ဘုရားဒကာ ေက်ာင္းဒကာ

ဘုရားဒကာ ေက်ာင္းဒကာ ဆိုလို႕လည္း ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႕ ဘုရားေတြတည္ ေက်ာင္းေတြေဆာက္ေနတဲ့ ဘုရားဒါယိကာႀကီး လို႕မထင္လိုက္ၾကပါနဲ႕ ...။ စကၠဴနဲ႕ ဘုရားတည္တယ္ .. ေက်ာင္းေဆာက္တယ္ ... သံဃာေတာ္ေတြ အမ်ားႀကီး သီတင္းသံုးၾကတယ္ ... ေက်ာက္စာေတာင္ ထိုးထားလိုက္ေသးတယ္ ... ျပာလဲ့ေနတဲ့ေကာင္းကင္ႀကီးနဲ႕အတူ ေစတီပုထိုး၊ဘုရားေက်ာင္းကန္ေတြကို ေနာက္ခံထားၿပီး မနက္ေစာေစာ တန္းစီၿပီး ဆြမ္းခံထြက္ၾကတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြပံုကို စကၠဴေတြနဲ႕ ျဖတ္ညွပ္ကပ္ၿပီး ႐ုပ္ၾကြျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးထားတာပါ ... အားလံုးက စကၠဴေတြခ်ည္းပါ ... ၃ရက္ေလာက္ အားတဲ့အခ်ိန္တိုင္း စိတ္ပါလက္ပါ ႀကိဳးစားလိုက္တဲ့အခါ ပံုမွာျမင္ရတဲ့ ဘုရားေက်ာင္းကန္ဇရပ္ေတြနဲ႕ ခ်စ္စရာ ျမန္မာ့ရွဳခင္းေလးတစ္ခု ရလာေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ ....။

ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္

အိုမင္းလွစြာေသာ သီလရွင္တစ္ပါး လက္ထဲမွ ေတာင္ေ၀ွးကို အားျပဳရင္း တုန္ရီစြာ လမ္းေလွ်ာက္လာသည္။ အျခားလက္တစ္ဖက္မွ ေစ်းျခင္းေတာင္း တစ္ခုကို ကိုင္ဆြဲလ်က္ ...။ ေဟာင္းႏြမ္းၿပီး အေရာင္အဆင္း ေဖ်ာ့ေတာ့လွစြာေသာ ၀တ္႐ုံကို ဆင္ျမန္းထားသည္။ အားအင္မ်ားလည္း ကုန္ခမ္းၿပီ။ ခါးလည္းကိုင္းၿပီ။ အျမင္အာ႐ုံ အၾကားအာ႐ုံမ်ားလည္း ပ်က္စီးၿပီ ...။ အေရမ်ားလည္း တြန္႕လိပ္ၿပီ ...။

သည္းထန္စြာရြာေနေသာ မိုးေရမ်ားထဲတြင္ ေခါင္းငိုက္စိုက္ခ်လ်က္ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ထိုင္ေနေသာ အဖြားအိုတစ္ေယာက္ကို ျမင္ေတြ႕ႏိုင္သည္။ သူမ၏ ပါးျပင္ေပၚမွ စီးက်ေနေသာ အရည္မ်ားသည္ မိုးေရမ်ား သို႕မဟုတ္ မ်က္ရည္မ်ား ျဖစ္ေနႏိုင္သည္။ ပင္ပန္းဆင္းရဲႀကီးစြာေသာ ဘ၀ႀကီးကို စီးေမ်ာရင္း ေသျခင္းတရားကို ေစာင့္လို႕ေနသည္။

လူသူစည္ကားရာ ဘုရားပရ၀ုဏ္အျပင္ဘက္ရွိ ပလက္ေဖာင္းေပၚတြင္ ခြက္တစ္လံုးဆြဲကာ ေတာင္းရမ္းေနရေသာ အဖြားအိုမ်ားစြာရွိသည္။ ငယ္စဥ္က ပညာမတတ္ခဲ့၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သားသမီးမ်ား၏ စြန္႕ပစ္ျခင္း ခံရ၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဘ၀ကုသုိလ္ကံ အက်ဳိးေပး မေကာင္း၍ေသာ္လည္းေကာင္း အ႐ုိးေပၚ အေရတင္ျဖစ္ကာ ႀကီးစြာေသာ ဆင္းရဲဒုကၡ ခံစားၾကရသည္။

ေဟာင္းႏြမ္းေနသည့္ ဆုိက္ကားတစ္စီးကို ကုန္အျပည့္ တင္လ်က္ တကၽြိကၽြိ နင္းလာသူမွာ အိုမင္းလွေသာ အဖုိးအို တစ္ဦးသာျဖစ္သည္။ ေနပူမေရွာင္ မိုးရြာမေရွာင္ ႐ုန္းကန္လႈပ္ရွားရသျဖင့္ သူ၏အသားအရည္သည္ မည္းေျခာက္လ်က္ရွိသည္။ သူ၏ ရာဘာဖိနပ္သည္ ျပတ္လုၿပီ ...။ ၀မ္းတြင္းမွ တက်ဳတ္က်ဳတ္ ျမည္ေအာင္ ဆာေလာင္လ်က္ရွိသည္။

ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ေရာက္သည္အထိ ပင္ပန္းဆင္းရဲလွစြာေသာ၊ ကံအေၾကာင္းမလွရွာေသာ၊ ဒုကၡႀကီးလွစြာေသာ သက္ႀကီးရြယ္အိုမ်ားကို ျမင္မိတိုင္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိသည္။ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကူညီခ်င္သည္။ ေငြေၾကးျပည့္စံု ခ်မ္းသာၾကသူမ်ား စိတ္ခ်မ္းသာ၊ ကိုယ္ခ်မ္းသာ ေနႏိုင္ၾကသူမ်ား၏ မဆိုစေလာက္ေသာ အကူအညီတစ္ခုသည္ ငတ္မြတ္ ေတာင့္တေနသူမ်ားအတြက္ အတိုင္းထက္ အလြန္ပင္ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ တစ္ေန႕ေန႕တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ကို ေမွ်ာ္လင့္လ်က္ရွိပါသည္။ လမ္းေဘးေရာက္၍ ဒုကၡပင္လယ္ေ၀ေနၾကရွာေသာ ၊ သားသမီးစြန္႕ပစ္ျခင္းခံရရွာေသာ၊ ကံမေကာင္းအေၾကာင္းမလွ၍ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ရရွာေသာ သက္ႀကီးရြယ္အိုမ်ား၏ က်န္ရွိမည့္ ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္တြင္ ေအးခ်မ္းျခင္း၊ ၿငိမ္းေအးျခင္း ႏွင့္ ေမတၱာတရားကို အမွန္တကယ္ ေပးစြမ္းႏိုင္ေသာ ေဂဟာတစ္ခု မိမိစိတ္ထဲတြင္ ျဖစ္တည္လ်က္ရွိပါသည္။ သို႕ေသာ္ ...

တစ္ေန႕ေန႕တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့ ျဖစ္လာလိမ့္မည္၊ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ........

အထက္ပါပံုအား ကိုလြင္မိုး ထံမွ ယူသံုးပါသည္။

လမ္း၈၀ေပၚက တ႐ုတ္အသုဘ

မႏၲေလးၿမိဳ႕ လမ္း၈၀ေပၚမွာ လမ္းတစ္လမ္းလံုး ပိတ္ၿပီး တ႐ုတ္အသုဘ တစ္ခု က်င္းပလ်က္ရွိတာ ဒီေန႕ဆိုရင္ ၃ရက္ရွိသြားပါၿပီ ...။ အသြားအလာမ်ားတဲ့ ၁၉နဲ႕၂၀လမ္းၾကားမွာရွိတဲ့ လမ္း၈၀ လမ္းမႀကီးေပၚမွာျဖစ္ၿပီး အသုဘျဖစ္တဲ့အိမ္ရွိတဲ့ ပလက္ေဖာင္းကေန လမ္းလယ္ေခါင္ ပန္းခံုအထိ လမ္းပိတ္ၿပီး မ႑ပ္ႀကီး ေဆာက္လုပ္ထားပါတယ္ ...။ ေခတၲလမ္းလႊဲထားပါသည္ လို႕ ဆိုင္းဘုတ္ေရးထားၿပီး လာသမွ် ကား၊ဆိုင္ကယ္၊စက္ဘီးေတြကို အျခားတစ္လမ္းက သြားခိုင္းထားပါတယ္။ ... ယာဥ္သြားယာဥ္လာမ်ား ၾကပ္သိပ္စြား သြားလာေနရၿပီး ယာဥ္ထိန္းရဲလည္း မေတြ႕ရပါဘူး ...။ ခမ္းနားလွတဲ့ ဂုဏ္သေရရွိ တ႐ုတ္အသုဘကို လာၾကတဲ့ ေနာက္ဆံုးေပၚ ကားေရာင္စံုဟာလည္း လမ္းေပၚမွာ ျပည့္လ်က္ရွိပါတယ္။

တ႐ုတ္ထံုးစံအတိုင္း က်င္းပၾကတာမို႕ လမ္းေပၚမွာထိုးထားတဲ့ မ႑ပ္ထဲမွာ အရက္၀ိုင္း၊ ဖဲ၀ိုင္းမ်ားနဲ႕ စည္ကားလို႕ေနပါတယ္...။ ကားအ႐ုပ္၊ဆိုင္ကယ္အ႐ုပ္ေတြအျပင္ ခ်မ္းသာတဲ့ တ႐ုတ္အသုဘေတြမွာ ျပင္ဆင္ေလ့ရွိတဲ့ တိုးလို႕တြဲေလာင္း စာတန္းေတြ၊ အ႐ုပ္ေတြနဲ႕ ျပည့္ႏွက္လို႕ေနပါတယ္ ...။ က်ဳံးေဘး ျဖစ္တဲ့ တစ္ဖက္လမ္း ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာေတာ့ အိုးႀကီးအိုးငယ္ ေတြနဲ႕အတူ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကို ခ်က္ျပဳတ္ေနၾကပါတယ္ ...။ မႏၲေလးကို ေရာက္တာၾကာၿပီျဖစ္ေပမယ့္ ဒီေလာက္ႀကီးက်ယ္တဲ့ အသုဘမ်ဳိး တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးတာ အမွန္ပါ ...။

ကြၽန္ေတာ္ သိခ်င္တာေတြရွိပါတယ္ ...

အဲဒီ က်ဳံးေဘး လမ္း၈၀ေပၚက အိမ္ေတြက နာေရးျဖစ္တိုင္း အဲဒီလို အမ်ားသူငါ သြားလာေနတဲ့ လမ္းကို ၂၄နာရီပိတ္ၿပီး အသုဘမ႑ပ္ထိုးလို႕ရပါသလား ...။

အဲဒီလို လမ္းပိတ္ၿပီး မ႑ပ္ေဆာက္လို႕ရပါတယ္ ဆိုရင္ေကာ .. အဲဒီ နာေရးရွင္ဟာ ဘယ္လို လူမ်ဳိးမို႕လို႕ပါလဲ ...။

တကယ္သိခ်င္ပါတယ္ ....။

ဒီကေန႕ သိခဲ့ရတာတစ္ခုကေတာ့ အဲဒီနာေရးဟာ ႀကီးက်ယ္လွစြာေသာ ဘဏ္လုပ္ငန္းရွင္ေဟာင္းႀကီးတစ္ဦးရဲ႕ မိခင္ျဖစ္ပါသတဲ့ ...။

ယေန႕မႏၲေလး

မႏၲေလးမွာ ေဆာင္းရာသီကို ေရာက္လာတာေၾကာင့္ မနက္ပိုင္းနဲ႕ ညပိုင္းမွာ ေအးစျပဳလာပါၿပီ ...။ မႏၲေလးကိုေရာက္ခါစက အေအးပိုင္းက လာတဲ့သူျဖစ္လို႕ မႏၲေလးေဆာင္းတြင္းကို အထင္ေသးထားမိပါတယ္။ တကယ္တမ္းႀကံဳတဲ့အခါမွာေတာ့ ကမ္းကုန္ေအာင္ လမ္းစံုကဟစ္ခ်င္ရဲ႕ လို႕ သင္ဖူးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာထဲကလိုပဲ ... ေအးလြန္းလို႕ေတာင္ ဟစ္ဖို႕ လမ္းေပၚမထြက္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ...။ အခုလည္း အစြမ္းကုန္ေအးေတာ့မယ့္ ဒီဇင္ဘာကို ေရာက္ေတာ့မွာေၾကာင့္ အေႏြးထည္ေတြ ျပင္ဆင္ေနရပါၿပီ ....။

မေန႕က (၈.၁၁.၂၀၀၇)မွာ ဆီဒိုးနားဟိုတယ္မွာ သွ်င္ေနမင္း ဦးစီးက်င္းပတဲ့ မဂၤလာ၀တ္စံုျပပြဲနဲ႕ ကုန္ပစၥည္းအေရာင္းပြဲေတာ္ကို ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ မႏၲေလးက တခ်ဳိ႕ ေမာ္ဒယ္လ္မ်ားနဲ႕အတူ ေအးျမတ္သူ၊ ခရစၥတီးနား၊ မိုးျပည့္ျပည့္ေမာင္နဲ႕ အယ္လ္ဆိုင္းဆီ တို႕က မဂၤလာ၀တ္စံုမ်ားကို ၀တ္ဆင္ သရုပ္ျပခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီျပပြဲကို၈ရက္ ၉ရက္ ႏွစ္ရက္က်င္းပမွာျဖစ္ပါတယ္။

အရင့္အရင္ႏွစ္ေတြက ဒီလိုရာသီဆိုရင္ စူပါမားကတ္ေတြ၊ ရပ္ကြက္ေတြ၊ ဘုရားေတြမွာ ပြဲေပါင္းမ်ားစြာ က်င္းပၾကပါတယ္။ ဘုရားပြဲ၊ တရားပြဲ၊ ကုန္စည္ျပပြဲ .... ။ ဒီႏွစ္ကေတာ့ တခ်ဳိ႕ ရပ္ကြက္ေတြမွာ ဘုရားပြဲက်င္းပေပမယ့္ ဇါတ္ေတြမထည့္ၾကေတာ့ပါဘူး ...။ ဟိုတယ္ေတြမွာ က်င္းပမယ့္ ဖက္ရွင္ရွဳိးေတြနဲ႕ ပြဲအမ်ဳိးမ်ဳိးဟာလည္း ရက္ေနာက္ဆုတ္ၿပီးရင္း ေနာက္ဆုတ္ရင္းသာ ေနပါတယ္။

ဘိုးေတာ္ ဘြားေတာ္

ေဟ့သူငယ္ ... ဘိုးေတာ္ရွိလား

မ်က္ႏွာစိမ္း ဧည့္သည္တစ္ဦးက ေဆာ့ကစားေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို ေမးလိုက္တာပါ။

မရွိဘူး

ကြၽန္ေတာ္ ခပ္ျပတ္ျပတ္ ျပန္ေျပာလိုက္တဲ့အခါ အဲဒီလူ ျပည္လွည့္ထြက္သြားပါတယ္။
အမွန္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ ေဖေဖ အိမ္ခန္းထဲမွာရွိေနပါတယ္။ ေဖေဖ့ကို ဘိုးေတာ္လို႕ သံုးႏႈန္းတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ မေက်နပ္ဘဲ မရွိဘူးလို႕ေျပာလိုက္တာပါ။

ငါ့သားကလည္းကြာ ... မင္းအေဖက ဘိုးေတာ္အရြယ္မို႕ ဘိုးေတာ္လို႕ေခၚတာေပါ့ကြ .. ဟားဟားဟား

လို႕ ေဖေဖက ေျပာေပမယ့္လည္း အဲဒီလိုေခၚတာကို ေစာ္ကားတယ္လို႕ ျမင္မိတဲ့ကြၽန္ေတာ္ အခုအခ်ိန္ထိ အဲဒီ အသံုးအႏႈန္းကို လက္မခံႏိုင္ေသးပါဘူး ....။

သူငယ္ခ်င္းတခ်ဳိ႕နဲ႕ေတြ႕ၾကတဲ့အခါ အိမ္က ဘိုးေတာ္ကကြာ ... ရည္လည္ကိြဳင္ရွာတယ္ .... ဘြားေတာ္ကလည္း ဒီပိုက္ဆံေလးေပးဖို႕ကို ... တြန္႕ေနတာပဲ ... စသျဖင့္ ခဏခဏ ၾကားရတဲ့အခါတိုင္းလည္း စိတ္ထဲမွာ မသက္မသာျဖစ္ရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ့္ကို လူတစ္လံုးသူတစ္လံုးျဖစ္ေအာင္ ေကြၽးေမြးျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ၿပီး အခက္အခဲေတြေတြ႕ရင္လည္း အားေပးႏွစ္သိမ့္တတ္တဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕ မိဘႏွစ္ပါးကို အဲဒီလို ေခၚေ၀ၚ သံုးႏွဳန္းလိုက္တာဟာ ... အင္မတန္ရုိင္းတဲ့ အျပဳအမူျဖစ္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားမွာ အိမ္ကိုေၾကာက္ေနရတဲ့သူမ်ဳိး မျပလိုျခင္းေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ လူငယ္ဆန္သည့္ စကားမ်ဳိး ေျပာခ်င္ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း .. အဲဒီလို သံုးႏွဳန္းတတ္ၾကပါတယ္။ ဘုရားနဲ႕ တစ္ဂိုဏ္းတည္း ျဖစ္တဲ့ မိဘႏွစ္ပါးကို မိမိစိတ္က ေစာ္ကားလိုျခင္း အလ်ဥ္းမရွိေသာ္လည္း ဘိုးေတာ္ ဘြားေတာ္ဟု ရင့္သီးစြာ ေျပာဆိုလိုက္တာဟာ နားေထာင္ရတဲ့ တစ္ဖက္လူအဖို႕ ကိုယ့္ကို အထင္ေသးစရာျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ္ကလည္း တစ္ဖက္လူရဲ႕ ဖခင္အေၾကာင္းကို ေမးရင္လည္း မင္း ဘြားေတာ္ ေနေကာင္းလား ... ဘိုးေတာ္ေရာ .. ျပန္ေရာက္ၿပီလား လို႕ ေမးလိုက္တာဟာ တစ္ဖက္သားရဲ႕ရင္ကို ေအာင့္ကနဲ ျဖစ္သြားေစပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္မိဘကိုရည္ညႊန္းၿပီးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တျခားသူရဲ႕ မိဘဘိုးဘြားကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ... ဘိုးေတာ္၊ ဘြားေတာ္ လို႕ မေခၚေ၀ၚ မသံုးႏွဳန္းသင့္ပါေၾကာင္း ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ အျမင္ကို ေရးသားလိုက္ပါတယ္။

ရန္ကုန္ ရန္ကုန္

ဘ၀ႀကီးကို ေမာေမာပန္းပန္း ရုန္းကန္လႈပ္ရွားရတယ္ဆိုတာ ရန္ကုန္မွာ ပုိၿပီး ပီျပင္တယ္လို႕ ခံစားမိေနတယ္ ... သြားရလာရ တာ က စိတ္သြားတိုင္း ကုိယ္မပါႏိုင္ပဲ ... ကားကိုေစာင့္ၿပီး တိုးစီးရတဲ့ ဘ၀က ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္ ... ကားကက်ပ္ေသးတယ္ .. အေျပာမတတ္ရင္ စပယ္ယာ က ေအာ္ေသးတယ္ ... ေခြၽးေစာ္ေတြ ကနံေသးတယ္ ... ပူကလည္းပူေသးတယ္ ... ဒုတ္ခဒုတ္ခ ...

စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္ပါတဲ့ မန္းဒေလးကို ျပန္ေျပးခ်င္လာေနမိတယ္ ... ရန္ကုန္မွာ ေနတာၾကာတဲ့သူေတြကေတာ့ ဒါက အဆန္းလား ... ကြၽန္ေတာ့္အဖို႕ေတာ့ သြားရလာရတာ အဆင္မေျပဘူးေပါ့ဗ်ာ ... အခ်ိန္ကလည္း သိပ္ကုန္တာဗ် ... လိုရင္းကို မေရာက္ႏိုင္ဘူး ... ကိုယ္ပိုင္ကားေလးတစ္စီးနဲ႕ ဒရုိင္ဘာေကာင္းေကာင္းတစ္ေယာက္ရွိမွပဲ ... ရန္ကုန္မွာ ေနေတာ့မယ္ ... ဘာရယ္ဟုတ္ပါဘူး ... ဒီေန႕ မန္းဒေလးမျပန္ခင္ ဘေလာ့ေပၚမွာ ညဥ္းတြားၾကည့္တာပါ ....

Hello

Hello

သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႕

ငယ္ငယ္တုန္းက ဒီလိုေန႕မ်ဳိးညေတြမွာ ေရာင္စံုမီပံုးေတြ ထြန္းၾကတယ္။ အ၀တ္အစားအသစ္ေတြ ၀တ္စားၿပီး ႏွစ္ဖက္ အဖိုးအဖြားေတြ၊ ဆရာဆရာမေတြကို လိုက္ကန္႕ေတာ့ၾကတယ္။ မုန္႕ဖိုးေတြရၾကတယ္။ ရတဲ့မုန္႕ဖိုးေတြနဲ႕ မီးရွဳးပန္းေတြ၊ ေျဗာက္ေတြ၀ယ္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အတူတူ ကစားၾကတယ္။ အိမ္ေတြအိမ္ေတြမွာ ထြန္းညွိထားၾကတဲ့ ေရာင္စံုမီးပံုး မ်ဳိးစံုေၾကာင့္ တစ္ၿမိဳ႕လံုးဟာ လွပလို႕ေနပါတယ္။

ခ်မ္းေအးတဲ့ရာသီမွာ တစ္ၿမိဳ႕လံုးပတ္ၿပီး လိုက္ၾကည့္ခဲ့ၾကတယ္။ ေတာင္ထိပ္ေပၚမွာတည္ရွိတဲ့ ခ်မ္းသာႀကီးဘုရား၊ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားနဲ႕ ေလးမ်က္ႏွာဘုရားတို႕မွာ ၿပိဳးၿပိဳးျပက္ျပက္ မီးေရာင္စံုအလွေတြ ထြန္းညွိပူေဇာ္ထားၾကတယ္။ ေကာင္းကင္ႀကီးဟာ ၀င္းပေနတဲ့လအေရာင္ေၾကာင့္ ထိန္လင္းေနၿပီး တိမ္မ်ားလည္း ကင္းစင္ေနၾကတယ္။ လႊတ္တင္ထားၾကတဲ့ မီးပံုးပ်ံမ်ားဟာလည္း ေကာင္းကင္ကို တန္ဆာဆင္လ်က္ရွိပါတယ္။

အဲဒါက ကြၽန္ေတာ္ငယ္ငယ္က ႀကံုခဲ့ရတဲ့ သီတင္းကြၽတ္ပါ ...။ ခုေတာ့ လူေတြက ဖေယာင္းတိုင္နဲ႕ မီးပုံးထြန္းတာ နည္းသြားခဲ့ပါၿပီ ...။ မီးေဘးစိုးရိမ္ရတာကိုး ...။ တရုတ္ကလာတဲ့ လ်ပ္စစ္မီးေရာင္စံုေတြက ေနရာတိုင္းကို ေနရာယူသြားခဲ့ပါၿပီ။

သီတင္းကြၽတ္ေရာက္တိုင္း ငယ္ငယ္တုန္းကလို မီးေတြထြန္းမယ္လို႕ စိတ္ကူးေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ယဥ္ခဲ့ေပမယ့္ တကယ္တမ္း သီတင္းကြၽတ္ေရာက္တဲ့အခါတိုင္း အျခားတစ္ေနရာရာကို ခရီးလြန္ေနတာမ်ားပါတယ္ ..။ ဘယ္လိုအေၾကာင္းပဲရွိရွိ သီတင္းကြၽတ္ေရာက္ရင္ ခရီးသြားစရာတစ္ခုခု ေပၚလာၿပီး တျခားၿမိဳ႕မွာပဲ သီတင္းကြၽတ္လိုက္ရေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ ...။

ငယ္ငယ္တုန္းက ေရာင္စံုသီတင္းကြၽတ္ညေတြကို လြမ္းမိတယ္ ....။

ေက်ာ္ၾကားသူတို႕ လက္မွတ္မ်ား

နာမည္ေက်ာ္ မင္းသား၊မင္းသမီးေတြနဲ႕ လူႀကိဳက္မ်ားတဲ့ ေဖ်ာ္ေျဖေရးသမားေတြ ေနာက္ကေန လိုက္ၿပီး ေအာ္တိုလက္မွတ္ ထိုးခိုင္းစရာ မလိုေတာ့ဘဲ သူတို႕လက္မွတ္ေတြ အလြယ္တကူရႏိုင္ဖို႕နဲ႕ လက္မွတ္ဘယ္လိုထိုးၾကတယ္ဆိုတာ သိခ်င္ရင္ ... Signature ေတြ စုေဆာင္းထားေပးတဲ့ Lexicon Star မွာ သြားၿပီး ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္ ....။

Here >> Signature မ်ား

www.lexiconstar.com

Summer

Summer Days

ငါးေမြးျခင္းႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္

ကၽြန္ေတာ္ငါးေမြးတာကို ၀ါသနာပါတယ္။ တကယ္တမ္း ေျပာရရင္ ငါးမွမဟုတ္ဘူး...။ ဘာအေကာင္ပေလာင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ သတၱ၀ါေတြကို ေမြးရတာ ၀ါသနာပါတယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ မိုးကုတ္မွာေနတုန္းက ေရႊငါးလွလွေလးေတြ ေမြးခ်င္တာ ထြန္႕ထြန္႕ကိုလူးေနတာပဲ ... ။ အဲဒီတုန္းက မိုးကုတ္မွာ ေရႊငါးက ရွားတယ္ဗ်။ ရာသီဥတုကေအးေတာ့ ေရႊငါးေတြက အေအးဒဏ္မခံႏိုင္ပဲ ေသကုန္ၾကလို႕ ေမြးတဲ့သူ၊ ေရာင္းတဲ့သူ မရွိသေလာက္ပါပဲ ...။ ငါးကန္ကလည္း မရွိ၊ ငါးကလည္းမရွိေတာ့ ေရွးေရွးတုန္းက ေဟာလစ္ ပုလင္းႀကီးထဲကို ေရထည့္၊ သဲေတြေက်ာက္ လွလွေလးေတြထည့္ၿပီး ေျမာင္းထဲက ငါးဖားေလာင္းေတြထည့္ၿပီး တယုတယ ေမြးခဲ့ဖူးေသးတယ္ေလ ....။

မႏၱေလးကိုေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ကူးေတြ အေကာင္အထည္ ေဖာ္လို႕ရၿပီေပါ့ ...။ ငါးကန္တစ္ကန္၀ယ္ ေရႊငါး၊ ေဒါင္းငါး၊ ပလက္တီ၊ ေမာ္လီ၊ ဇီးဘရား၊ တိုင္းဂါး၊ အိမ္ဂ်ယ္ ရွိသမွ် ျမင္သမွ်ငါးေတြကို မုန္႕ဖိုးေတြ ျပဳတ္ျပဳတ္ျပဳန္းေအာင္ ၀ယ္ထည့္ၿပီး ေမြးခဲ့တယ္ေလ ...။ အေမြးမတတ္ေတာ့ေသကုန္ၾကျပန္ေရာ။ အဲဒါနဲ႕ ေမြးတဲ့သူေတြကို ေမးျမန္း၊ စာအုပ္ေလးဘာေလးဖတ္ေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ စနစ္က်လာေတာ့တာေပါ့။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ႏွစ္ကစၿပီး ေရႊငါးေတြ မေမြးေတာ့ဘဲ ဖလား၀ါးဟြန္းေသးေသးေလး စေမြးလိုက္တာ တျဖည္းျဖည္း ႀကီးလာတဲ့အခ်ိန္ ... အဲဒီငါးက ကန္ထဲက ခုန္အထြက္၊ ေႏြးေႏြးဆိုတဲ့ ေၾကာင္မႀကီးက ဂၽြတ္ဂၽြတ္ျမည္ေအာင္ ၀ါးအစား၊ ကြက္တိပဲ ...။

အဲဒီတုန္းက ေႏြးေႏြးကို ေတြ႕သမွ်နဲ႕ ေကာက္ေပါက္ၿပီး လိုက္႐ုိက္ေတာ့ ေၾကာင္မႀကီးက ေတာ္ေတာ္နဲ႕ အိမ္ျပန္မလာေတာ့ဘူး ...။ ေနာက္တစ္ေကာင္ ၀ယ္ၿပီး ထပ္ေမြးလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္ႀကီးေနမွ ဟို အရင္တစ္လက ေသသြားရွာတယ္ေလ ...။ စိတ္ကုန္ၿပီး မေမြးေတာ့ဘူးကြာဆိုၿပီး ငါးကန္ေတြ သိမ္းပစ္လိုက္တယ္။ ေက်ာက္ခဲေတြ၊ ေရေမွာ္ပင္ အတုေတြကို အကုန္လံုး အိတ္ထဲထည့္ထားလိုက္တယ္။ (အေပၚပံုက ငါးက ေႏြးေႏြး ၀ါးစားလိုက္တဲ့ ငါးႀကီးေပါ့)

ဒီေန႕ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း MgWunna ကို အလွေမြးငါးဆိုင္ေတြ လိုက္ပို႕ရင္းနဲ႕ ေရာဂါက ျပန္၀င္လာတယ္ေလ ...။ Wunna က ဖလား၀ါးဟြန္း ငါးပိစိေကြးေလး ႏွစ္ေကာင္ လက္ေဆာင္၀ယ္ေပးျပန္ေတာ့ ပိုဆိုးေတာ့တာေပါ့။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ငါးကန္ကို ျပန္ထုတ္၊ ေရေတြျပန္ထည့္၊ ေက်ာက္ခဲေတြသဲေတြအပင္ေတြျပန္ထည့္ၿပီး ေမြးထားလိုက္ေတာ့တယ္။ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ ဒီႏွစ္ေကာင္ကို ေသခ်ာေမြးမယ္၊ အႀကီးစားႀကီး ျဖစ္တဲ့အထိေပါ့။ ေကၽြးဖို႕ေဆးေတြလည္း ၀ယ္ခဲ့ၿပီေလ ...။ ခုေတာ့ ငါးကန္ေလးက လွေနၿပီေပါ့...။

ကၽြန္ေတာ့္အဖို႕ေတာ့ ငါးေမြးရတာ ေပ်ာ္တယ္ဗ်ာ။ စိတ္ညစ္တဲ့အခါ ကန္ထဲက ငါးေလးေတြက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အေဖာ္ပါပဲ။ ၾကည္လင္ရွင္းသန္႕ၿပီး ေအးျမတဲ့ေရထဲမွာ ကူးခတ္ေနတဲ့ငါးေလးေတြက စိတ္ကို တကယ္ပဲ ၾကည္လင္ေစပါတယ္။

ေနာက္ရက္က်ေတာ့မွ ငါးကန္ပံုေတြ တင္ေတာ့မယ္။ ခုေတာ့ ႐ုိက္ရေသးဘူးေလ။

၅၂၈ နဲ႕ ၁၅၀၀

အခ်စ္ေမတၱာနဲ႕ ပါတ္သတ္ၿပီး ၅၂၈ နဲ႕ ၁၅၀၀ ဆိုၿပီး ကြဲျပားတယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္သိထားေတာ့ ၾကာၿပီေပါ့ေလ ...။ ေမာင္ႏွမခ်စ္၊ သူငယ္ခ်င္းခ်စ္၊ မိဘနဲ႕သားသမီးခ်စ္ ... အဲဒီအခ်စ္ေတြကို ၅၂၈ ျဖဴစင္ရွင္းသန္႕တဲ့အခ်စ္ လို႕သိခဲ့ရၿပီး ရည္းစားခ်စ္၊ လင္မယားခ်စ္ ေတြကေတာ့ တဏွာရာဂပါတဲ့ ၁၅၀၀ အခ်စ္ လို႕သိခဲ့တယ္ေလ ...။ အခု အဲဒီ ၅၂၈ နဲ႕ ၁၅၀၀ ဆိုတာက အခ်က္အလက္ ၅၂၈ခု၊ ၁၅၀၀ကလည္း အခ်က္ ၁၅၀၀ အခုရွိလိမ့္မယ္လို႕ ထင္မိေတာ့ အဲဒါေတြကို အေသးစိတ္ သိခ်င္လာမိတယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ သိခ်င္တာပဲ ရွိေသးတာေပါ့ ...။ ဘယ္သူ႕ကိုေမးရမွန္းလည္း မသိေတာ့ ဘေလာ့ေပၚ ေရာက္ေတာ့တာေပါ့ ...။ သိတဲ့သူမ်ားရွိရင္ နည္းနည္းေလာက္ သင္ျပေပးၾကပါဦးဗ်ာ ...။

ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့အေရာင္

ကိုယ္ဘာအေရာင္ႀကိဳက္တယ္ဆိုတာ ဆန္းစစ္ၾကည့္လို႕ရတဲ့ Quiz တစ္ခုကို ေမာင္ဥပကၡာမွတ္တမ္း ဆိုတဲ့ ဘေလာ့မွာေတြ႕လို႕ ဆန္းစစ္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာ ...

BLUE

You give your love and friendship unconditionally. You enjoy long, thoughtful conversations rich in philosophy and spirituality. You are very loyal and intuitive.

Find out your color at QuizMeme.com!

ကၽြန္ေတာ္ဟာ အျပာေရာင္ႀကိဳက္ပါတယ္တဲ့။

ဟုတ္ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ အျပာေရာင္ကို ႀကိဳက္ပါတယ္၊ ငယ္ကတည္းက ေမေမက အက်ၤီ၀ယ္ေပးဖို႕ ဆိုင္ကို ေခၚသြားတဲ့အခါတိုင္း အျပာေရာင္ကိုပဲ လက္ညိဳးထိုးမိခဲ့ပါတယ္။ ႀကီးျပင္းခဲ့တဲ့ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာလည္း ၀ယ္မိတဲ့ ပစၥည္း၊ ေရြးမိတဲ့ အရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာလည္း အျပာေရာင္နဲ႕ ဆက္စပ္ေနတတ္ပါတယ္။ စိတ္၀င္စားရင္ ေျဖၾကည့္လိုက္ပါဦး ....။

အတိတ္ကို အေရာင္ခ်ယ္ျခင္း

လြန္ေလၿပီးေသာ အတိတ္ကာလက မႈိတက္ေနတဲ့ ေရွးေဟာင္းပံုႀကီး တစ္ပံုကို ကာလာထည့္ေပးဖို႕ လာအပ္တာနဲ႕ Photoshop ထဲမွာ ႀကိဳးစားၿပီး အေရာင္ခ်ယ္လိုက္တာ ဒီလိုပံုႀကီး ထြက္လာတယ္ ... ။ ပန္းခ်ီဆြဲထားသလိုႀကီး ျဖစ္ေနတယ္ေနာ္ ...။ ျပင္လြန္းဖင္ခၽြန္းသြားတာလားေတာ့ မသိဘူး။ အေနာက္က ပံုက ဗားကရာေက်ာင္းတိုက္ကို ေရာက္တုန္းက ႐ုိက္ထားတဲ့ပံုကို ေနာက္ခံထားလိုက္ၿပီး အဲဒီေက်ာင္းတိုက္က တိုင္လံုးေတြနဲ႕ ပန္းကႏုတ္ေတြကို ယူသံုးထားတယ္ေလ ...။

အမွန္အတိုင္း ေျပာရရင္ ဒီပံုႀကီး လုပ္ရတာ ၃လေလာက္ၾကတယ္။ ခက္ခဲလြန္းလို႕မဟုတ္ဘူး၊ လုပ္ရမွာပ်င္းလို႕ ။ မအားတာလည္း ပါတာေပါ့။ ခုဆို ဒီလို ေရွးေဟာင္းပံုကို ကာလာထည့္ၿပီး ျပန္ထုတ္တာ ဒုတိယအႀကိမ္ေပါ့ .. ဓါတ္ပံုထဲက အမ်ဳိးသမီးႀကီး တမလြန္ကေန ဒီပိုစ့္က ပံုကို ေတြ႕ရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ၀မ္းသာရွာေလမလဲေနာ္ ...။

၀မ္းနည္းရပါသည္။

သူငယ္ခ်င္း ဖိုးခ်မ္းရဲ႕ ခ်စ္ေမေမ (၁၁.၉.၂၀၀၇)ေန႕၊ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ႏြန္ဂရက္ေဆး႐ုံမွာ ကြယ္လြန္အနိစၥ ေရာက္သြားေၾကာင္း သိရလို႕ ဖိုးခ်မ္းမိသားစုနဲ႕ ထပ္တူထပ္မွ် ၀မ္းနည္းမိပါတယ္။ ဒီလိုအျဖစ္မ်ဳိးကို မႀကံဳခ်င္ေပမယ့္ မၾကာေသးခင္က ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ကၽြန္ေတာ္၊ ဖိုးခ်မ္းရဲ႕ ခံစားမႈေတြကို ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္။ လူတိုင္း လူတိုင္း ေသျခင္းတရားဟာ အေႏွးနဲ႕ အျမန္ ဆိုသလို မျဖစ္မေန ႀကံဳေတြ႕ၾကရဦးမွာပါ။ က်န္ရစ္သူအဖို႕ကေတာ့ မိခင္ရဲ႕ ေက်းဇူးတရားကို ျပန္လည္ ေအာက္ေမ့ၿပီး သြားေလသူအတြက္ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ျပဳလုပ္ အမွ်ေ၀ျခင္းသာ အေကာင္းဆံုး ေက်းဇူးဆပ္နည္းျဖစ္မယ္လို႕ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဖိုးခ်မ္းရဲ႕ ခ်စ္ေမေမ အန္တီေအး ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစလို႕ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။

Miss MD Contest 2007, မံုရြာ၊လား႐ွဳိး

ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေရာက္ပါၿပီ ...။ ၃ရက္ေန႕က စထြက္ၿပီး ပထမ မံုရြာကိုသြားပါတယ္။ Miss စကာတင္ ၅ဦး ေရြးခ်ယ္တဲ့ပြဲကို တည္းခိုတဲ့ Win Unity Hotel မွာပဲ က်င္းပပါတယ္။ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကတဲ့ မံုရြာသူေတြ ၄၀ေလာက္ထဲက စကာတင္ ၂၀ကို ေရြးထုတ္ၿပီး၊ အဲဒီ ၂၀ထဲကမွ မံုရြာ Selection ၅ေယာက္ကို ေရြးခ်ယ္ပါတယ္။ မံုရြာမွာေတာ့ ရက္က နည္းနည္းပဲရတာေၾကာင့္ ဘယ္ကိုမွ မေရာက္ခဲ့ရဘူးေလ ...။ ရာသီဥတု ပူေပမယ့္ေလေအးေအးေတြ တိုက္တာေၾကာင့္ အပူဒဏ္ သိပ္မခံရပါဘူး ...။ တည္းတဲ့ Win Unity Hotel က ေတာ္ေတာ္ေလး အဆင့္မီပါတယ္ .. ၿခံ၀င္းက်ယ္ႀကီးထဲမွာ ဘန္ဂလိုေလးေတြ ေဆာက္ၿပီးေတာ့ ခမ္းခမ္းနားနား ေဆာက္လုပ္ထားပါတယ္ ...။ ဒါေပမယ့္ Customer service အပိုင္းက ေတာ္ေတာ္ လိုေနပါေသးတယ္ ...။

မံုရြာကေန ထြက္လာၿပီးေတာ့ လားရွဳိးကို တိုက္႐ုိက္ တက္ပါတယ္ ... လမ္းမွာ ေမၿမိဳ႕မွာ နားလိုက္၊ ေက်ာက္မဲမွာ နားလိုက္နဲ႕ ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္ ...။ လမ္းတေလွ်ာက္လံုးမွာလဲ ေတြ႕သမွ် ရွဳခင္းေတြကို ကင္မရာႀကီး တကားကားနဲ႕ ဓါတ္ပံုလိုက္႐ုိက္ရေသးတယ္ .. ဂုတ္ထိပ္ တံတားကို တစ္ခါမွ အျပင္မွာ မျမင္ဖူးလို႕ ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္း ဓါတ္ပံုေတြ႐ုိက္ရတာလည္း အေမာပါပဲ ....။ လားရွဳိးေရာက္ေတာ့ လားရွဳိးမိုတယ္မွာတည္းၿပီး Interview ေရာ ... ၿပိဳင္ပြဲပါ .. အဲဒီမွာပဲတစ္ခါတည္း က်င္းပပါတယ္။ လားရွဳိးမွာလည္း မံုရြာလိုပဲ Selection ၅ေယာက္ကို ေရြးခ်ယ္ပါတယ္ ...။ လားရွဳိးသူေတြက ခင္ဖို႕ေကာင္းတယ္ .. ေဖာ္ေရြပြင့္လင္းၾကတယ္ေလ ...။ ပြဲလည္းၿပီးေရာ .. Miss အေယာက္ ၂၀ နဲ႕ ဓါတ္ပံုေတြ႐ုိက္၊ လိပ္စာေတြေရးေပးၾက နဲ႕ ဆူညံေနေတာ့တာပါပဲ ....။ လားရွဳိးမွာေတာ့ အခ်ိန္ ပိုရတာေၾကာင့္ တ႐ုတ္ဘံုေက်ာင္း၊ နဂါး႐ုံဘုရား၊ ေရကန္ေတြနဲ႕ လားရွဳိးေစ်းကို လည္းေရာက္ခဲ့ၾကေသးတယ္...။

ခရီးအစကေန အဆံုးအထိ မမိုး(မတင္မိုးလြင္) အပါအ၀င္ T&M က ၁၀ေယာက္၊ ေတာ္၀င္သဇင္ Co.,Ltd. နဲ႕ MD Co., Ltd. က အမေတြ၊ မိတ္ကပ္ခင္စန္း၀င္းအဖြဲ႕က မိတ္ကပ္ပညာရွင္၊ ဒီဇိုင္နာ ျပည္စုိးေအာင္ အဖြဲ႕က ၀တ္စံုဒီဇိုင္းပညာရွင္ေတြ၊ စုစုေပါင္း ၂၅ေယာက္ေလာက္ ပါတယ္ ... အဲဒီ ပြဲ၂ပြဲ ၿပီးေတာ့ ၁၀ရက္ေန႕ မႏၱေလးကို ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ အဆင္ေျပေျပ ျပန္ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္....။ ဓါတ္ပံုေတြ ေနာက္ရက္က် တင္ပါဦးမယ္ ....

ေက်းဇူးျပဳ၍ နားဆင္ပါရွင္

လူႀကီးမင္း ၀င္ေရာက္ၾကည့္ရွဳေသာ ဘေလာ့၏ ဖန္တီးသူ ဘေလာ့ဂါသည္ မံုရြာႏွင့္ လားရွဳိးသို႕ ေခတၱ ခရီးထြက္သြားပါသျဖင့္ ပိုစ့္အသစ္မတင္ႏိုင္ေသးပါရွင္ ... မွာစရာရွိပါက Cbox တြင္ မွာခဲ့ႏိုင္ပါတယ္။

ပံု/
လႊဲအပ္ညြန္ၾကားခ်က္အရ
မဘရဏီထြဋ္ေခါင္
အတြင္းေရးမွဴး
www.zawmoeaung.blogspot.com

မေန႕ကက်င္းပတဲ့ Blog for All Seminar

31.8.2007 ေန႕မွာက်ေရာက္တဲ့ World's Blog Day မွာ Blog for All ေခါင္းစဥ္နဲ႕ Seminar ေလးတစ္ခု မႏၱေလး YCC Conference Hall မွာ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ ဒီအခမ္းအနားေလး ျဖစ္ေျမာက္ဖို႕အတြက္ Blogger မ်ားအားလံုး စုစုစည္းစည္းနဲ႕ စီစဥ္ခဲ့ၾကသလို ကူညီပံ႕ပိုးတဲ့ Company မ်ားေၾကာင့္လည္း ထင္ထားတာထက္ပိုၿပီး ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီအခမ္းအနားမွာ တက္ေရာက္လာတဲ့ Blogger ၅၀ ကို မဲႏိူက္ၿပီး ၁၀ေယာက္ေလာက္ကို ကၽြန္ေတာ္က Interview လုပ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ေမးလိုက္၊ blogger က ေျဖလိုက္နဲ႕ တကယ္ပဲ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။ ကူညီပံ့ပိုးတဲ့ Company မ်ား၊ ၀ိုင္း၀န္းစီစဥ္ၾကတဲ့ Blogger မ်ား၊ တက္ေရာက္အားေပးၾကတဲ့ စာနယ္ဇင္းဆိုင္ရာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားနဲ႕ ေလ့လာသူမ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္။ ေနာင္ႏွစ္ World's Blog Day မွာ ဒီထက္ Blogger ေတြ တိုးလာလိမ့္မယ္လို႕ ယံုၾကည္ပါတယ္။

ဒီထက္ပိုၿပီး ဓါတ္ပံုေတြၾကည့္ခ်င္ရင္ေတာ့ Mdyblogshow မွာ ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။

အႀကိဳက္ဆံုး Post ၅ခု

Potato က Tag ထားတယ္ဆိုလို႕ ဘာမ်ားလဲလို႕ သြားၾကည့္လိုက္ေတာ့ နည္းနည္းေတာင္ ေျမွာက္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ႀကီးကို လွလွပပ ဘေလာ့ႀကီးလို႕ တင္စားထားတာ ဖတ္ၿပီးေတာ့ေပါ့ ....။ ေက်းဇူးပါ Potato ေရ ...။ ဒီကေန႕က်ေရာက္တဲ့ World's Blog Day မွာ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့ ပိုစ့္ေတြအမ်ားႀကီးထဲက ၅ခုကို ေဖာ္ျပရတဲ့အတြက္ ၀မ္းေျမာက္မိပါတယ္။

၁။ ထူးဆန္းပါေပ့
နတ္ကိုးကြယ္မႈ တစ္ဖက္စြန္းေရာက္ၿပီး ကိုႀကီးေက်ာ္ နဲ႕ လက္ထပ္ထိမ္းျမားတဲ့ မတင္ရီ တို႕ရဲ႕ စံခမ္း၀င္မဂၤလာဖိတ္ၾကားလႊာ ဆိုတဲ့ ဖိတ္စာကို မျမင္ဖူးသူေတြ ျမင္ရေအာင္လို႕ ေ၀မွ်တဲ့ Post ျဖစ္ပါတယ္။

၂။ မိုးႀကိဳးသြား သို႕မဟုတ္ ...
ကၽြန္ေတာ့္မွာ ရွိတဲ့ ဘုိုးဘြားဘီဘင္ အဆက္ဆက္က ထိန္းသိမ္းလာတဲ့ ဘာမွန္းမသိတဲ့ ပစၥည္းတစ္ခု (သို႕) အမ်ားက မိုးႀကိဳးသြားလို႕ ေခၚတဲ့ ေၾကးေခတ္က ေၾကးလက္နက္တစ္မ်ဳိးအေၾကာင္း ျဖစ္ပါတယ္။

၃။ မႏၱေလး - မိုးကုတ္္
မိုးကုတ္ကေန မႏၱေလးကို အလာ ကားေပၚမွာ အဘြားအိုႀကီးတစ္ေယာက္နဲ႕အတူ ကားေရွ႕ခန္းမွာ ၾကပ္သိပ္ၿပီး စီးခဲ့ရတဲ့ ဒုကၡကို ဖြဲ႕ႏြဲ႕ၿပီး ေရးၾကည့္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

၄။ ေ၀းလြင့္အိပ္မက္
သူငယ္ခ်င္းေတြ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ကို မိသားစုစုံစံုညီညီ တက္ၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ ေမေမမရွိေတာ့တဲ့အတြက္ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ကို မတက္ေတာ့ဘူးလို႕ ဆံုးျဖတ္ၿပီး ခံစားရတဲ့ ခံစားခ်က္ကို ေရးဖြဲ႕ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ Teen မဂၢဇင္းမွာ ျပန္လည္ေဖာ္ျပခံရတဲ့ Post ျဖစ္ပါတယ္။

၅။ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၈၃
ကၽြန္ေတာ့္ကို လူေလာကထဲ စၿပီးေရာက္လာတဲ့ေန႕၊ မိုးေတြထစ္ခ်ဳန္းရြာတဲ့ေန႕၊ အဲဒီအခ်ိန္က မိဘႏွစ္ပါးရဲ႕ ေပ်ာ္္ရႊင္မႈ၊ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈ၊ အားၿပိဳင္မႈ၊ စိန္ေခၚမႈ စတာေတြကို ေဖာ္ၾကဴးေရးသားထားၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ၂၃ႏွစ္ျပည့္ၿပီ ... ဒီေန႕ဟာ ေမြးေန႕ျဖစ္ပါတယ္လို႕ ေရးမယ့္အစား blog ေပၚမွာ မိဘေက်းဇူးကို ျပန္လည္ ေအာက္ေမ့ထားတဲ့ Post ျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ေရးတာ ေနာက္က်ေနလို႕ ဘယ္သူ႕ကို TAG မလုပ္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ :)
အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ...။

အိုးပုတ္ပြဲ

ႏွစ္စဥ္ ၀ါေခါင္လဆန္း (၈)ရက္ေရာက္တိုင္း၊ တစ္ရက္တည္းသာ က်င္းပတဲ့ အိုးပုတ္ပြဲ(ခ) အိုးပုတ္ခိုးပြဲပါ ...။ ၾကားသာၾကားဖူးၿပီး တစ္ခါမွ မေရာက္ဖူးလို႕ ဘေလာ့အတြက္ သတင္းယူရင္း ေရာက္ေအာင္သြားခဲ့ပါတယ္ ...။ ေျမာက္ျပင္ ၇၆လမ္း၊ စည္သာလမ္းတည့္တည့္ ေျမာက္ဘက္တန္းတန္းကို သြားလိုက္ရင္ အိုးပုတ္ပြဲက်င္းပရာေနရာကိုေရာက္ပါတယ္။ အိုးေတြ အႀကီးႀကီးကေန ကေလးကစားတဲ့ အိုးပုတ္ ေသးေသးေလးအထိ ခ်ေရာင္းတဲ့ ေစ်းသည္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို တတန္းႀကီး ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္ ...။



အိုးေတြ၊ ပန္းအိုးေတြ၊ စဥ့္အိုးေတြ၊ အလွထိုးေျမပန္းအိုးေတြကို ေစ်းသည္ေတြကလည္း အာေပါင္အာရင္းသန္သန္နဲ႕ေအာ္ဟစ္လို႕ေရာင္း ..... ၀ယ္သူေတြကလည္း ကေလးေတြ တစ္သီႀကီးနဲ႕ အိုးေတြ ၀ယ္ၾကနဲ႕ ... အိုးပုတ္ပြဲဟာ စည္ကားလို႕ေနပါတယ္ ...။



“တကယ္ေတာ့ ဒီပြဲက ဘုရားပြဲမဟုတ္၊ နတ္ပြဲမဟုတ္တဲ့ ပြဲေပါ့ ... အရင္တုန္းက ဒီကေန ေတာင္ျပဳန္းပြဲကို သြားၾက၊ ျပန္ၾကတဲ့ေနရာဆိုေတာ့ အိုးသည္ေတြ အေျခခ် ေရာင္းၾကတဲ့ေနရာေပါ့ ... ခုေတာ့ဒီေနရာ ေရလမ္းကေန မသြားၾကေတာ့ေပမယ့္ အိုးပုတ္ပြဲကေတာ့ အစဥ္အလာႀကီး တစ္ခုလို ျဖစ္သြားတာ” လို႕ အိုးေရာင္းတဲ့ အမႀကီးက ေျပာျပပါတယ္။



အိုးပုတ္ခိုးပြဲလို႕ ေခၚၾကတာနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး ေမးၾကည့္ေတာ့ “ဟို ေရွးတုန္းကေတာ့ အိုးပုတ္ေလး တစ္ခုစ၊ ႏွစ္ခုစ ကို အေပ်ာ္သေဘာနဲ႕ စၾကေနာက္ၾကတဲ့ သေဘာပါ ... ခုေတာ့ ေစ်းေရာင္းရတာက တစ္ဖက္ ... အခိုးခံရမွာ ၾကည့္ရတာ တစ္ဖက္နဲ႕ ....” လို႕ သူမက ဆက္ေျပာပါတယ္ ....။ ေျပာရင္းဆိုရင္း လူတစ္ေယာက္က ပန္းအိုးတစ္လံုးကို ခပ္တည္တည္နဲ႕ ေကာက္မသြားတာေတြ႕ေတာ့ ေစာေစာက အမ်ဳိးသမီးႀကီး က အိုးေပၚ ထိုင္ေနရာကေန ေစြ႕ကနဲ ခုန္ဆင္းၿပီး ပန္းအိုး မ သြားတဲ့ လူေနာက္ကို လိုက္ပါေတာ့တယ္ ...။ ၄င္းေနာက္ မေက်မခ်မ္းေျပာဆိုေနသံကိုလည္း ၾကားရပါေသးတယ္ ...။



အိုးပုတ္ပြဲကို အမွီျပဳလို႕ ခ်ားရဟတ္ေတြ၊ မုန္႕ဆိုင္ေတြနဲ႕ အ႐ုပ္ဆိုင္ေတြနဲ႕ စည္ကားလို႕ေနပါတယ္ ...။ ပြဲရက္က တစ္ရက္တည္းေပမယ့္ ေနာက္ရက္ေတြမွာလည္း အိုးေတြကို ဆက္ၿပီး ေရာင္းခ်ၾကပါေသးတယ္ ...။ အိုးေရာင္းသူေတြ အၿပိဳင္အဆိုင္ ေရာင္းခ်ၾကတာမို႕ ေစ်းခ်ဳိခ်ဳိနဲ႕ပဲ ေရာင္းခ်ၾကပါတယ္ ...။ ဒီပြဲကို လာသူေတြက အေပ်ာ္သေဘာနဲ႕ ေလွငါးၿပီး စီးၾကပါေသးတယ္ ... ဧရာ၀တီျမစ္ေဘးမဟုတ္ေပမယ့္ ျမစ္ေရေတြ၀င္ေနတဲ့ေနရာေတြမွာ ေတာင္တန္းေတြ၊ ေစတီေတြ၊ ထန္းပင္ေတြကို ေနာက္ခံထားၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေလွစီးေနၾကပံုက ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္နဲ႕ တူေနပါေတာ့တယ္ ...။

႐ုိက္လာခဲ့တဲ့ ဓါတ္ပံုေတြကို အမွတ္တရ တင္လိုက္ပါတယ္ ...။