင္းလာေလေလ ကၽြန္ေတာ္က ပိုၿပီး အိုလာေလေလပဲေပါ့။



တူတစ္ေယာက္က၃ႏွစ္၊ ေနာက္တစ္ေယာက္က ၁ႏွစ္၊ ႏွစ္ေယာက္စလံုးက ခန္႕ေခ်ာဗ် .. ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ကပံုေလာက္ မခန္႕ဘူးလို႕ ေျပာရင္ လြန္သြားမလားပဲ :P ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ စက္ထဲက ဓါတ္ပံုေတြ ျပန္ၾကည့္ရင္း စိတ္ကူးရလို႕ တင္လိုက္တာပါ။


၃ႏွစ္သား zawmoeaung
ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က မူႀကိဳေက်ာင္းမွာေနတုန္း ခရစ္စမတ္ပြဲမွာ ႐ုိက္ထားတဲ့ပံုေလးေပါ့။ အဲဒီတုန္းက ကၽြန္ေတာ့္တူအရြယ္ေလးပဲေပါ့။ ေငြကိုမသိဘူး၊ အခ်စ္ကိုမသိဘူး၊ ကြန္ပ်ဴတာကိုမသိဘူး၊ ၿမိဳ႕ႀကီးကိုမသိဘူး၊ အတၱကိုမသိဘူး၊ ေလာဘကိုမသိဘူး၊ အဲဒီဘာမွကို မသိတဲ့အရြယ္ကို တစ္ခါတေလက်ေတာ့လည္း ျပန္သြားခ်င္မိတယ္...။

အာဇာနည္ေန႕

အာဇာနည္ေန႕
(၁၉ . ဇူလိုင္လ . ၂၀၀၇)

ကိုယ္က်ဳိးမငဲ့ပဲ ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ အသက္ေပးသြားေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္တကြ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားကို ႐ုိေသေလးစားစြာ အေလးျပဳအပ္ပါသည္။

Cactus ပင္မ်ားနဲ႕ ေပ်ာ္ေမြ႕သူ

ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ မ်ားျပားလွတဲ့ Cactus ပင္ေတြကို ေန႕စဥ္ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ရင္းနဲ႕ ေပ်ာ္ေမြ႕ပါတယ္။ ေမာ္ဒယ္၊ အဆိုေတာ္၊ Dancer တစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး မၾကာခင္မွာ Blogger တစ္ေယာက္ျဖစ္လာေတာ့မွာပါ ...။ သူ Blogger ျဖစ္လာတဲ့အခါ သူရဲ႕ Cactus ပင္ေတြအေၾကာင္း၊ သူရဲ႕ ကဗ်ာေတြစာေတြကိုလည္း ေ၀မွ်မွာျဖစ္ပါတယ္ ...။ သူရဲ႕ ေရးေပးပါ စာအုပ္ထဲမွာ ေရးခိုင္းလို႕ ေရးေပးရင္းနဲ႕ `ကိုယ္ဆြဲတတ္သလိုဆြဲတဲ့ မင္းအတြက္ပန္းခ်ီကား´ မွာ ဆြဲေပးထားတဲ့ ပံုျဖစ္ပါတယ္ ...။ Cactus ပင္မ်ဳိးစံုၾကားထဲမွာ ေအးေအးလူလူ ဇိမ္ယူေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းကို ေတြ႕ျမင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္ ...။ :P

ေၾကြလြင့္သြားေသာ ၾကယ္တစ္ပြင့္

ဒီသတင္းကို စၾကားခါစက မယံုႏိုင္ေအာင္ျဖစ္မိတယ္။ ေကာလဟာလျဖစ္မယ္လို႕ ထင္ထားခဲ့တာ ခုေတာ့ ဇါတ္၀င္ခန္းမဟုတ္ဘဲ တစ္ကယ့္အျဖစ္အပ်က္တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ရပါၿပီ။ ငယ္ငယ္ကေလးဘ၀ကတည္းက ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ခဲ့ရတဲ့ ျပည္သူခ်စ္ေသာ အႏုပညာရွင္တစ္ေယာက္ အခ်ိန္မတန္ေသးဘဲ ႐ုတ္တရက္ ေၾကြလြင့္သြားေတာ့ ယူႀကံဳးမရ ျဖစ္ရပါတယ္။ ကိုသားႀကီးတစ္ေယာက္ ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစလို႕ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ ....။

ေသျခင္းတရားဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႕တေတြ ေမ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ လူရယ္လို႕ျဖစ္လာရင္ စား၀တ္ေနေရးအျပင္ ေသေရးကိုပါ ထည့္ၿပီး ပူပန္သင့္တယ္လို႕ ေမေမ့နာေရးတုန္းက ပူေဆြးေသာက ေရာက္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို တရားျပေပးခဲ့တဲ့ ဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕ စကားကို ျပန္ၿပီး ၾကားေယာင္မိတယ္ ...။ ေဒါက္တာေအာင္ေက်ာ္ (သြား/ဆရာ၀န္)ေရးတဲ့ အေနတတ္ၿပီလား အေသျမတ္ပါ့မလား (ေသျခင္းတရားေဆာင္းပါးမ်ား)ထဲက အလကၤာေလးတစ္ပုဒ္ကို ကူးယူေဖၚျပလိုက္ပါတယ္ ...။

ႀကိဳမသိႏိုင္ေသာ တရားငါးပါး

ေလာကမွာေန၊ လူေတြျဖစ္လာ မ်ားသူငါတို႕

အသက္တိုရွည္၊ ေနရမည္ကို
ႀကိဳတင္မွန္းဆ၊ မသိရပါ။

မ်ားလွေ၀ဒနာ၊ ဘယ္ေရာဂါျဖင့္
ေသရြာေျပာင္းၾကြ၊ မသိရပါ။

ေသေန႕ပိုင္းျခား၊ မွတ္သားကာလ
ေန႕ညခ်ိန္ခါ၊ မသိရပါ။

မိမိ႐ုပ္ကုိယ္၊ သၿဂၤိဳလ္မည့္သခ်ၤိဳင္း
မွတ္ပိုင္က်န၊ မသိရပါ။

လားရန္အရွိ၊ ငါးတန္ဂတိတြင္
မည္သည့္ကတိ၊ ေရာက္ရွိမွန္းဆ၊ မသိရပါ။

ႀကိဳတင္မသိၾက၊ ဤငါး၀ေၾကာင့္
ဒါနသီလ၊ ဘာ၀နာကို
ခ်ိန္ခါရွိခိုက္၊ လံု႕လစိုက္၍
မွတ္ပိုက္သတိ၊ အၿမဲရွိပါ
ဘယ္ခါေသရ မေၾကာက္တည္း ....။

ေသာင္းက်န္းလိုက္ၾကပံုက

Gay ေတြ၊ မိန္းမလ်ာေတြ ေသာင္းက်န္းခဲ့ၾကပံုကို ေဒါက္တာျမင့္ျမင့္ခင္ေရးတဲ့ လူတိုင္းအတြက္ထိုးတဲ့ ေခါင္းေလာင္း ပညာေပးစာအုပ္ထဲမွာ ဖတ္လို႕ သိခဲ့ရတယ္ ...။ အခု သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေပးထားတဲ့Beyond Love အခ်စ္မိုးေကာင္းကင္ (ဆရာျမသန္းတင့္ ဘာသာျပန္) စာအုပ္ထဲမွာ မိန္းမလ်ာေတြ ေသာင္းက်န္းၾကပံုကို ေရးထားတာဖတ္ၿပီး ၾကက္သီးျဖန္းျဖန္းထမိတယ္ ...။

"သူတို႕ၿမိဳ႕ေတာ္ကေလးတြင္ မိန္းမလ်ာ မဟုတ္သူ ေယာကၤ်ားလ်ာမဟုတ္သူ ဆို၍ ဘယ္သူမွ်မရွိ။ ကတ္စထ႐ုိ ရပ္ကြက္တြင္ ေရ၀တီ ၀တ္ေက်ာင္းတစ္ေဆာင္၊ မိန္းမလ်ာ ပ႐ုိစတင့္ ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္း၊ မိန္းမလ်ာတို႕၏ လက္ထပ္မဂၤလာကို က်င္းပေပးေသာ မိန္းမလ်ာ ဗရင္ဂ်ီဘုန္းေတာ္ႀကီးပင္ ရွိလိုက္ေသးသည္။

သူတို႕၏ လြတ္ေျမာက္ေရးကို ေအာင္ပြဲခံရန္အတြက္ အေမရိကန္မိန္းမလ်ာမ်ားသည္ အလြန္အကၽြံေတြကိုပင္ လုပ္လိုက္ေသးသည္။ မိန္းမလ်ာအားလပ္ရက္၊ မိန္းမလ်ာလြတ္လပ္ေရးေန႕တဲ့ ...။ ေႏြရာသီတိုင္း က်င္းပသည့္ မိန္းမလ်ာလြတ္လပ္ေရးေန႕သည္ တစ္မ်ဳိးသားလံုးအတိုင္းအတာျဖင့္ က်င္းပသည့္ေန႕ျဖစ္ၿပီး တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွ မိန္းမလ်ာ ၂၅၀,၀၀၀ ေက်ာ္တို႕ လာေရာက္ၾကသည္။ ထိုေန႕တြင္မူ အေမရိကန္ျပည္က လိင္တူဆက္ဆံေသာ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းႀကီးတစ္ခုလံုးသည္ လင္းထိန္ေနေသာ ဆန္ဖရန္စစၥကိုၿမိဳ႕ႀကီးတြင္ မိမိတို႕အႀကိဳက္ မိမိတို႕အႀကိဳက္၊ မိမိတို႕ဦးစားေပးမႈကို လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္ရွိေၾကာင္း ေၾကညာကာ ေအာင္ပြဲႀကီး ဆင္ယင္က်င္းပၾကသည္။ ထိုအထဲတြင္ ဆန္ဖရန္စစၥကို ေယာက်ၤားလ်ာ တကၠစီ ဒ႐ုိင္ဘာမ်ားအသင္း၊ နီးဗားဒါးျပည္နယ္ မိန္းမလ်ာ ေကာင္းဘိြဳင္အသင္း၊ မိန္းမလ်ာ အေမရိကန္ အိႏၵိယန္းမ်ဳိးႏြယ္စုကုိယ္စားလွယ္အဖြဲ႕၊ လိင္တူဆက္ဆံမႈလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး၊ မိန္းမလ်ာလူနာမ်ား အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ စသည့္ လိင္တူဆက္ဆံေရး အဖြဲ႕ေတြ စံုညီတက္ေရာက္ၾကသည္။

အျခားေနရာမ်ားကဲ့သို႕ပင္ ဆန္ဖရန္စစၥကိုတြင္လည္း လြတ္ေျမာက္ေရးရသြားေသာ ဖိုမဆက္ဆံေရး ကိစၥသည္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတစ္မ်ဳိးကိုတည္ေထာင္ထားေသးသည္။ ကလပ္မ်ားတြင္ ေရခ်ဳိးခန္းမ်ားရွိသည္။ အခ်ိဳ႕ကလပ္မ်ားတြင္ ေရကူးကန္၊ ႐ုပ္႐ွင္႐ုံ၊ ကပြဲခန္းမ၊ ကုိယ္ပိုင္အိမ္ခန္း၊ သည္းထိတ္ဖိုရိပ္သာမ်ား ရွိသည္။ အခ်ဳိ႕ေနရာမ်ားတြင္ဆိုလွ်င္ ၾကမ္းတမ္းျပင္းထန္ေသာ ဖိုမဆက္ဆံေရးကိစၥမ်ား ေဆာင္ရြက္ရန္အတြက္ ဇက္ႀကိဳးမ်ား၊ လက္ထိတ္မ်ား၊ သံႀကိဳးမ်ားႏွင့္ အျခားပစၥည္းကိရိယာမ်ား ထားေသာ ညွင္းပန္းေရး အလံုခန္းမ်ားပင္ ရွိသည္။

နယူးေယာက္ၿမိဳ႕မွ ကြန္တီနင္တယ္ ေရခ်ဳိးကလပ္ဆိုလွ်င္ ပေဒသာကပြဲတစ္ခု အၿမဲတမ္းရွိသည္။ နာမည္ႀကီးသည့္ ေဟာ့ေဟာက္စ္ဆိုလွ်င္ အထပ္ေလးထပ္ရွိၿပီး ၾကမ္းျပင္ဧရိယာေပါင္း စတုရန္းကိုက္၃၀၀၀ ေက်ာ္က်ယ္သည္။ လူရာေပါင္းမ်ားစြာကို တစ္ခ်ိန္တည္း လက္ခံႏိုင္သည္။ ေရခ်ဳိးကလပ္မ်ားတြင္ ကိုယ္ႀကိဳက္သူႏွင့္ တြဲႏိုင္သည္။ ကိုယ့္ခႏၼာကိုယ္ကို ႀကိဳက္သလို အသံုးခ်ႏိုင္သည္။ "

ဖတ္ရင္းဖတ္ရင္းနဲ႕ ေၾကာက္လာမိတယ္ ...။ သူတို႕ဆီမွာ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ေသာင္းက်န္းခဲ့ၾကရာက AIDS ေရာဂါကို စေတြ႕ခဲ့ၾကတယ္ လို႕ ဆိုတယ္ ...။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ေျပာရရင္ .. ဒီမွာလည္း အင္တာနက္ကို စသံုးႏိုင္တဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး ခုခ်ိန္ထိမွာ အဲဒီလိုမ်ဳိးေတြ ေပါလာတယ္ ...။ Friendster ကို ၀င္လိုက္ရင္လည္း တခ်ဳိ႕ေတြက အဲဒါမ်ဳိးေတြျဖစ္ေနတတ္တယ္ ...။ ပတ္၀န္းက်င္မွာလည္း ဒီကိစၥႀကီးက ေတာ္ေတာ္ႀကီး ျဖစ္ပ်က္ေနၾကတာ ေတြ႕ရေတာ့ စိတ္ပ်က္မိတယ္ ...။ ပတ္၀န္းက်င္မွာၾကားေနရတာေရာ ... ျမင္ေနရတာေတြေရာ ... အခု စာအုပ္ထဲပါ ဖတ္ရေတာ့ ... လန္႕လာတယ္ဗ်ာ ....။

ဟယ္လို

ဒီတစ္လလံုးအလုပ္ေတြရွဳပ္ၿပီး အရွဳပ္ေတြလုပ္ေနတာေၾကာင့္ ပိုစ့္အသစ္မတင္ႏိုင္တာၾကာလွေပါ့ ...။ စိတ္ကေတာ့ အၿမဲတမ္း ဘေလာ့ေပၚေရာက္ေနတယ္လို႕ေျပာရင္ လြန္သြားမလားမသိဘူး ...။

မေန႕က သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕အတူတူ ဆည္ေတာ္ေလးကို သြားၾကတယ္ေလ ... ။ ကင္မရာမပါေတာ့ ပံုေတြေတာ့ ႐ုိက္ခဲ့ရဘူး၊ တစ္ခါမွမေရာက္ဖူးဘူး ...။ ေရလံုး၀မကူးတတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ေရတိမ္တိမ္ေလးမွာ ေဘာကြင္းစီးရတာ တစ္မ်ဳိးေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္ ...။ အဆင္းႀကီးကေန ေဘာကြင္းမပါဘဲ ေလွ်ာက်သြားလိုက္တာ လက္ေတြ ေျခေထာက္ေတြလဲ ပြန္းကုန္ေတာ့တာေပါ့ .. ၊ ေရလာကစားၾကသူေတြလည္း အမ်ားႀကီးပဲ .. ေရစိမ္ၿပီး ဘီယာေသာက္တဲ့သူကေသာက္၊ ေရလည္ေခါင္မွာ ၀ါးရင္းတုတ္ႀကီး တကားကားနဲ႕ ရန္ျဖစ္ၾကသူေတြကျဖစ္၊ ကုန္းဆင္းႀကီးကို ေဘာကြင္းႀကီး နဲ႕စီးခ်ၿပီး ငယ္သံပါေအာင္ ေအာ္သူကေအာ္နဲ႕ တကယ္ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္...။ ေနာက္တစ္ခါ အဲဒီကို မေရာက္ေရာက္ေအာင္ သြားဦးမယ္လို႕ စဥ္းစားထားေသးတယ္ ....။

မေန႕က Skywalk ေရွ႕မွာ ဆိုင္ကယ္ေတြအမ်ားႀကီးပဲ .. ဘာမ်ားလဲဆိုေတာ့ HipHop Show ရွိတယ္တဲ့ေလ ... ကုိယ့္အလုပ္ကိုယ္ရွဳပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာနဲ႕ ဘာမွေတာင္ သိလိုက္ရဘူး ... မႏၱေလးက Rapper ေတြရဲ႕ Free Show ပြဲဆိုပဲ ...။

ပိုစ့္ေတြတင္စရာအမ်ားႀကီးရွိေသးတယ္...။ ေနာက္ရက္က် တင္မယ္ေနာ္ .....

ကိုယ္လံုးတီးၿမိဳ႕ျဖတ္ေျပးပြဲေတာ္က်င္းပမည္

စိတ္၀င္စားသြားၿပီလား? စိတ္၀င္စားတယ္ဆိုရင္ ပါ၀င္ဆင္ႏြဲခ်င္သူမ်ားကို စတင္စာရင္းလက္ခံေနပါၿပီ။

ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္လိုမ်ားသည္ ကိုယ္ေရးမွတ္တမ္း၊ အက်င့္စာရိတၱေကာင္းမြန္ေၾကာင္းေထာက္ခံခ်က္၊ ရဲစခန္းေထာက္ခံခ်က္၊ မွတ္ပံုတင္မိတၱဴ၊ ပတ္စပို႕အရြယ္ဓါတ္ပံု၅ပံုႏွင့္ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္လ်င္ ၿပိဳင္ပြဲသို႕လာေရာက္မည့္ စတိုင္နမူနာဓါတ္ပံု ၃ပံုႏွင့္တကြ ၇ရက္အတြင္း လာေရာက္ေလွ်ာက္ထားႏိုင္သည္။
မွတ္ခ်က္။ လူဦးေရ ကန္႕သတ္ထားပါသည္။

---------------------------------------------------------------------------------------------------
အလကားေျပာတာပါဗ်ာ။ Phatpa.com မွာ ဖတ္ရလို႕ အံၾသသင့္ၿပီး တင္လိုက္တာပါ ... တကယ္မထင္လိုက္ပါနဲ႕ဗ်ာ ... (သြား ...လူဇိုး ... သူမ်ားက အဟုတ္မွတ္လုိ႕) လို႕မေျပာနဲ႕ေနာ္ .... :P အျပည့္အစံုကို ဖတ္ၾကည့္လိုက္ပါဦး .. စိတ္၀င္စားရင္ ......

လက္ဗီးယမ္းနုိင္ငံတြင္ ေႏြလယ္ပြဲေတာ္ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ကိုယ္လံုးတီးေျပးပြဲတစ္ရပ္ က်င္းပေပးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ စီစဥ္သူမ်ားက ေျပာၾကားခဲ့သည္။
လံုးတီးေျပးပြဲတြင္ ေယာက်္ား၊မိန္းမ၊ လူမ်ိဳးမေရြး၊ အသက္မေရြး အားလံုုးပါ၀င္ ယွဥ္ၿပိဳင္နုိင္ေၾကာင္းျဖင့္ လက္ဗီးယမ္းနုိင္ငံ အေနာက္ဖက္ရွိ လူလ္ဒီဂါၿမိဳ႕ေတာ္ေကာင္စီမွ ေကာင္စီ၀င္တစ္ဦးက ေျပာခဲ့သည္။
လက္ဗီးယမ္းနုိင္ငံတြင္ ထင္ရွားေသာ အားလပ္ရက္ တစ္ရက္ျဖစ္သည့္ Jani ေန႔ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ဇြန္လ ၂၄ ရက္ေန႔၌ ၿမိဳ႕ပတ္ေျပးပြဲကို ေပ ၅၀၀ အရွည္ရွိ အုတ္တံတားေပၚျဖတ္၍ ကိုယ္လံုးတီး ေျပးၾကရမည္ ျဖစ္သည္။
ကူလ္ဒီဂါၿမိဳ႕၌ လြန္ခဲ့ေသာ ၇နွစ္ကာလကတည္းကပင္ ဤကဲ့သို႔ ကိုယ္လံုးတီး ၿမိဳ႕ပတ္ေျပးပြဲကို က်င္းပခဲ့ရာ လူအမ်ား စိတ္၀င္စားခဲ့ၾကသည္။
သို႔ေသာ္လည္း ၿပဴရီတန္ ဘာသာေရး သမားမ်ားက ဆန္႔က်င္တားဆီးမႈမ်ား ျပဳလုပ္မည္ စိုး၍ ရဲတပ္ဖြဲ႔လံုျခံဳေရးလည္း ခ်ထားေပးမည္ ဟုဆုိသည္။
ခံနုိင္ရည္ရွိေသာ အေျပးသမားမ်ားကို ဘီယာဆုမ်ား ေပးမည္ဟု သိရသည္။ အမ်ားအားျဖင့္ လံုးတီးေျပးပြဲတြင္ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲၾကသူမ်ားထက္ ေဘးမွရပ္ၾကည့္သူ ပို၍မ်ားသည္ ဟုဆုိသည္။

News from PhatPa.com

ေပ်ာ္ရႊင္စရာ မိသားစုဘ၀

လက္ကေလးကို ေပ်ာ္စရာ မိသားစုေလးအျဖစ္ ဖန္တီးၾကည့္ရေအာင္ ...။ ဟိုတစ္ေန႕က အိမ္မွာတစ္ေယာက္တည္း ပ်င္းတာနဲ႕ ေလွ်ာက္လုပ္ၾကည့္မိတယ္...။ ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး ၊ အေပ်ာ္ေပါ့...။



ကင္မရာစမ္းရင္းနဲ႕ ျဖစ္သြားတာေလ ...။ ႐ုိက္စရာမရွိေတာ့ ကိုယ့္လက္ကိုယ္ ဓါတ္ပံု႐ုိက္ရင္း စိတ္ကူးရတာနဲ႕ ့ မိသားစုေလးအျဖစ္ ဖန္တီးပစ္လိုက္ပါတယ္...။ ေဘာပင္ အနီ၊အနက္၊ အစိမ္း၊ အျပာ ကိုရွာၿပီး ခုလို လက္တစ္ေခ်ာင္းခ်င္းစီမွာ ဆြဲလိုက္ေတာ့ ခုလို ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ မိသားစုေလးကို ရၿပီေပါ့ ...။

၅ေယာက္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မိသားစုနဲ႕ ကြက္တိပဲေလ ... ။ ခုေတာ့ အဲဒီလို ေပ်ာ္စရာ ဘ၀ေလးဟာ ေပ်ာက္ဆံုးသြားပါၿပီ ...။ အမေတြလည္း အိမ္ေထာင္က်ၿပီး တစ္ႏွစ္မွ တစ္ခါေလာက္သာ ေတြ႕ႏိုင္ေတာ့တာ ...။ ေမေမကလည္း ေလာကႀကီးက ထြက္ခြာသြားေတာ့ ဒီလို မိသားစုေလး ဓါတ္ပံု႐ုိက္ဖို႕ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ...။ ကိုယ့္လက္မွာဆြဲထားတဲ့ မိသားစုေလးဟာ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ေႏြးေထြးၾကင္နာစြာနဲ႕ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ စိတ္ခ်မ္းသာေနၾကတာကို ၾကည့္ရင္း ၾကည္ႏူးမိတယ္ ...။


႐ုိက္ပီ .. မ်က္ေတာင္မခတ္ပါနဲ႕ ... ဟုတ္ပီ .. ၿပံဳးၿပံဳးေလး .. ခ်က္ ....

ဘေလာ့ဂါသူငယ္ခ်င္းေတြေရာ ... ကိုယ့္လက္ကေလးကို အဲဒီလိုေလး ဖန္တီးၾကည့္ပါလား ... အားရင္ေပါ့ ... ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ ... ၿပီးရင္ ဓါတ္ပံု႐ုိက္ၿပီး ျပပါဦး ... ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ၾကည္ႏူးခ်င္လို႕ပါ ...။

မိုးေတြရြာရင္

ေမေမကၽြန္ေတာ့္ကိုဗိုက္ခြဲၿပီး ေမြးဖြားေနစဥ္ကတည္းရင္း ေကာင္းကင္ႀကီးတစ္ခုလံုး မဲေမွာင္ၿပီး မိုးေတြထစ္ခ်ဳန္းရြာေနတယ္လို႕ လူႀကီးေတြ ေျပာျပလို႕သိရတယ္ေလ။ ေမေမ့ဗိုက္ကို ခ်ဳပ္ၿပီးေတာ့မွ တိတ္သြားခဲ့တာတဲ့ ...။ အဘြားကေတာ့ မိုးနကၡတ္ပါတယ္ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္နာမည္မွာ `မိုး´ ေတာင္ထည့္ထားလိုက္ေသး ။ ကၽြန္ေတာ္၃တန္းအရြယ္ စစ္ကိုင္းေရႊဟသၤာမွာ ရွင္ျပဳေတာ့လည္း၊ ေန႕လည္ပိုင္း ဆံခ်ေနတုန္း မိုးေတြ ခ်က္ခ်င္းမဲလာၿပီး ရြာလိုက္တဲ့မိုးဟာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာတယ္၊ သကၤန္းစီးၿပီး ကိုရင္ျဖစ္ၿပီဆိုမွ တိတ္သြားခဲ့တာေလ၊ တိုက္ဆိုက္လိုက္ပံုမ်ား ...။

ကေလးဘ၀ကိုမိုးမ်ားတဲ့ မိုးကုတ္မွာႀကီးျပင္းခဲ့ရတာဆိုေတာ့ မိုးရြာတာဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အဆန္းမဟုတ္ခဲ့သလို ဘာမွထူးထူးျခားျခား မခံစားခဲ့ဖူးပါဘူး ၊ တခါတေလ မိုးေတြက ေန႕စဥ္ရက္ဆက္ မျပတ္လို႕သာ စိတ္ညစ္ခဲ့ရတာေလ။ ေက်ာင္းသြားက်ဴရွင္သြားရင္ ထီးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ အၿမဲ အေဖာ္လုပ္ခဲ့ရတာေပါ့ ...။ ေစြၿပီးရြာေနတဲ့ မိုးက တိတ္သြားၿပီး ေနေရာင္ေလးထြက္လာရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕အတူ အိမ္ေရွ႕ေျမကြက္လပ္မွာေပၚေနတဲ့ ေက်ာက္နီနီေလးေတြ ေျပးေကာက္ခဲ့ရတာ လြမ္းမိပါေသးတယ္။ တစ္ခါကေတာ့ မိုးေတြရြာတာ မိုးသီးေတြက ကြမ္းသီးေလာက္ႀကီးေတြရွိလို႕ အိမ္မွာတပ္ထားတဲ့ ပလပ္စတစ္သြပ္မိုးႀကီး ဂၽြတ္ဂၽြတ္ျမည္ေအာင္ က်ိဳးပါေရာလား ...။ ၿပီးေတာ့ ၿခံထဲဆင္းၿပီး ေဖြးေနတဲ့မိုးသီးေတြ လိုက္ေကာက္ၾကတယ္...။ ေရခဲဘူးထဲ ထည့္ထားၿပီး ေမေမက ေရႊရင္ေအး လုပ္ေကၽြးတယ္...။

မိုးကုတ္မွာ ၀ါတြင္းေရာက္လို႕ လျပည့္လကြယ္ဥပုသ္ဆိုရင္ ဘုရားကို သြားၿပီး အာ႐ုံဆြမ္းကပ္ၾကတယ္ေလ ... အဲဒီလိုသြားတဲ့တစ္ရက္ကေတာ့ မိုးေတြတအားရြာလာလို႕ မနက္အေစာႀကီးေမွာင္ေမွာင္မဲမဲထဲမွာ ဆြမ္းအုပ္ကို ေခါင္းေပၚရြက္ထားတဲ့ ေမေမက ေျမာင္းထဲေျခေခ်ာ္က်ၿပီး လဲပါေရာလား ...။ လမ္းေပၚမွာ ေျခသလံုးေလာက္ရွိတဲ့ေရေတြထဲမွာ လဲေနတဲ့ေမေမ့ကိုမထူပဲ ... ေမာင္ႏွမသံုးေယာက္ ေရထဲေမ်ာပါကုန္တဲ့ သစ္ေတာ္သီးေတြ၊ ပန္းသီးေတြကို ကေလးပီပီ ကုန္း႐ုန္းၿပီး လိုက္ေကာက္ခဲ့ၾကဖူးတာကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ႏိုင္ပါဘူး ...။ ေမေမ့ကို လြမ္းလိုက္တာ ...။

၁၀တန္းေျဖၿပီးေတာ့ မႏၱေလးကိုေရာက္လာတဲ့အခါ ရာသီဥတု ပူလြန္းတဲ့အတြက္ မိုးကို ေမွ်ာ္မိတယ္။ မိုးတြင္းဘယ္ေတာ့ေရာက္လာေလမလဲလို႕ ေစာင့္ခဲ့ရတာအေမာပါပဲ။ မိုးရြာေနတဲ့အခါ က်ဳံးေဘးမွာ စက္ဘီးစီးရတဲ့အရသာကို ဘာနဲ႕မွ မလဲႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ မိုးေတြ တအားရြာရင္ေတာ့ အိမ္ထဲမွာပဲေနတယ္...။ ဆူညံေနတဲ့ မိုးသံကို အကာအကြယ္လုပ္ၿပီး သီခ်င္းေတြ အက်ယ္ႀကီး ေအာ္ဆိုပစ္လိုက္တာပါပဲ ...။ မိုးရြာတာကိုႀကိဳက္တယ္...။ မိုးရြာလို႕ျဖစ္လာတဲ့လမ္းေပၚက ေရေတြကို ေတာ့ မႀကိဳက္ဘူး ... သြားရလာရခက္တယ္.. မႏၱေလးမွာ အဲဒီဒုကၡက ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္ ...။ တစ္ေန႕ကလည္း ၇၃လမ္းေပၚမွာ ေရေဘးဒုကၡသည္ ျဖစ္သြားေသးတယ္ ...။

ဘာပဲေျပာေျပာ မိုးေတြရြာရင္ ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္တယ္ ... ေကာင္းကင္ေပၚကက်လာတဲ့ မိုးေရေတြကို ခ်စ္တယ္ ...

Photo from : http://www.travelpod.com

အရည္မရ .. အဖတ္မရ

ပစၥည္းတစ္ခုေစ်းသိခ်င္တာနဲ႕ ၈၄လမ္းေပၚက ဆိုင္တစ္ဆိုင္ထဲကို ခဏ၀င္တယ္ ၊ ေစ်းေမးၿပီး ျပန္အထြက္မွာ ဆိုင္ေရွ႕မွာ ေရေတြရွိေနတာေၾကာင့္ ေရမရွိတဲ့ေနရာသြားလိုက္တယ္၊ အဲဒီမွာ ေပစုတ္စုတ္ ညင္းသိုးသိုး ကုလားတစ္ေယာက္က လမ္းေပၚက ေရေတြထဲကို ပ်စ္ကနဲ ပ်စ္ကနဲ ကြမ္းတံေတြးေတြ အားရပါးရ ေထြးထုတ္ေနေလေတာ့ ... ထိမွာစိုးတာနဲ႕ သူေထြးလို႕ၿပီးေအာင္ ခဏေစာင့္ေနလိုက္တယ္။ သူၿပီးေလာက္ၿပီဆိုၿပီး လွစ္ခနဲ ေရအိုင္ကို အေက်ာ္မွာ ... ပ်စ္ကနဲေထြးထုတ္လိုက္တဲ့ ကြမ္းေသြးေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္ေက်ာတစ္ခုလံုး ကြမ္းေသြးေတြ ခ်င္းခ်င္းနီသြားပါၿပီ ... မေတာင္းပန္တဲ့အျပင္ ေထာင့္မက်ဳိးတဲ့ မ်က္ႏွာေပးနဲ႕ ကုလားက ဘယ္သူ႕မွဂ႐ုမစိုက္ဘူးကြ ဆိုတဲ့ အေပါက္မ်ဳိးနဲ႕ပါ ... သည္လိုေကာင္မ်ဳိးနဲ႕ ဖက္ၿပီး မေျပာခ်င္တာရယ္၊ လမ္းေပၚမွာ ရန္ျဖစ္ရမွာရွက္တာရယ္ေၾကာင့္ ေဒါသကို မ်ဳိသိပ္ၿပီး ျပန္ခဲ့ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္လို အေထြးခံရသူေတြ ဘယ္ႏွေယာက္မ်ားရွိသလဲလို႕ စဥ္းစားမိပါတယ္။ မႏၱေလးကို စေရာက္စကတည္းကရင္း အဲဒီဒုကၡကို ခဏခဏႀကံဳရတယ္... လမ္းေပၚမွာ ကိုယ့္ေရွ႕ကေန စက္ဘီးစီးရင္းေထြးတယ္.. ဆိုက္ကယ္စီးရင္းေထြးတယ္ ... ကားေမာင္းရင္းေထြးတယ္ ... ကားစီးရင္းေထြးတယ္ ... ။ အံ႕ၾသဖို႕ေတာ့ေကာင္းတာတစ္ခုက သူ႕ပါးစပ္ထဲက ကြမ္းေသြးေတြကို ေထြးထုတ္တဲ့အခါ သူ႕ကိုယ္သူေပမွာစိုးလို႕ လက္ကေလးက ကာလိုက္ေသး ... ၿပီးမွ ခပ္ေ၀းေ၀းေဘးတစ္ေနရာကို ပ်စ္ ခနဲ ေထြးလိုက္တာ .. ေနာက္ကလူေတြ၊ ဘုန္းႀကီးေတြ၊ ဆရာမေတြ၊ ကေလးေတြကို စင္ကုန္ေတာ့တာပါပဲ ...။ ေတာ္ေတာ္ေအာက္တန္းက်ၿပီး စုတ္ပဲ့တဲ့လုပ္ရပ္လို႕ပဲေျပာခ်င္တယ္... ။

ကြမ္းစားတဲ့သူေတြကိုယ့္ပိုက္ဆံနဲ႕ကိုယ္၊ ကိုယ့္ပါးစပ္နဲ႕ကိုယ္ စားၾက၀ါးၾကတာ ဘာမွ ေျပာလို႕မရေပမယ့္ ပါတ္၀န္းက်င္ကို ထိခိုက္တာေတာ့ ဆိုးရြားလြန္းတယ္ ...။ ေရွးလူႀကီးေတြေျပာတဲ့ အရည္မရမဖတ္မရဆိုတာ ဒါကို ေျပာတာထင္တယ္ ...။ ဘေလာ့တစ္ခုမွာဖတ္လိုက္ရတယ္...။ လမ္းေဘးမွာကြမ္းေရာင္းရင္ စည္ပင္က ဒဏ္ေငြတပ္ေတာ့မယ္ဆိုလား ...။ အဲဒီဟာက တကယ္ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္နဲ႕ တကယ္ခိုင္မာရင္၊ တကယ္လုပ္မယ္ဆိုရင္ေကာင္းပါတယ္...။ (အဖ်ားမရွဳးရင္ေပါ့) .. ကၽြန္ေတာ္သာ သမၼတျဖစ္ရင္ ကြမ္းယာေရာင္းသူေတြပါမကဘူး ... သတ္မွတ္ဧရိယာမွာ ကြမ္းယာစားတဲ့သူေတြ႕ရင္ဖမ္း၊ ဒါဏ္ေငြတပ္၊ ကြမ္းယာစားဖို႕သတ္မွတ္ထားတဲ့ သီးသန္႕ေနရာမွာ ကြမ္းကို ေသေအာင္စား .. စုတ္ျပတ္သတ္ေအာင္ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ ေထြးၾကေပါ့ ... မေကာင္းဘူးလား ... အဲဒီလို လုပ္ပစ္ခ်င္တယ္ ...။

ကြမ္းယာဗလပ်စ္စားသူေတြ၊ စည္းမရွိကမ္းမရွိ ေတာင္ေထြးေျမာက္ေထြး ေထြးၾကသူေတြ၊ စကားေျပာေကာင္းရင္ လက္ကာျပၿပီး ကြမ္းေသြးထေထြးသူေတြကို ၾကည့္မရပဲ ေသာက္ျမင္ကပ္ေနမိတယ္....

၀မ္းစာ

ေန႕စဥ္နဲ႕အမွ် အခ်ိန္နဲ႕အခ်ိန္ ၀မ္းမီးကို ျဖည့္တင္းႏိုင္ဖို႕ ရွာေဖြ႐ုန္းကန္လႈပ္ရွားရသူေတြထဲမွာ သူလည္းအပါအ၀င္ေပါ့ ... ခုခ်ိန္မွာ ဟာေနတဲ့၀မ္းကို ျဖည့္ဖို႕အတြက္ ကိုယ့္အႏၱရယ္ကိုယ္ မျမင္ႏိုင္ဘဲ ... ဆာေလာင္ငတ္မြတ္စြာ စားေသာက္ေနတဲ့ လမ္းေဘးေခြးတစ္ေကာင္ဟာ အရာရာကို ေမ့ေလ်ာ့လို႕ေနပါတယ္ ...

ဖတ္မိတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

ဟိတ္ဟန္

စားေတာ့လည္း ဟိတ္နဲ႕ဟန္နဲ႕ ...

သြားေတာ့လည္း ဟိတ္နဲ႕ဟန္နဲ႕ ...

ေနေတာ့လည္း ဟိတ္နဲ႕ဟန္နဲ႕ ...

၀တ္ေတာ့လည္း ဟိတ္နဲ႕ဟန္နဲ႕ ...

ေျပာေတာ့လည္း ဟိတ္နဲ႕ဟန္နဲ႕ ...

ေရးေတာ့လည္း ဟိတ္နဲ႕ဟန္နဲ႕

ဒီလိုနဲ႕

တစ္သက္လံုးလံုး

ဟိတ္ဟန္ေတြ သံုးလိုက္တာ ...

ေနာက္ဆံုး

မီးစက္ထဲ ျပာလံုးလံုးျဖစ္တာေတာင္

မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ခ်င္ေသး ...။ ။

(ေမာင္တည္ၿငိမ္)
Face Magazine (May,2007)

ႀကိဳက္လို႕ ကူးယူေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္ ...။ ဒါနဲ႕ စကားမစပ္ . (ကိုေမာင္လွေရ ..စကားလံုးခဏယူသံုးတယ္ဗ်ိဳ႕) အဲဒီ Face မဂၢဇင္းမွာ ျမန္မာဗီဒီယိုဇါတ္ကားမ်ား ၾကည့္ၿပီး ရရွိလာေသာ ဗဟုသုတ ၁၀၁ ဆိုၿပီး ၏ သည္မေရြး ေဖာ္ျပထားတယ္ဗ် .. ေရးသူ ဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာ တစ္လံုးမွ မပါဘူး .. ႀကံဳရင္ ၾကည့္လိုက္ၾကပါဦး ....။